Φωτιά

 

Στάθηκε απέναντί μου ενώ γύρω μας οι φλόγες φούντωναν. "Την αγαπώ!" μου είπε με σταθερή και κάπως δυνατή φωνή ενώ τα μάτια του έλαμπαν από ένα μίγμα πάθους και οργής. Τον κοίταξα κατάματα. Μετά κοίταξα τις φλόγες γύρω μας. "Ακόμα κι αν αυτό σημαίνει πως οι φλόγες τούτες θα κατασπαράξουν τη ζωή και των δυο σας;", τον ρώτησα. "Ναι!", μου φώναξε. "Αυτό δεν είναι όμως της αγάπης η φωτιά, είναι μία λαίλαπα μίσους", του είπα. "Ας είναι. Έτσι κι αλλιώς οι δυο πλευρές του ίδιου νομίσματος είναι!" ξαναφώναξε οργισμένος. Μεταμορφώθηκε σε φίδι και προσπάθησε να ξεγλιστρήσει μέσα από τις φλόγες. Δεν μπορούσα να τον αφήσω. Άπλωσα τα χέρια μου κι εκείνα έγιναν φτερούγες. Σαν το γεράκι πέταξα πάνω από τις φλόγες και προσγειώθηκα μπροστά του, κόβοντάς του τον δρόμο. Πήραμε και οι δύο την αρχική μας μορφή. Οι φλόγες μας ξανακύκλωσαν. "Βλέπεις τις φλόγες; Μας κυκλώνουν γιατί σε ακολουθούν όπου κι αν πηγαίνεις. Αυτές οι φλόγες θα καταστρέψουν τις ζωές πολλών ανθρώπων αν συνεχίσεις" του είπα, μήπως και αλλάξει γνώμη. "Ας είναι" ξανάπε και συνέχισε να περπατά. Έκανα στην άκρη. Οι φλόγες τον ακολούθησαν. Άρχισε να ψιχαλίζει. Οι σταγόνες όμως ήταν αλμυρές. Σαν δάκρυα. Ένα μπουμπουνητό ακούστηκε μα δεν ήταν μπουμπουνητό. Ήταν λυγμός. Ένα μοιρολόι για ζωές που κάηκαν στην ίδια τους την επιθυμία. 

Edge of Paradise - Tidal Wave

 

Κροκόδειλος

 

Συναντηθήκαμε πρόσφατα μετά από καιρό. Καθίσαμε σε μια καφετέρια. Το έφερε η κουβέντα και της είπα πως είναι ακόμα πολύ όμορφη όπως παλιά. Δε με πίστεψε. Συνέχισε να λέει πως δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο. Τότε πέρασα το χέρι μου μπροστά από το πρόσωπό μου και αυτό μετατράπηκε σε καθρέφτη. "Ορίστε, δε και μόνη σου!" της είπα. Κοίταξε και τα μάγουλά της κοκκίνησαν. Το βλέμμα της χαμήλωσε κι ένα χαμόγελο εμφανίστηκε αχνό στα χείλη της. Μια πεταλούδα προσγειώθηκε στα μαλλιά της κι έγινε κορδέλα. Της πήγαινε πολύ. Μπροστά στα μάτια μου μεταμορφώθηκε σε νεράιδα. Ξάφνου μια σταγόνα νερού έπεσε στο πρόσωπό μου και ο καθρέφτης εξαφανίστηκε. Άρχισε να βρέχει. Με πλησίασε ένας υπάλληλος του ενυδρείου και ακούμπησε το χέρι του επάνω μου. "Ώρα να πηγαίνουμε", μου είπε. Πλήρωσα τους καφέδες, χαμογέλασα με τρόπο που τα δόντι μου να μη φανούν απειλητικά, κούνησα την κροκοδειλίσια ουρά μου και τον ακολούθησα στο βυτίο που είχε παρκάρει λίγο πιο κάτω. Βούτηξα στο νερό, έβαλε μπρος στη μηχανή και φύγαμε. Η φίλη μου με αποχαιρετούσε καθώς απομακρυνόμασταν...

