Το άγαλμα

 

Κάποτε σε ένα χωριό υπήρχε ένα αρχαίο άγαλμα. Γύρω του χτίστηκε η πλατεία και τα μαγαζιά του χωριού. Εκεί κάθονταν οι χωριανοί και έπιναν τον καφέ τους το πρωί. Διάβαζαν τα νέα στα κινητά τους και τα σχολίαζαν. Κανείς δεν ήξερε τι απεικόνιζε αυτό το άγαλμα. Κάποιον θεό, κάποιον ήρωα, κάποιον άλλον; Το μόνο σίγουρο ήταν πως ήταν το άγαλμα ενός άντρα. Όλο το χωριό ήταν περήφανο για το άγαλμα. Ένα πρωινό Κυριακής, καθώς είχαν μαζευτεί οι χωριανοί στο καφενείο, στη πλατεία του χωριού, δίπλα στο άγαλμα, έτυχε να περάσει ένας αδέσποτος σκύλος από εκεί. Στάθηκε δίπλα στο άγαλμα, σήκωσε το πίσω πόδι του και κατούρησε τη βάση του αγάλματος. Ξάφνου όλοι σώπασαν και κοίταξαν τον αδέσποτο σκυλάκο. Φάνηκε σαν ο αέρας να έγινε βαρύς. Μετά από λίγα δευτερόλεπτα ησυχίας σήκωσα το χέρι μου και ζήτησα από τον καφετζή μία μπύρα. Όλοι απόρησαν που θα έπινα τόσο νωρίς μπίρα. Ο σκύλος με κοίταξε, ρεύτηκε και προχώρησε ήσυχα προς τα δέντρα που περικύκλωναν το χωριό. Χάθηκε μέσα τους και δεν τον ξανάδαμε. Αυτή ήταν η ιστορία. 

Sonata Arctica - The Ruins of my Life

 

Λογιστική

 

Βρέθηκα με μια παλιά φίλη. Λογίστρια. Μόλις συναντηθήκαμε μου έδωσε το χέρι της κι εγώ άφησα δύο τραπουλόχαρτα ανάμεσα στα δάκτυλά της. Εκείνη βάλθηκε να κάνει υπολογισμούς σαν καλή λογίστρια. Δεν κατόρθωσε όμως να βρει το ισοζύγιο μια που ενόσω υπολόγιζε, τα τραπουλόχαρτα έγιναν πεταλούδες και πέταξα κυκλικά γύρω από το κεφάλι της, ζαλίζοντάς την. Καθίσαμε σε μια καφετέρια και παραγγείλαμε τους καφέδες. Ο σερβιτόρος τους έφερε και με εξαιρετική μαεστρία τους ακούμπησε στο παραδίπλα τραπέζι. Δυο γάτες που παρακολουθούσαν τα τεκταινόμενα τύλιξαν τις ουρές τους και απότομα τις ξετύλιξαν ώστε αυτές σαν έλικες να τις βοηθήσουν να αιωρηθούν και να προσγειωθούν στο τραπέζι με τους καφέδες. Σηκώθηκα, πήρα τις γάτες, κράτησα μία και πρόσφερα την άλλη στη φίλη μου. Εκείνη πήρε το κινητό της και έστειλε ένα μήνυμα. Μα δεν έγινε δυνατή η αποστολή επειδή οι πεταλούδες που εν τω μεταξύ ξαναγύρισαν, έκαναν παρεμβολές στο σήμα. Εκείνη τη στιγμή ξύπνησα και συνειδητοποίησα πως ήταν νύχτα και εγώ βρισκόμουν στο κρεβάτι μου. Σηκώθηκα και πήγα στη κουζίνα. Άνοιξα το ψυγείο και βρήκα μέσα ισολογισμούς. Το έκλεισα, τοποθέτησα δύο προωθητικούς πυραύλους στη βάση του και το εκτόξευσα προς το φεγγάρι. Θα έκανα καιρό να ξαναδώ τη φίλη μου.

