Τι παράξενος δαίμονας η παραμονή! Σε δελεάζει να μείνεις, να ριζώσεις, να γίνει κομμάτι του τόπου. Και οι άλλοι τόποι; Εκείνοι που περιμένουν τα βήματά σου να φιλοξενήσουν; Όλοι οι άνθρωποι που θα γνωρίσεις, θα κάνεις φίλους ή εχθρούς ή που θα περάσουν και αδιάφοροι; Τα αρώματα που γεμίζουν τον αέρα σε άλλα μέρη; Ποιος μπορεί να πει πως σε ένα μέρος πρέπει να παραμείνεις, σαν δέντρο που περιμένει να το κόψει ο ξυλοκόπος ή ο κεραυνός να το κατακάψει; Οι πεδιάδες σε καλούν να τις τρέξεις, τα βουνά να τα ανέβεις και οι θάλασσες να τις πλεύσεις. Στήσε το σπιτικό σου σήμερα εδώ και αύριο ετοιμάσου να το μαζέψεις και πάλι να το στήσεις σε άγνωστο τόπο. Γιατί εκείνος που μένει ακίνητος είτε υποτάχθηκε είτε υπέταξε. Και δε ξέρω ποιο από τα δύο είναι πιο κακό...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου