Ο κιμάς

 

Γύρισε πεινασμένη στο σπίτι. Έβρασε μακαρόνια κι έφτιαξε μια σάλτσα με κιμά. Αφού τα άφησε να κρυώσουν λίγο σέρβιρε το πιάτο. Πρώτα τα μακαρόνια, από πάνω τον κιμά και στο τέλος έτριψε τυρί. Πήρε το πηρούνι και το τοποθέτησε στα δεξιά του πιάτου. Έβαλε αναψυκτικό στο ποτήρι της και κάθισε να φάει. Κοιτώντας, όμως, το πιάτο της, είδε πως ο κιμάς είχε εξαφανιστεί. Κοίταξε παντού. Κάτω από το τραπέζι, στο ντουλάπι με τα όσπρια και τις κονσέρβες, στο ψυγείο, στο σαλόνι κάτω και πίσω από τον καναπέ, στο κρεβάτι κάτω από τα στρώματα(εκεί τον είχε βρει την τελευταία φορά που το είχε σκάσει), στο μπάνιο, στη μικρή αποθήκη του σπιτιού, παντού. Μάταια όμως. Δεν τον βρήκε πουθενά. Βγήκε στο μπαλκόνι της και κοίταξε ψηλά. Χελιδόνια σχημάτιζαν περίεργα σχήματα πετώντας. Πιο πέρα ένα κοράκι κάπνιζε το πούρο του απολαμβάνοντας τον μεσημεριάτικο αέρα. Μια γάτα, κάτω στον δρόμο, έβριζε ένα ταξί που δε σταμάτησε όταν του έκανε σήμα. Μπήκε ξανά μέσα και κάθισε στο τραπέζι. Αποφάσισε να φάει τα μακαρόνια της μόνο με τυρί. Αλλά και αυτό είχε εξαφανιστεί. Όπως και τα μακαρόνια. Τώρα θα έπρεπε να μαγειρέψει κάτι άλλο. 

Liquid Tension Experiment - Acid Rain

 

Αληθινή ιστορία

 

Ένα βράδυ, στο καφενείο του χωριού εγώ κι ο φίλος μου ο Γιώργος, αποφασίσαμε, ανάμεσα στα άλλα πιάτα, να παραγγείλουμε και μία ομελέτα. Αφού φάγαμε για κάμποση ώρα, έμεινε ένα τελευταίο κομμάτι ομελέτα. Σήκωσα το πηρούνι μου και ανακήρυξα το κομμάτι δικό μου. Ο Γιώργος γέλασε και έκανε να καρφώσει το κομμάτι με το πηρούνι του. Τότε εγώ, με το δικό μου πηρούνι, του κάρφωσα το δείκτη του χεριού του. Όση ώρα κουνούσε το χέρι του στον αέρα μπας και φύγει ο πόνος (ποτέ δεν κατάλαβα γιατί οι άνθρωποι νομίζουμε ότι θα φύγει ο πόνος με το κούνημα), εγώ σκούπισα το πηρούνι μου, κάρφωσα το τελευταίο κομμάτι ομελέτα και το έφαγα. Το ανθρώπινο αίμα δίνει μία μάλλον δυσάρεστη γεύση στην ομελέτα. Γι' αυτό σκούπισα το πηρούνι. Εκτός αν είσαι κανίβαλος ή ζόμπι. Αλλά μάλλον δεν είμαι. Αυτά για σήμερα.

Είμαι η Νύχτα - Joyce Mansour

 

https://www.poetryfoundation.org/poets/joyce-mansour

Είμαι η νύχτα

η νύχτα του διαστήματος παγωμένη από την κρύα βλακεία του φεγγαριού

Είμαι το χρήμα

Το χρήμα που παράγει χρήμα χωρίς να ξέρει γιατί

Είμαι ο άνθρωπος

Ο άνθρωπος που πατά τη σκανδάλη πυροβολώντας το αίσθημα

για να ζήσει καλύτερα

-

I am the night

This night of space frozen by the cold idiocy of the moon.

