Μεγαλοπρεπώς

 

Μεγαλοπρεπώς

το σκουλήκι

κινείται μες στο χώμα

γυρεύοντας τροφή θαμμένη. 

Μην το υποτιμάς

στο τέλος τα υπολείμματά μας

αυτό θα αλέσει.

Επιτάφιος - Samuel Taylor Coleridge

 

Στάσου, Χριστιανέ διαβάτη!—Στάσου, παιδί του Θεού,
και διάβασε με καρδιά απαλή. Κάτω από τούτο το χώμα
ένας ποιητής κείται, ή εκείνο που κάποτε φαινόταν να είναι αυτός.
Ω, ύψωσε μια σκέψη προσευχής για τον S. T. C.;
ώστε εκείνος που τόσα χρόνια, με κόπο της αναπνοής,
βρήκε τον θάνατο μέσα στη ζωή, εδώ να βρει ζωή μέσα στον θάνατο!
Έλεος αντί επαίνου—να συγχωρεθεί αντί για δόξα
ζήτησε, και ήλπισε, διά του Χριστού. Κάνε κι εσύ το ίδιο!

Smith/Kotzen - Taking My Chances

 

Πέτρα

Πέτρινο βλέμμα,

μέσα σε λιθόκτιστο δάσος 

Θύμα πρόθυμο, υποκλίνομαι 

στης Μέδουσας τις προσταγές 

Ralph Waldo Emerson - Το νερό

 

Το νερό καταλαβαίνει

Τον πολιτισμό καλά·

Μου βρέχει το πόδι, μα όμορφα,

Μου παγώνει τη ζωή, μα έξυπνα,

Δεν χάνει την ψυχραιμία του,

Δεν ραγίζει η καρδιά του:

Σαν χρησιμοποιηθεί σωστά, στολίζει τη χαρά,

Την κοσμεί, τη διπλασιάζει·

Σαν χρησιμοποιηθεί κακά, θα καταστρέψει,

Σε τέλειο χρόνο και μέτρο

Με ένα πρόσωπο χρυσής ηδονής

Κομψά θα καταστρέψει.

White Skull - Gods of the Sea

 

Κρανίου τόπος

Σήκωσα τον σταυρό μου

και είδα 

πως κουβαλούσα εσένα.

Κάθε σου αγκαλιά 

κι ένα καρφί

Τα φιλιά σου έπλεξαν

το αγκάθινο στεφάνι 

που μου φόρεσες

χαμογελώντας.

Diamond Head - Am I Evil

 

Πραγματικότητα

 

Τι να ονειρεύτηκε 

το περιστέρι

πριν το πιάσει η γάτα 

το πρωί;

Μετάνοια - Edward Young

Μεγάλε Θεέ!

Μεγαλύτερε απ’ τους μέγιστους! Καλύτερε απ’ τους βέλτιστους!

Σπλαχνικότερε απ’ τους σπλαχνικούς! Με μάτι οίκτου απαλό

Κοίταξε χαμηλά —

Σ’ ένα φτωχό, αναπνέον μόριο σκόνης!

Ή, ακόμα πιο χαμηλά — σ’ έναν αθάνατο μέσα στα κρίματά του.

Συγχώρεσε τα κρίματά του, συγχώρεσε και τις αρετές του!

Αυτά τα μικρότερα σφάλματα, που μισοστράφηκαν προς το σωστό.

Watchtower - Instruments of Random Murder

 

Αναστεναγμός

 

Γλυκό κελάηδημα

κοτσυφιού -

αναστενάζω

Ἱστοὶ ἀράχνης - Christina Rossetti

 

Εἶναι μιά χώρα χωρίς νύχτα καί μέρα,

χωρίς ζέστη καί κρύο, βροχή καί ἀέρα,

χωρίς λόφους, κοιλάδες· μιά πεδιάδα

ἁπλώνεται ἄπειρα μίλια μακριά.

Ἕνα λυκόφως γκρίζο στόν πνιγηρό αἰθέρα.

Οὔτε φεγγάρια οὔτε ἐποχές, πέρα

μακριά οὔτε ἄμπωτη οὔτε ποτάμια στά βουνά

οὔτε βλάστηση οὔτε ξέρα, ποτέ, πουθενά.

Οὔτε κύμα στή θάλασσα οὔτε ἀμμουδιά

οὔτε φτεροκόπημα νά ταράξει τό κενό. Δέν

πάλλεται ζωή σ' ὅλη τήν ἄσπλαχνη γῆ,

σ' ὅλη τήν ἄσπλαχνη θάλασσα, ἴχνος χρόνου μηδέν.

Κανένα σπίτι ἀσφαλές, κανένας οἰκεῖος τόπος,

καμιά ἐλπίδα, φόβος κανείς. Γιά πάντα.

Christina Rossetti - Οι Εκδόσεις των Φίλων(μτφ Ευσταθία Δήμου)

Loudness - Crazy Nights

 

Η θλίψη ενός τέρατος

 

Κρύο και σκοτάδι

στάχτη και σήψη

ο κόσμος μου.

Πες μου 

μια ζεστή κουβέντα,

άσε 

ένα δάκρυ να κυλήσει

για τούτο το τέρας

που μέσα μου κοιμάται.

Μα μη μου μιλάς

για του έρωτα τη φλόγα.