THE FLOWER KINGS - The Great Pretender

 

Κλειστόν

 

Ο ήρωας προηγούμενης ιστορίας, τον οποίο κουτσούλησε ένα πουλί, αρνήθηκε να συμμετάσχει σε τούτη την ιστορία, από φόβο μήπως ξαναπάθει το ίδιο. Τον διαβεβαίωσα πως κάτι τέτοιο αποκλείεται να συμβεί μα δεν πείστηκε. Με όλη αυτή τη φασαρία, θίχτηκαν τα πουλιά των προηγούμενων ιστοριών και έφυγαν από τη σημερινή ιστορία. Έτσι απέμειναν μόνο μία γάτα που περιμένει ταξί, ένας εξαφανισμένος κιμάς και ένα σμήνος μέλισσες. Πώς να γράψει κάποιος ιστορία με αυτά μόνο; Σήμερα δεν έχει λοιπόν διήγημα.

Avantasia - Let the Storm Descend Upon You

 

Ο κιμάς

 

Γύρισε πεινασμένη στο σπίτι. Έβρασε μακαρόνια κι έφτιαξε μια σάλτσα με κιμά. Αφού τα άφησε να κρυώσουν λίγο σέρβιρε το πιάτο. Πρώτα τα μακαρόνια, από πάνω τον κιμά και στο τέλος έτριψε τυρί. Πήρε το πηρούνι και το τοποθέτησε στα δεξιά του πιάτου. Έβαλε αναψυκτικό στο ποτήρι της και κάθισε να φάει. Κοιτώντας, όμως, το πιάτο της, είδε πως ο κιμάς είχε εξαφανιστεί. Κοίταξε παντού. Κάτω από το τραπέζι, στο ντουλάπι με τα όσπρια και τις κονσέρβες, στο ψυγείο, στο σαλόνι κάτω και πίσω από τον καναπέ, στο κρεβάτι κάτω από τα στρώματα(εκεί τον είχε βρει την τελευταία φορά που το είχε σκάσει), στο μπάνιο, στη μικρή αποθήκη του σπιτιού, παντού. Μάταια όμως. Δεν τον βρήκε πουθενά. Βγήκε στο μπαλκόνι της και κοίταξε ψηλά. Χελιδόνια σχημάτιζαν περίεργα σχήματα πετώντας. Πιο πέρα ένα κοράκι κάπνιζε το πούρο του απολαμβάνοντας τον μεσημεριάτικο αέρα. Μια γάτα, κάτω στον δρόμο, έβριζε ένα ταξί που δε σταμάτησε όταν του έκανε σήμα. Μπήκε ξανά μέσα και κάθισε στο τραπέζι. Αποφάσισε να φάει τα μακαρόνια της μόνο με τυρί. Αλλά και αυτό είχε εξαφανιστεί. Όπως και τα μακαρόνια. Τώρα θα έπρεπε να μαγειρέψει κάτι άλλο. 

Liquid Tension Experiment - Acid Rain

 

Αληθινή ιστορία

 

Ένα βράδυ, στο καφενείο του χωριού εγώ κι ο φίλος μου ο Γιώργος, αποφασίσαμε, ανάμεσα στα άλλα πιάτα, να παραγγείλουμε και μία ομελέτα. Αφού φάγαμε για κάμποση ώρα, έμεινε ένα τελευταίο κομμάτι ομελέτα. Σήκωσα το πηρούνι μου και ανακήρυξα το κομμάτι δικό μου. Ο Γιώργος γέλασε και έκανε να καρφώσει το κομμάτι με το πηρούνι του. Τότε εγώ, με το δικό μου πηρούνι, του κάρφωσα το δείκτη του χεριού του. Όση ώρα κουνούσε το χέρι του στον αέρα μπας και φύγει ο πόνος (ποτέ δεν κατάλαβα γιατί οι άνθρωποι νομίζουμε ότι θα φύγει ο πόνος με το κούνημα), εγώ σκούπισα το πηρούνι μου, κάρφωσα το τελευταίο κομμάτι ομελέτα και το έφαγα. Το ανθρώπινο αίμα δίνει μία μάλλον δυσάρεστη γεύση στην ομελέτα. Γι' αυτό σκούπισα το πηρούνι. Εκτός αν είσαι κανίβαλος ή ζόμπι. Αλλά μάλλον δεν είμαι. Αυτά για σήμερα.

Είμαι η Νύχτα - Joyce Mansour

 

https://www.poetryfoundation.org/poets/joyce-mansour

Είμαι η νύχτα

η νύχτα του διαστήματος παγωμένη από την κρύα βλακεία του φεγγαριού

Είμαι το χρήμα

Το χρήμα που παράγει χρήμα χωρίς να ξέρει γιατί

Είμαι ο άνθρωπος

Ο άνθρωπος που πατά τη σκανδάλη πυροβολώντας το αίσθημα

για να ζήσει καλύτερα

-

I am the night

This night of space frozen by the cold idiocy of the moon.

I am money

Money that makes money without knowing why.

I am man

Man who pulls the trigger and shoots emotion

To live better.

Gamma Ray - Heaven Can Wait

 

Και ο Κοέλιο πέθανε...

 

Η Μαρία ξύπνησε το πρωί, πήγε στη τουαλέτα, πλύθηκε, έφτιαξε καφέ και κάθισε στην κουζίνα. Ήπιε τον καφέ της, ντύθηκε και βγήκε για ψώνια. Καθώς προχωρούσε, μια δεκαοχτούρα την κουτσούλησε. Σήκωσε το κεφάλι της και έβρισε το ανάγωγο πτηνό. Εκείνο απάντησε με μια δεύτερη κουτσουλιά που την βρήκε στο μέτωπο. Ένας περαστικός, της έδωσε ένα υγρομάντηλο για να καθαριστεί. Το πήρε, τον ευχαρίστησε ευγενικά και καθάρισε τις κουτσουλιές από το μέτωπο και το πανωφόρι της. Μετά από λίγο, η δεκαοχτούρα κουτσούλησε τον περαστικό που είχε δώσει το υγρομάντηλο στη Μαρία. Αυτός έψαξε να βρει άλλο ένα υγρομάντηλο για να καθαριστεί αλλά το τελευταίο του το είχε δώσει. Η δεκαοχτούρα πέταξε μακριά ευχαριστημένη και η Μαρία είχε ήδη μπει στο σούπερ μάρκετ. Ο περαστικός έμεινε να καταριέται το σύμπαν και τις συνωμοσίες του. Ο Κοέλιο πέθανε μέσα του. 

HELLOWEEN - A Little Is A Little Too Much

 

Τρίτη φορά αυτόν το μήνα...

 

Είχε νυχτώσει όταν γύρισε πια σπίτι του. Κουρασμένος και γεμάτος χώματα, τίναξε το παντελόνι του και τα παπούτσια του πριν μπει μέσα. Άνοιξε τη πόρτα, έβγαλε τα παπούτσια του και προχώρησε προς το σαλόνι. Πήγε στην κουζίνα και βρήκε τη γυναίκα του να πλένει δυο πιατάκια και μία κούπα. Τη χαιρέτισε με ένα νεύμα κι εκείνη ανταπέδωσε σιωπηλά. Πήγε στη κρεβατοκάμαρα, φόρεσε τις παντόφλες του και πήρε μια αλλαξιά εσώρουχα και πιτζάμες. Στη συνέχεια μπήκε στο μπάνιο για να πλυθεί. Η γυναίκα του σκούπισε τα χέρια της με μια πετσέτα και πήγε στο σαλόνι. Σήκωσε το ακουστικό του τηλεφώνου και πληκτρολόγησε έναν αριθμό. Στο τρίτο χτύπημα μια βαριά αντρική φωνή απάντησε. Η γυναίκα τότε είπε: "Γραφείο κηδειών εκεί; Πάλι σηκώθηκε. Τρίτη φορά αυτόν το μήνα. Ναι, κάνει μπάνιο τώρα. Φέρτε ένα καλύτερο φέρετρο αυτή τη φορά. Να κλείνει καλύτερα. Και να ρίξετε περισσότερο χώμα από πάνω".

Threshold - Sunseeker