I am money

Money that makes money without knowing why.

I am man

Man who pulls the trigger and shoots emotion

To live better.

Gamma Ray - Heaven Can Wait

 

Και ο Κοέλιο πέθανε...

 

Η Μαρία ξύπνησε το πρωί, πήγε στη τουαλέτα, πλύθηκε, έφτιαξε καφέ και κάθισε στην κουζίνα. Ήπιε τον καφέ της, ντύθηκε και βγήκε για ψώνια. Καθώς προχωρούσε, μια δεκαοχτούρα την κουτσούλησε. Σήκωσε το κεφάλι της και έβρισε το ανάγωγο πτηνό. Εκείνο απάντησε με μια δεύτερη κουτσουλιά που την βρήκε στο μέτωπο. Ένας περαστικός, της έδωσε ένα υγρομάντηλο για να καθαριστεί. Το πήρε, τον ευχαρίστησε ευγενικά και καθάρισε τις κουτσουλιές από το μέτωπο και το πανωφόρι της. Μετά από λίγο, η δεκαοχτούρα κουτσούλησε τον περαστικό που είχε δώσει το υγρομάντηλο στη Μαρία. Αυτός έψαξε να βρει άλλο ένα υγρομάντηλο για να καθαριστεί αλλά το τελευταίο του το είχε δώσει. Η δεκαοχτούρα πέταξε μακριά ευχαριστημένη και η Μαρία είχε ήδη μπει στο σούπερ μάρκετ. Ο περαστικός έμεινε να καταριέται το σύμπαν και τις συνωμοσίες του. Ο Κοέλιο πέθανε μέσα του. 

HELLOWEEN - A Little Is A Little Too Much

 

Τρίτη φορά αυτόν το μήνα...

 

Είχε νυχτώσει όταν γύρισε πια σπίτι του. Κουρασμένος και γεμάτος χώματα, τίναξε το παντελόνι του και τα παπούτσια του πριν μπει μέσα. Άνοιξε τη πόρτα, έβγαλε τα παπούτσια του και προχώρησε προς το σαλόνι. Πήγε στην κουζίνα και βρήκε τη γυναίκα του να πλένει δυο πιατάκια και μία κούπα. Τη χαιρέτισε με ένα νεύμα κι εκείνη ανταπέδωσε σιωπηλά. Πήγε στη κρεβατοκάμαρα, φόρεσε τις παντόφλες του και πήρε μια αλλαξιά εσώρουχα και πιτζάμες. Στη συνέχεια μπήκε στο μπάνιο για να πλυθεί. Η γυναίκα του σκούπισε τα χέρια της με μια πετσέτα και πήγε στο σαλόνι. Σήκωσε το ακουστικό του τηλεφώνου και πληκτρολόγησε έναν αριθμό. Στο τρίτο χτύπημα μια βαριά αντρική φωνή απάντησε. Η γυναίκα τότε είπε: "Γραφείο κηδειών εκεί; Πάλι σηκώθηκε. Τρίτη φορά αυτόν το μήνα. Ναι, κάνει μπάνιο τώρα. Φέρτε ένα καλύτερο φέρετρο αυτή τη φορά. Να κλείνει καλύτερα. Και να ρίξετε περισσότερο χώμα από πάνω".

Threshold - Sunseeker

 

Σταματώντας τον χρόνο

 

Μετά από καιρό ενδελεχούς μελέτης, τα κατάφερε! Βρήκε τον τρόπο να σταματήσει το χρόνο. Θα κάρφωνε όλους τους δείκτες των ρολογιών! Θα ξεκινούσε πρώτα από τα δημόσια ρολόγια των κτιρίων και των εκκλησιών και μετά ένα προς ένα θα κανόνιζε και τα ρολόγια των σπιτιών και των χεριών!

Ξεκίνησε με ζήλο τη δουλειά του. Προσεκτικά κινήθηκε από χωριό σε χωριό, από πόλη σε πόλη, από χώρα σε χώρα. 

Κι αφού τελείωσε με τα ρολόγια των κτιρίων, άρχισε τα ιδιωτικά ρολόγια. Σπίτι με σπίτι, χέρι με χέρι. 

Τελικά τα κατάφερε! Σταμάτησε όλους τους δείκτες σε όλο τον κόσμο! Σταμάτησε τον χρόνο. Χρειάστηκαν χρόνια και χρόνια δουλειάς αλλά τα κατάφερε! 

Γύρισε θριαμβευτικά στο σπίτι του. Κάθισε αναπαυτικά στην πολυθρόνα του. Άκουσε έναν περαστικό έξω από το παράθυρό του. Άνοιξε το παράθυρο και του φώναξε. Τον ρώτησε τι ώρα είναι, έτσι για να επιβεβαιώσει τον θρίαμβό του. Εκείνος κοίταξε το ρολόι στον καρπό του χεριού του και του απάντησε. 

Μόλις είδε το ρολόι του περαστικού χλόμιασε. Μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια προσπάθειας, κάποιος είχε ανακαλύψει το ψηφιακό ρολόι...

Danzig - How the Gods Kill

 

Μέλισσες στο διάστημα

 

Κάποια μέρα ένα κυνηγός, καθώς περπατούσε προσεκτικά στο δάσος γυρεύοντας κάποιο θήραμα, έφτασε σε ένα ξέφωτο. Εκεί μια όμορφη κοπέλα μάζευε λουλούδια. Κοιτάχτηκαν για λίγα δευτερόλεπτα. Λίγο πιο πέρα, ένα σμήνος αγριομέλισσες αποφάσισε να ξεκινήσει ένα ταξίδι για το διάστημα. Κανείς δεν ξέρει αν έφτασαν στον προορισμό τους. Ούτε ο κυνηγός ούτε και η κοπέλα ενδιαφέρθηκαν να μάθουν. 

Αντιπαράθεση

 

Έτυχε κάποτε ν' απολυθεί κάποιος από τη δουλειά του κι εκεί που πήγαινε στον δρόμο, ήρθε πρόσωπο με πρόσωπο μ' έναν που είχε αγοράσει μια φρατζόλα γλυκό ψωμί και πήγαινε στο σπίτι του. 

Αυτό είναι όλο. 

Δανιήλ Χαρμς - Βρέχει γριές και άλλες ιστορίες - εκδ. Κοβάλτιο

Calexico - Alone Again Or

 

Το αναψυκτικό

Μπήκε στο σπίτι κι έκλεισε τη πόρτα πίσω. Σκούπισε τον ιδρώτα και έβγαλε τα παπούτσια. Επιτέλους θα ξεκουραζόταν. Άκουσε έναν ήχο περίεργο από τη κρεβατοκάμαρα. Πνιχτό, έντονο μα και τρυφερό. Περπάτησε αργά, διστακτικά σχεδόν. Μπήκε μέσα ανοίγοντας την πόρτα και έβγαλε ένα "ουπς". 

Ένα ζευγάρι μπλεγμένο σε ερωτικές περιπτύξεις. Κοίταξε με σαστιμάρα, κοίταξαν με έκπληξη. Το περιβάλλον γνώριμο μα διαφορετικό. Το κρεβάτι ξένο και οι τοίχοι σε άλλο χρώμα βαμμένοι. Είχε μπει σε λάθος διαμέρισμα ξανά. Η παραβίαση κλειδαριών είχε γίνει δεύτερη φύση πια.

Γύρισε να φύγει ζητώντας συγγνώμη, χαμογελαστά κι αμήχανα. Έμειναν να κοιτούν αποσβολωμένοι. Πριν φύγει έκανε μια στάση στη κουζίνα. Άνοιξε το ψυγείο, κοίταξε ξύνοντας το κεφάλι, πήρε ένα κουτί αναψυκτικό και έφυγε. Και η κλοπή είχε γίνει δεύτερη φύση.

Ευτυχώς οι γείτονες έδειχναν πια μια κάποια κατανόηση...