Halestorm - Darkness Always Wins

 

Τίποτα

 

Κάθισα στον υπολογιστή μήπως και εμπνευστώ από κάτι  για να γράψω μια φοβερή ιστορία. Μάταια όμως. Τίποτα δε συνέβαινε που να ξυπνήσει την έμπνευση μέσα μου. Ξάφνου, την προσοχή μου τράβηξε μια γειτόνισσα που αντιπαθώ και περνούσε εκείνη την ώρα στο απέναντι πεζοδρόμιο σε σημείο που την έβλεπα από τη μπαλκονόπορτα. Είχε βρέξει λίγο και το πεζοδρόμιο ήταν γλιστερό. Κοίταζα περιμένοντας χαιρέκακα να γλιστρήσει αλλά τίποτα δεν έγινε. Πέρασε κανονικά. Συνέχισα απογοητευμένος να κοιτάζω. Μια αδέσποτη γάτα εμφανίστηκε στο πεζοδρόμια. Με κοίταξε περιπαικτικά και ευθύς τηλεμεταφέρθηκε  στο μπαλκόνι μου. Στάθηκε κοντά στο κάγκελο, μου έβγαλε τη γλώσσα της και μετά χάθηκε ξανά. Τράβηξα τη κουρτίνα και γύρισα ξανά στον υπολογιστή. Μα να μη συμβαίνει τίποτα συγκλονιστικό που να μου φέρει λίγη έμπνευση!!!

Evanescence – Who Will You Follow

 

Θυμωμένος γλάρος

 

Στριμμένος γλάρος το πρωί

μου έκλεψε τους στίχους

και τώρα τι να γραφτεί

για χρώματα και ήχους;

-

Ήπια κι εγώ θαλασσινό

νερό για να μεθύσω

λουσμένος σ' ασημόσκονη

τα μάτια μου να κλείσω

-

Μα τόση συννεφιά λαμπρή

τυφλώνει τα σμαράγδια

με άμμο πλασμένα κόκκινη

και δανεισμένα χάδια

-

Να, εσύ ξεγλίστρησες

κι ο ύπνος με απαρνιέται

κάπου ο γλάρος με θυμό 

τώρα με καταριέται

Η ποίηση ενώνει την Κίνα και τον Αραβικό κόσμο στο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Νέων 2026

 

https://www.globaltimes.cn/page/202605/1360991.shtml

Η Κινέζα ποιήτρια Ai Kou είναι από καιρό συνηθισμένη να συναντάται με ομοεθνείς της ποιητές για δημιουργικές ανταλλαγές. Ωστόσο, στο εν εξελίξει Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Νέων 2026, αισθάνεται ιδιαίτερη χαρά για την ευκαιρία να συμμετάσχει σε βαθιές συζητήσεις με λογοτέχνες από τον αραβικό κόσμο.

«Σε αυτό το φεστιβάλ, έκανα φίλους με ποιητές από διάφορες χώρες, όπως η Τυνησία», δήλωσε η Ai Kou στους Global Times. Ξεπερνώντας τα γλωσσικά εμπόδια, θυμήθηκε για άλλη μια φορά ότι, ανεξάρτητα από το πολιτισμικό υπόβαθρο των ανθρώπων, η ποίηση μπορεί πάντα να αγγίξει το πιο ευαίσθητο σημείο της ανθρώπινης καρδιάς.

Από τις όχθες των ποταμών της Κουανγκτσόου, στην επαρχία Κουανγκτούνγκ της νότιας Κίνας, μέχρι τις ιστορικές επάλξεις του Σινικού Τείχους στο Πεκίνο, περίπου 100 ποιητές, συγγραφείς και μεταφραστές από την Κίνα και 13 αραβικές χώρες συγκεντρώθηκαν για να αναζητήσουν συγγενείς ψυχές μέσα από τους στίχους. Το φετινό Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Νέων, που διεξάγεται από τις 9 έως τις 17 Μαΐου και είναι αφιερωμένο στην Κίνα και τον Αραβικό κόσμο, υποδέχεται φωνές από διάφορες χώρες, όπως η Ιορδανία, το Μπαχρέιν, η Τυνησία, η Σαουδική Αραβία, το Σουδάν, η Συρία και η Κίνα.

