Βηρυτός

Πού είναι η Βηρυτός του χθες;

Η Πόλη που στεκόταν αγέρωχη απέναντι στο πεπρωμένο,

Ο πρόδρομος της θρησκευτικής περηφάνιας στην Ανατολή,

Εκεί όπου οι απαρχές της σκέψης

Άνοιξαν το πέπλο του νου

Για να διδάξουν στον κόσμο

Το αληθινό νόημα της αδελφοσύνης και της αγάπης;

Πού είναι η Βηρυτός του χθες;

Πού είναι η Βηρυτός; Ω, πού είναι τα πανεπιστήμια,

Τα νοσοκομεία, οι ουρανοξύστες, οι τράπεζες,

Οι εκκλησίες, τα τζαμιά, οι θόλοι και τα καμπαναριά,

Οι ευημερούντες και πολυσύχναστοι δρόμοι;

Τι οδυνηρή ανάμνηση απέμεινε σήμερα,

Σκιές τοίχων που στέκουν στα θλιμμένα μας μάτια,

Σωριασμένες σε λόφους προϊστορικών ερειπίων,

Κατοικημένες από κουκουβάγιες που θρηνούν τη νύχτα

Και μακριές σειρές αετών το ξημέρωμα,

Που στροβιλίζονται με κυνηγετικό βλέμμα από ψηλά.

Εφορμούν, εξαντλημένοι από τη δυσοσμία των νεκρών,

Κι ύστερα στρέφονται πίσω, καταβροχθίζοντας την υπομονή μας,

Κι έτσι κοιτάζουμε επίμονα τη συμφορά μας.

Περιμένοντας τον κόσμο να μας δώσει ένα χέρι βοηθείας,

Μα ο κόσμος ήταν αλλήθωρος, κωφός και τυφλός.

Δεν πειράζει. Η ιστορία θα καταγράψει το έγκλημα

Και ο χρόνος, στην κατάλληλη στιγμή, θα εκδικηθεί αίμα για αίμα,

Μόνο και μόνο για να ισορροπήσει ο λογαριασμός.

Κι εγώ στέκομαι εδώ, στον πιο ψηλό σωρό ερειπίων,

Για να φτύσω τώρα και κάθε χρόνο μία φορά ολόκληρο τον κόσμο,

Για να λιπάνω τα γρανάζια του μηχανισμού του·

Ίσως έτσι κυλήσει σωστά

Προς το παλάτι της Δικαιοσύνης,

Ώστε οι άνθρωποι πάνω στη γη

Να χαρούν την ασφάλειά τους αύριο.

Jawdat Haydar