Δε χρειάστηκε να περάσει πολλή ώρα μέχρι να καταλάβω ότι κάτι δεν πήγαινε καλά αυτό το πρωί. Ο καιρός ήταν καθαρά φθινοπωρινός και δεν πρόδιδε το πρόβλημα. Οι δρόμοι, όπως πάντα, ήταν γεμάτοι πιγκουίνους που πήγαιναν στις δουλειές τους ή για τα ψώνια τους. Όμως οι φώκιες...οι φώκιες σαν να είχαν εξαφανιστεί. Δεν υπήρχε πουθενά ούτε μία για δείγμα. Ούτε στον φούρνο, ούτε στο γυμναστήριο... πουθενά... μόνο οι πιγκουίνοι υπήρχαν, οι οποίοι συνέχιζαν την καθημερινότητά τους σαν να μην έτρεχε τίποτα. Θεέ μου... ξύπνησα σε έναν κόσμο που στις πόλεις βλέπεις μόνο πιγκουίνους και οι φώκιες έχουν εξαφανιστεί! Τι τραγωδία!