Ενωμένοι μέσω του στίχου

Την Πέμπτη, μια πρόωρη καλοκαιρινή μέρα στο Πεκίνο, οι αρχαίες επάλξεις του τμήματος Badaling του Σινικού Τείχους έγιναν σιωπηλοί μάρτυρες μιας συνάντησης όπου φωνές από διαφορετικές ηπείρους έπλεκαν τους στίχους τους κάτω από τον ανοιχτό ουρανό. Κινέζοι και διεθνείς προσκεκλημένοι του φεστιβάλ ανέβηκαν στο Σινικό Τείχος για να συνεχίσουν τον διάλογό τους γύρω από τη λογοτεχνία και τους πολιτισμούς.

Η ποιητική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Σινικό Τείχος συνδύασε δημιουργικά ποικίλες μορφές τέχνης, όπως παραδοσιακή λαϊκή μουσική, απαγγελίες ποίησης, χορό, τάι τσι και μια παιδική χορωδία, δημιουργώντας ένα καθηλωτικό σκηνικό για έναν διάλογο πολιτισμών πάνω σε αυτό το ιστορικό ορόσημο.

Ο Nabil Suleiman, Σύρος συγγραφέας και κριτικός λογοτεχνίας, δήλωσε στους Global Times ότι ανυπομονούσε για αυτό το ταξίδι στο Σινικό Τείχος, ελπίζοντας να δει νέους ποιητές από την Κίνα και τις αραβικές χώρες να εκφράζονται ελεύθερα πάνω σε αυτό το αρχαίο οικοδόμημα, γεννώντας νέες εμπνεύσεις.

Κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ, η Ai Kou χρησιμοποίησε συχνά εφαρμογές μετάφρασης για να επικοινωνήσει με ποιητές από χώρες όπως η Τυνησία και το Μαρόκο. Παρατήρησε ότι, αν και οι μεταφράσεις συχνά απέδιδαν με μικρές ανακρίβειες το νόημα, αυτές ακριβώς οι διαφορές πυροδοτούσαν συχνά νέα ποιητική έμπνευση, προσφέροντας στους δημιουργούς μια αίσθηση φρεσκάδας και νέες ιδέες. «Αυτή είναι η γοητεία της ποίησης», σημείωσε.

Περισσότερες λογοτεχνικές ανταλλαγές

Πριν φτάσουν στο Πεκίνο, οι συμμετέχοντες βυθίστηκαν στο ποιητικό πνεύμα της Κουανγκτσόου, διαβάζοντας πρωτότυπα έργα και εξερευνώντας τη σύγχρονη λογοτεχνική κληρονομιά της πόλης. Η Αιγύπτια μεταφράστρια Mira Ahmed έγραψε μάλιστα ένα ποίημα εμπνευσμένο από την Κουανγκτσόου — ένα δώρο προς την πόλη που τη φιλοξένησε.

Στο πλαίσιο του φεστιβάλ, πραγματοποιήθηκε στην Κουανγκτσόου ένας ακαδημαϊκός διάλογος Κίνας-Αραβικού κόσμου με θέμα «η παράδοση και το μέλλον της ποίησης». Σχεδόν 100 ποιητές και μελετητές συμμετείχαν σε συζητήσεις για την καθολικότητα και το φιλοσοφικό βάθος της ποίησης, καθώς και για το μέλλον της στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης (AI).

Η He Xiangyang, αναπληρώτρια επικεφαλής της Ένωσης Κινέζων Συγγραφέων (CWA), ενθάρρυνε τους νέους ποιητές να υπερασπιστούν την ιερότητα της ποίησης μέσα από τις πιο αυθεντικές βιωματικές τους εμπειρίες σε αυτή την ψηφιακή εποχή.

Ο Suleiman παρατήρησε ότι πολλοί νέοι στις αραβικές χώρες απολαμβάνουν πλέον την ανάγνωση σύγχρονων κινεζικών μυθιστορημάτων, γεγονός που βοηθά στη διάδοση του κινεζικού πολιτισμού. Αντίστοιχα, η Ai Kou επεσήμανε ότι περισσότερα λογοτεχνικά έργα Αράβων συγγραφέων εισάγονται πλέον στην Κίνα, διευρύνοντας τους ορίζοντες των Κινέζων αναγνωστών.

Τις επόμενες ημέρες, οι εκδηλώσεις θα συνεχιστούν στο Πεκίνο, με επισκέψεις στο Κανονικό Πανεπιστήμιο του Πεκίνου (Beijing Normal University) και στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Κινεζικής Λογοτεχνίας, όπου οι ποιητές θα δωρίσουν χειρόγραφά τους και θα μοιραστούν το λογοτεχνικό ταξίδι των εθνών τους.

The Tea Party - Mantra

 

Ξυπνητήρια

 

Ένας τύπος ξύπνησε το πρωί ακούγοντας το ξυπνητήρι του, σηκώθηκε, πλύθηκε και πήρε το πρωινό του. Καφέ με γάλα και λίγα μπισκότα. Έπειτα ντύθηκε και έφυγε για τη δουλειά του. Στην άλλη άκρη της πόλης ένας άλλος τύπος έκλεισε το ξυπνητήρι του, γύρισε πλευρό και κοιμήθηκε κάμποσες ώρες ακόμα κάνοντας κοπάνα από τη δουλειά του. Μέχρι το μεσημέρι κάποιος από τους δύο έχασε απολύθηκε αλλά ποτέ δε μάθαμε ποιος από τους δύο ήταν. Εγώ πάντως δεν έχω ξυπνητήρι στο σπίτι μου. 

TOOL "Reflection"

 

Το πουκάμισο

 

Εκείνο το πρωί αποφάσισε να ξεκινήσει μια επανάσταση! Θα έβαζε φωτιά στον κόσμο και θα κατατρόπωνε την αδικία. Υπήρχε όμως ένα πρόβλημα. Το πουκάμισό του, δεν είχε πια κουμπιά. Πώς θα μπορούσε να ξυπνήσει τον επαναστατικό ζήλο στους ανθρώπους χωρίς κουμπιά στο πουκάμισό του; Φόρεσε μια και πήγε να αγοράσει ένα πουκάμισο μα κουμπιά. Όμως στα μαγαζιά που πήγε, διαπίστωσε πως είτε πουλούσαν κουμπιά είτε πουκάμισα. Αλλά πουκάμισα με κουμπιά ή κουμπιά με πουκάμισα, δεν πουλούσε κανείς. Αγχώθηκε. Η επανάσταση που οραματίστηκε κινδύνευε να μην ξεκινήσει καν. Απογοητευμένος πέρασε από ένα παλιατζίδικο. Κοίταξε λυπημένος τη βιτρίνα και το είδε! Ένα πουκάμισο με κουμπιά. Μπήκε και το αγόρασε αμέσως. Του έπεφτε λίγο μεγάλο αλλά δεν πείραζε. Ήταν έτοιμος να ξεκινήσει πια τις μάχες. Ετοιμάστηκε να εκφωνήσει τον πρώτο λόγο του, όταν διαπίστωσε κάτι που έμελλε να ακυρώσει κάθε σχέδιό του. Είχε βγει χωρίς παντελόνι. Αυτή ήταν η ιστορία μιας εκστρατείας που δεν ξεκίνησε ποτέ.

DEEP PURPLE – ARROGANT BOY

 

Οικοδόμηση

 

