Σαν ακούστηκε η φωνή του, τάραξε τα στοιχεία. Η φύση μεταβλήθηκε κατά τρόπο που κανείς δε μπόρεσε να καταλάβει. Όλα παρέμειναν ίδια αλλά πλήρως διεστραμμένα. Μια κουβέντα αρκούσε για τους σπόρους της διαστροφής να ανθίσουν. Και η τρέλα...η τρέλα εξαπλωνόταν με την πνοή του αέρα. Διαχεόταν με τις ακτίνες του φωτός του ήλιου που μας ζέσταιναν. Χάος με τη μορφή ευταξίας και σωφροσύνης. Κάθε του βήμα έδειχνε φυσικό μα ήταν τερατώδες. Και ο κόσμος επευφημούσε! Λάτρευε! Οι σοφοί πρώτοι απέδειξαν την ανοησία τους και οι ονειροπόλοι την έλξη τους προς τον εφιάλτη. Ήταν η εποχή της παράνοιας, ντυμένη με τον μανδύα της ευπρέπειας. Το θηρίο βρυχιόταν κι εμείς ακούγαμε κελάηδημα αμέτρητων αηδονιών.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου