Το χάλι

 

Ο νυχτερινός ουρανός έγινε ξάφνου κόκκινος. Έπειτα πήρε χρώμα σμαράγδινο. Ένα άστρο με φως εκτυφλωτικό διέγραψε καθοδική πορεία σαν μετεωρίτης. Γύρισα στο ξωτικό που έπινε δίπλα μου τη μπύρα του. "Πέφτουν ακόμα άγγελοι από τον ουρανό;" το ρώτησα. "Έχουνε πέσει πριν από χρόνους αμέτρητους. Απλά εσύ τους βλέπεις τώρα", μου είπε και κατέβασε τη μπύρα μονορούφι αφήνοντας στο τέλος ένα ρέψιμο. Κοίταξα ξανά στον ουρανό. Είχε πάρει το χρώμα του το συνηθισμένο και τα άστρα φαίνονταν με δυσκολία λόγω των φώτων της πόλης. Πήρα το βιβλίο αλχημείας που διάβαζα πριν με διακόψει το παράξενο φαινόμενο και συνέχισα να διαβάζω από εκεί που το είχα αφήσει. "Κι αν μπορέσω να βρω τον τρόπο να μετατρέπω το νερό σε μπύρα;" ρώτησα, "τι θα πεις τότε, κοντό πλάσμα;" "Δε χρειάζεται φιλοσοφική λίθος γι' αυτό. Το κάνουν ήδη με βύνη και λυκίσκο, βλάκα" μου απάντησε. Είμαι σίγουρος πως κι αυτό κάποτε ήταν άγγελος που έπεσε κι η πτώση του το έκανε τόσο κοντό. Γι' αυτό έχει γίνει έτσι πικρόχολο. Εγώ πάλι καμία δικαιολογία δεν έχω για το χάλι μου...

Crimson Glory - Azrael

 

Τεκίλα

 

Ήταν μια συνάντηση αποχαιρετισμού. Αυτός θα έφευγε, εκείνη θα έμενε. Ήπιαν καφέ, μίλησαν, γέλασαν. Σαν ήρθε η ώρα του αποχαιρετισμού, εκείνη τον αγκάλιασε και έκανε να τον φιλήσει. Έτσι του φάνηκε τουλάχιστον. Αν και ήθελε πολύ να φιληθούν, ξαφνιάστηκε και πισωπάτησε. Έχασε λίγο την ισορροπία του και χτύπησε το κεφάλι του στον τοίχο. Η στιγμή χάλασε περισσότερο με την εμφάνιση της συγκατοίκου της. Ακούγοντας την ιστορία του γέλασα και αυτός φάνηκε θιγμένος. Τον χτύπησα ελαφριά στη πλάτη και τον παρηγόρησα κερνώντας τον μια τεκίλα. Δεν τελειώνουν όλες οι ιστορίες όμορφα ή με κάποιο δίδαγμα. Κάποιες τελειώνουν με μια γκάφα. Όπως τούτη εδώ. Άσπρο πάτο!

Aerosmith - Dream On

 

Ο οξύθυμος σαμουράι

 

Στην μακρινή Ιαπωνία, πριν εκατοντάδες χρόνια, ζούσε ένας οξύθυμος σαμουράι. Δεν το είχε σε τίποτα να τραβήξει το σπαθί του και να σκοτώσει όποιον τον προσέβαλλε, τον έβριζε, τον κοιτούσε στραβά ή απλά τον κοιτούσε. Κάποτε συνάντησε έναν χωρικό. Εκείνος τον χαιρέτισε με τρόπο που ο σαμουράι θεώρησε ανάρμοστο. Τράβηξε αμέσως το σπαθί κατάνα και όρμηξε να τον κόψει από πάνω προς τα κάτω. Ο χωρικός, ο οποίος είχε βγει να μαζέψει αγριολούλουδα για τη γυναίκα του, σήκωσε αντανακλαστικά ένα από τα λουλούδια που κρατούσε για να αμυνθεί. Καθώς τα υπόλοιπα λουλούδια έπεφταν στο χώμα, η λάμα βρήκε το υψωμένο λουλούδι και έσπασε σε δυο κομμάτια. Ο σαμουράι έμεινε άφωνος αρχικά. Κατόπιν συνήλθε, έκανε μια βαθιά υπόκλιση στον χωρικό και έφυγε. Οι γεροντότεροι της περιοχής λένε πως έγινε μοναχός και μπορεί κανείς ακόμα και σήμερα να τον δει να περιδιαβαίνει σιγοψάλλοντας τους ανθισμένους αγρούς. 

