Καθώς περνούσα ένα πρωί
στης Άρτας το γιοφύρι
άρχισε να τρέμει ελαφρά,
να 'φταιγε το λιοπύρι;
-
"Τι θες και τρέμεις σύγκορμο
εσύ πέτρινο κτίσμα
μέσα σου γυναίκα χτίσαμε,
γιατί σε πιάνει πείσμα;"
-
"Τη χτίσατε άδικα
τη σύζυγο του χτίστη
με λίγο παρά θα δείχνατε
τη καλή σας πίστη"
-
"Και τώρα το θυμήθηκες
μετά τόσους αιώνες,
να μας ζητήσεις μίζες
σαν τους απατεώνες;"
-
"Λίγο λαδάκι θα 'τανε
καλό να με στεριώσει
τόσους αιώνες βλέπετε
τα θεμέλια έχουν στεγνώσει"
-
"Δε φτάνει π' άνθρωπο
θυσιάσαμε για σένα
τώρα ζητάς επίδομα
τα έχεις πια χαμένα!"
-
"Στη θέση σου τα λόγια μου
θα πρόσεχα που λέω
μη γκρεμιστεί η γέφυρα
και χρειαστεί να κλαίω"
-
Ξεροκατάπια ευθύς
και έβγαλα πενηντάρι
χαρτονόμισμα ευρώ
και του 'δωσα να το πάρει
-
Το γεφύρι έπαψε
τις πέτρες του να τρέμουν
σε τι χώρα, Θε μου, ζω
όλα πια μίζα θέλουν!
