Τροπαιοθήκη

 

Γεμάτη αποτυχίες

η τροπαιοθήκη μου

Θρυμματίζω τη

βιτρίνα,

αδειάζω τα ράφια.

Τώρα μπορώ

να τα ξαναγεμίσω

με νέα λάθη.

Windhand - Grey Garden

 

Πυξίδα

 

Τους αχανείς

του σύμπαντος διαδρόμους

και τους παράδοξους 

του ονείρου κόσμους

διάβηκα δίχως ποτέ

τη πορεία μου να χάσω.

Μα η πυξίδα μου 

σαν τρελή γυρνά

όταν βυθίζομαι

στα κόκκινα μαλλιά σου

Sleep - Evil Gypsy / Solomon's Theme

 

Σύννεφο

 

Να ήμουν σύννεφο,

ο άνεμος στον ουρανό

να με ταξιδεύει.

Από τη Δύση στην Ανατολή

κι απ' τον Βορρά στο Νότο.

Τα δάκρυά μου να γίνονται βροχή

βροντή να 'ναι ο θυμός μου

κι όταν γελώ και χαίρομαι,

να διαλύομαι 

-σαν σκόνη, σαν ατμός-

του ήλιου οι ακτίνες

να γίνονταν το φως μου.

Trouble - Bastards Will Pay

 

Κρήνη

Τούτη η κρήνη

αθάνατο νερό 

λένε πως βγάζει...

Σφραγίστε τη και 

θάψτε τη

μη και διαιωνιστεί 

του ανθρώπου η κακία...

Μήπως χλόμιασες από την εξάντληση

https://www.poetryfoundation.org/poems/45115/art-thou-pale-for-weariness

Art thou pale for weariness

Of climbing heaven and gazing on the earth,

Wandering companionless

Among the stars that have a different birth,

And ever changing, like a joyless eye

That finds no object worth its constancy?

«Μήπως χλόμιασες από την εξάντληση

που τον ουρανό ανεβαίνεις και τη γη θωρείς, 

μονάχη σου τριγυρνώντας δίχως ταίρι 

μες στ’ άστρα που ’χουν άλλη καταγωγή, 

παντοτινά αλλάζοντας, σαν μάτι δίχως αγαλλίαση 

που δεν βρίσκει τίποτα αντάξιο της πίστης του;»

-Percy Bysshe Shelley

King Goat - Eremite's Rest

 

Δρόμοι ολάνθιστοι

 

Δρόμοι ολάνθιστοι!

Δρόμοι φωτεινοί!

Χαρούμενοι τους διαβαίνουμε

με τραγούδια και χοροπηδητά,

στην κόλαση που οδηγούν...

Νιώθω λύπη - Πάμπλο Νερούδα

 

https://edromos.gr/me-ochima-tin-poiisi-pamplo-neroyda-1904-1973-10/

Μπορεί να διαμαρτυρήθηκα, μπορεί οι διάφοροι εαυτοί μου

να διαμαρτυρήθηκαν,

μπορεί να είπα, δηλαδή να είπαν: φοβάμαι,

φεύγω, φεύγουμε, δεν είμαι από εδώ,

δεν γεννήθηκα καταδικασμένος σε εξοστρακισμό,

απ’ όλους ζητάω συγγνώμη,

γυρνάω να ψάξω τα φτερά των ρούχων μου,

επιτρέψτε μου να επιστρέψω στη χαρά μου,

στο άγριο σκοτάδι, στα άλογα,

στων δασών τη μαύρη χειμωνιάτικη μυρωδιά,

φώναζα, φωνάζαμε και παρ’ όλα αυτά

οι πόρτες δεν άνοιγαν

και έμενα αναποφάσιστος,

αναποφάσιστοι μέναμε,

χωρίς να ζούμε ή να πεθαίνουμε εκμηδενισμένοι

από τη διαφθορά και την εξουσία,

ανάξιοι πια, διωγμένοι

από την καθαρότητα και από τη γεωργία.

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής

Wino - Adrift

 

Βασιλιάς...

 

Ποτάμια μιζέριας και θάλασσες απόγνωσης, τούτο το μέρος ποτίζουν. Μα πιο αγαπημένη μου εκείνη η κατάμαυρη λίμνη που καθρεφτίζει στην άβυσσο το πρόσωπό μου. Μέσα στο εβένινο νερό της βλέπω τα σχέδια μου να σχηματίζονται. Η ζήλεια, η κακία, η μανία, η εκδίκηση...Απλώνω τα φτερά μου, τα κάποτε τόσο λαμπρά και καθαρά, και τα βλέπω να σκοτεινιάζουν τον τόπο των ψυχών που καταδικάστηκαν σε τούτο το μέρος των βασανιστηρίων. Γελώ και το γέλιο μου αντηχεί φρικτό, τρομακτικό, απαίσιο. Μόνο του προσεκτικού ακροατή η ακοή μπορεί να αντιληφθεί έναν κόκκο μικρό, απειροελάχιστο, νοσταλγίας και θλίψης. Πέρα από το βασίλειο τούτο στέλνω το βλέμμα μου, εκεί που κάποτε πύργο μεγαλόπρεπο και θρόνο είχα στήσει, τώρα άλλοι πρίγκηπες το στέμμα μου διεκδικούν. Τούτοι θα γίνουν τα πιόνια της εκδίκησής μου, τα αντικείμενα της πλάνης μου, οι στρατιώτες του μόχθου μου...Γελώ ξανά, βασιλιάς σκοτεινός σε τούτο το κράτος της απελπισίας. Όμως βασιλιάς...όχι υπηρέτης...

Ο κατακλυσμός

 

Ετούτο το χειμώνα έριξε μια βροχή

από μαχαίρια

Οι άνθρωποι κρύφτηκαν στα σπίτια τους

για εφτά μερόνυχτα

Την όγδοη μέρα βγήκανε κι έπιασαν 

να σκαλίζουνε με τ' απομεινάρια της βροχής

φωλιές για τα αυριανά χελιδόνια

Ιάσονας Θεοδωρίδης - ρίζα - εκδ. Α/συνεχεια

Warning - Bridges (Acoustic)