Rainbow - Rainbow Eyes

 

Ένα πουλάκι μου 'πε

 

Καθώς περπατούσα στο δρόμο μία μέρα, ήρθε ένα πουλάκι και κάθισε στο κλαδί ενός δέντρου. Από εκεί μου φώναξε με ανθρώπινη λαλιά και μου είπε πως φέρνει μαντάτα που με αφορούν. Το κοίταξα με μια κάποια αδιαφορία και συνέχισα το δρόμο μου. "Πουλιά που μιλάνε" σκέφτηκα. "Τι άλλο θα βρουν για να μας διαφημίσουν προϊόντα που δε χρειαζόμαστε...Αυτό ο κόσμος πάει από το κακό στο χειρότερο." Άφησα το πτηνό να φωνάζει πως μου έχει νέα και συνέχισα το δρόμο μου. Άκου πουλιά που μιλάνε. Μα αν είναι δυνατόν!

Rainbow - Temple of the King

 

Η αναζήτηση

 

Ένας άνεμος αναζητούσε κάποτε την ευτυχία. Μα δε μπορούσε να τη βρει όσο κι αν έψαχνε. Όσο δεν την έβρισκε, τόσο πιο πολύ φυσούσε. Άρχισε κάποια στιγμή -από κούραση άραγε, από απογοήτευση ή από άλλον λόγο κανείς δε ξέρει- να κάνει κύκλους και να ψάχνει στο ίδιο μέρος. Και όσο μεγάλωναν οι κύκλοι, μεγάλωνε και ο θυμός του, μεγάλωνε και η έντασή του. Τον άνεμο αυτόν άλλοι τον είπαν τυφώνα άλλοι ανεμοστρόβιλο και άλλοι κυκλώνα. Αλλά όπως και να τον είπαν αυτός δε νοιάστηκε. Συνεχίζει να ψάχνει κυκλικά να βρει λίγη ευτυχία. Αν κάποτε βρει και σταματήσει να σαρώνει τη γη, κανείς δε ξέρει. Μπορούμε όμως να του ευχηθούμε να τα καταφέρει κάποτε. Και για το δικό μας καλό...

Running Wild - Riding The Storm

 

Το τραγούδι της καρδερίνας

 

Κάποτε ένα αηδόνι ερωτεύτηκε μία καρδερίνα. Έπαψε τότε να κελαηδά τις πολλές μελωδίες του και τραγουδούσε μόνο το τραγούδι της καρδερίνας. Εκείνη δεν έδωσε όμως καμία σημασία. Όμως το αηδόνι συνέχισε να λέει το ίδιο τραγούδι. Με τον καιρό χάθηκαν οι νότες, το κελάηδημα έγινε μονότονο και στο τέλος μετατράπηκε σε κρώξιμο. Σιγά σιγά άλλαξε και το φτέρωμα του αηδονιού καθώς μαύρισε. Έτσι, λέει ο θρύλος, πως γεννήθηκε το πρώτο κοράκι.

Thrax Punks - Δέντρο

 

Προσευχή

 

Κάποτε ένας μοναχός αποφάσισε να γίνει ερημίτης. Αποτραβήχτηκε σε ένα καλύβι σε κάποια βουνοκορφή των Κραβάρων. Εκεί προσευχόταν μέρα και νύχτα. Κάποια στιγμή, μετά από χρόνια, τον βρήκε ο θάνατος την ώρα της προσευχής. Όπως και ήταν αναμενόμενο. Και εκεί τελείωσε η προσευχή του και η ιστορία που γράφω. 

1000mods - Vidage

 

Αυτό που γυάλιζε

 

Ένα όνειρο ξύπνησε στον κόσμο μας ένα πρωί. Ενθουσιασμένο από τη περιπέτεια που θα είχε την ευκαιρία να ζήσει, άρχισε ευθύς την εξερεύνηση. Παρατήρησε τη θλίψη, την δυσκολία της χαράς, την φαυλότητα και την υποκρισία. Τρόμαξε από την κατάσταση και θέλησε να ξαναγυρίσει στα δικά του μέρη. Δεν έβρισκε όμως τρόπο. Μέχρι που κάτι είδε να γυαλίζει, ξεχασμένο σε μια γωνιά ενός πάρκου. Έσκυψε, το μάζεψε και του έριξε μια ματιά. Σε μια στιγμή άνοιξε διάπλατα μπροστά του ο δρόμος του γυρισμού. Καθώς περπατούσε στο δρόμο πίσω του έκλεινε η πύλη για τον δικό μας κόσμο. Κοντοστάθηκε. Έβγαλε από τη τσέπη του αυτό που είχε βρει και το πέταξε μέσα από τη μισόκλειστη πια πύλη. Αυτός ο κόσμος ήταν ήδη πολύ σκοτεινός για να του στερήσει έστω και ένα ξεχασμένο παιδικό χαμόγελο...