Ένας φιλόσοφος, περνώντας από μια οικοδομή είπε κάτι απαξιωτικό για τους οικοδόμους. Ένας οικοδόμος του ζήτησε το λόγο και τελικά ξέσπασε καυγάς. Ο οικοδόμος πήρε μια βαριοπούλα και την έφερε στο κεφάλι του φιλοσόφου ανοίγοντάς το. Ευθύς πέταξαν από μέσα χαρούμενες χιλιάδες φιλοσοφικές απόψεις και γνώμες οι οποίες βρίσκονταν εκεί αλυσοδεμένες. Ευχαρίστησαν τον οικοδόμο και κατευθύνθηκαν στο κοντινό λιμάνι για να πάρουν το πρώτο καράβι που θα έβρισκαν να φεύγει για κάποιο μακρινό ταξίδι. Κατά προτίμηση ήθελαν να πάνε στην Αυστραλία και από εκεί στα Νησιά Φίτζι. Ο φιλόσοφος όταν συνήλθε την άλλη μέρα στο νοσοκομείο, κατάλαβε πως δεν ήταν πια φιλόσοφος. Έπρεπε να αναζητήσει μια νέα ταυτότητα. Αποφάσισε πως μόλις θα ανάρρωνε θα ταξίδευε μέχρι την Αυστραλία. Ίσως να πήγαινε και στα νησιά Φίτζι. Η βαριοπούλα, η οποία ξεκίνησε όλον αυτόν τον ταξιδιωτικό παροξυσμό, έμεινε στα χέρια του οικοδόμου. Τέλος. 

The Neal Morse Band - Fully Alive

 

Το άγαλμα

 

Κάποτε σε ένα χωριό υπήρχε ένα αρχαίο άγαλμα. Γύρω του χτίστηκε η πλατεία και τα μαγαζιά του χωριού. Εκεί κάθονταν οι χωριανοί και έπιναν τον καφέ τους το πρωί. Διάβαζαν τα νέα στα κινητά τους και τα σχολίαζαν. Κανείς δεν ήξερε τι απεικόνιζε αυτό το άγαλμα. Κάποιον θεό, κάποιον ήρωα, κάποιον άλλον; Το μόνο σίγουρο ήταν πως ήταν το άγαλμα ενός άντρα. Όλο το χωριό ήταν περήφανο για το άγαλμα. Ένα πρωινό Κυριακής, καθώς είχαν μαζευτεί οι χωριανοί στο καφενείο, στη πλατεία του χωριού, δίπλα στο άγαλμα, έτυχε να περάσει ένας αδέσποτος σκύλος από εκεί. Στάθηκε δίπλα στο άγαλμα, σήκωσε το πίσω πόδι του και κατούρησε τη βάση του αγάλματος. Ξάφνου όλοι σώπασαν και κοίταξαν τον αδέσποτο σκυλάκο. Φάνηκε σαν ο αέρας να έγινε βαρύς. Μετά από λίγα δευτερόλεπτα ησυχίας σήκωσα το χέρι μου και ζήτησα από τον καφετζή μία μπύρα. Όλοι απόρησαν που θα έπινα τόσο νωρίς μπίρα. Ο σκύλος με κοίταξε, ρεύτηκε και προχώρησε ήσυχα προς τα δέντρα που περικύκλωναν το χωριό. Χάθηκε μέσα τους και δεν τον ξανάδαμε. Αυτή ήταν η ιστορία. 

Sonata Arctica - The Ruins of my Life

 

Λογιστική

 

Βρέθηκα με μια παλιά φίλη. Λογίστρια. Μόλις συναντηθήκαμε μου έδωσε το χέρι της κι εγώ άφησα δύο τραπουλόχαρτα ανάμεσα στα δάκτυλά της. Εκείνη βάλθηκε να κάνει υπολογισμούς σαν καλή λογίστρια. Δεν κατόρθωσε όμως να βρει το ισοζύγιο μια που ενόσω υπολόγιζε, τα τραπουλόχαρτα έγιναν πεταλούδες και πέταξα κυκλικά γύρω από το κεφάλι της, ζαλίζοντάς την. Καθίσαμε σε μια καφετέρια και παραγγείλαμε τους καφέδες. Ο σερβιτόρος τους έφερε και με εξαιρετική μαεστρία τους ακούμπησε στο παραδίπλα τραπέζι. Δυο γάτες που παρακολουθούσαν τα τεκταινόμενα τύλιξαν τις ουρές τους και απότομα τις ξετύλιξαν ώστε αυτές σαν έλικες να τις βοηθήσουν να αιωρηθούν και να προσγειωθούν στο τραπέζι με τους καφέδες. Σηκώθηκα, πήρα τις γάτες, κράτησα μία και πρόσφερα την άλλη στη φίλη μου. Εκείνη πήρε το κινητό της και έστειλε ένα μήνυμα. Μα δεν έγινε δυνατή η αποστολή επειδή οι πεταλούδες που εν τω μεταξύ ξαναγύρισαν, έκαναν παρεμβολές στο σήμα. Εκείνη τη στιγμή ξύπνησα και συνειδητοποίησα πως ήταν νύχτα και εγώ βρισκόμουν στο κρεβάτι μου. Σηκώθηκα και πήγα στη κουζίνα. Άνοιξα το ψυγείο και βρήκα μέσα ισολογισμούς. Το έκλεισα, τοποθέτησα δύο προωθητικούς πυραύλους στη βάση του και το εκτόξευσα προς το φεγγάρι. Θα έκανα καιρό να ξαναδώ τη φίλη μου.

THE FLOWER KINGS - The Great Pretender

 

Κλειστόν

 

Ο ήρωας προηγούμενης ιστορίας, τον οποίο κουτσούλησε ένα πουλί, αρνήθηκε να συμμετάσχει σε τούτη την ιστορία, από φόβο μήπως ξαναπάθει το ίδιο. Τον διαβεβαίωσα πως κάτι τέτοιο αποκλείεται να συμβεί μα δεν πείστηκε. Με όλη αυτή τη φασαρία, θίχτηκαν τα πουλιά των προηγούμενων ιστοριών και έφυγαν από τη σημερινή ιστορία. Έτσι απέμειναν μόνο μία γάτα που περιμένει ταξί, ένας εξαφανισμένος κιμάς και ένα σμήνος μέλισσες. Πώς να γράψει κάποιος ιστορία με αυτά μόνο; Σήμερα δεν έχει λοιπόν διήγημα.

Avantasia - Let the Storm Descend Upon You

 

Ο κιμάς

 

Γύρισε πεινασμένη στο σπίτι. Έβρασε μακαρόνια κι έφτιαξε μια σάλτσα με κιμά. Αφού τα άφησε να κρυώσουν λίγο σέρβιρε το πιάτο. Πρώτα τα μακαρόνια, από πάνω τον κιμά και στο τέλος έτριψε τυρί. Πήρε το πηρούνι και το τοποθέτησε στα δεξιά του πιάτου. Έβαλε αναψυκτικό στο ποτήρι της και κάθισε να φάει. Κοιτώντας, όμως, το πιάτο της, είδε πως ο κιμάς είχε εξαφανιστεί. Κοίταξε παντού. Κάτω από το τραπέζι, στο ντουλάπι με τα όσπρια και τις κονσέρβες, στο ψυγείο, στο σαλόνι κάτω και πίσω από τον καναπέ, στο κρεβάτι κάτω από τα στρώματα(εκεί τον είχε βρει την τελευταία φορά που το είχε σκάσει), στο μπάνιο, στη μικρή αποθήκη του σπιτιού, παντού. Μάταια όμως. Δεν τον βρήκε πουθενά. Βγήκε στο μπαλκόνι της και κοίταξε ψηλά. Χελιδόνια σχημάτιζαν περίεργα σχήματα πετώντας. Πιο πέρα ένα κοράκι κάπνιζε το πούρο του απολαμβάνοντας τον μεσημεριάτικο αέρα. Μια γάτα, κάτω στον δρόμο, έβριζε ένα ταξί που δε σταμάτησε όταν του έκανε σήμα. Μπήκε ξανά μέσα και κάθισε στο τραπέζι. Αποφάσισε να φάει τα μακαρόνια της μόνο με τυρί. Αλλά και αυτό είχε εξαφανιστεί. Όπως και τα μακαρόνια. Τώρα θα έπρεπε να μαγειρέψει κάτι άλλο. 

Liquid Tension Experiment - Acid Rain

 

Αληθινή ιστορία

 

Ένα βράδυ, στο καφενείο του χωριού εγώ κι ο φίλος μου ο Γιώργος, αποφασίσαμε, ανάμεσα στα άλλα πιάτα, να παραγγείλουμε και μία ομελέτα. Αφού φάγαμε για κάμποση ώρα, έμεινε ένα τελευταίο κομμάτι ομελέτα. Σήκωσα το πηρούνι μου και ανακήρυξα το κομμάτι δικό μου. Ο Γιώργος γέλασε και έκανε να καρφώσει το κομμάτι με το πηρούνι του. Τότε εγώ, με το δικό μου πηρούνι, του κάρφωσα το δείκτη του χεριού του. Όση ώρα κουνούσε το χέρι του στον αέρα μπας και φύγει ο πόνος (ποτέ δεν κατάλαβα γιατί οι άνθρωποι νομίζουμε ότι θα φύγει ο πόνος με το κούνημα), εγώ σκούπισα το πηρούνι μου, κάρφωσα το τελευταίο κομμάτι ομελέτα και το έφαγα. Το ανθρώπινο αίμα δίνει μία μάλλον δυσάρεστη γεύση στην ομελέτα. Γι' αυτό σκούπισα το πηρούνι. Εκτός αν είσαι κανίβαλος ή ζόμπι. Αλλά μάλλον δεν είμαι. Αυτά για σήμερα.

Είμαι η Νύχτα - Joyce Mansour

 

https://www.poetryfoundation.org/poets/joyce-mansour

Είμαι η νύχτα

η νύχτα του διαστήματος παγωμένη από την κρύα βλακεία του φεγγαριού

Είμαι το χρήμα

Το χρήμα που παράγει χρήμα χωρίς να ξέρει γιατί

Είμαι ο άνθρωπος

Ο άνθρωπος που πατά τη σκανδάλη πυροβολώντας το αίσθημα

για να ζήσει καλύτερα

-

I am the night

This night of space frozen by the cold idiocy of the moon.

I am money

Money that makes money without knowing why.

I am man

Man who pulls the trigger and shoots emotion

To live better.

Gamma Ray - Heaven Can Wait

 

Και ο Κοέλιο πέθανε...

 

Η Μαρία ξύπνησε το πρωί, πήγε στη τουαλέτα, πλύθηκε, έφτιαξε καφέ και κάθισε στην κουζίνα. Ήπιε τον καφέ της, ντύθηκε και βγήκε για ψώνια. Καθώς προχωρούσε, μια δεκαοχτούρα την κουτσούλησε. Σήκωσε το κεφάλι της και έβρισε το ανάγωγο πτηνό. Εκείνο απάντησε με μια δεύτερη κουτσουλιά που την βρήκε στο μέτωπο. Ένας περαστικός, της έδωσε ένα υγρομάντηλο για να καθαριστεί. Το πήρε, τον ευχαρίστησε ευγενικά και καθάρισε τις κουτσουλιές από το μέτωπο και το πανωφόρι της. Μετά από λίγο, η δεκαοχτούρα κουτσούλησε τον περαστικό που είχε δώσει το υγρομάντηλο στη Μαρία. Αυτός έψαξε να βρει άλλο ένα υγρομάντηλο για να καθαριστεί αλλά το τελευταίο του το είχε δώσει. Η δεκαοχτούρα πέταξε μακριά ευχαριστημένη και η Μαρία είχε ήδη μπει στο σούπερ μάρκετ. Ο περαστικός έμεινε να καταριέται το σύμπαν και τις συνωμοσίες του. Ο Κοέλιο πέθανε μέσα του. 

HELLOWEEN - A Little Is A Little Too Much

 

Τρίτη φορά αυτόν το μήνα...

 

Είχε νυχτώσει όταν γύρισε πια σπίτι του. Κουρασμένος και γεμάτος χώματα, τίναξε το παντελόνι του και τα παπούτσια του πριν μπει μέσα. Άνοιξε τη πόρτα, έβγαλε τα παπούτσια του και προχώρησε προς το σαλόνι. Πήγε στην κουζίνα και βρήκε τη γυναίκα του να πλένει δυο πιατάκια και μία κούπα. Τη χαιρέτισε με ένα νεύμα κι εκείνη ανταπέδωσε σιωπηλά. Πήγε στη κρεβατοκάμαρα, φόρεσε τις παντόφλες του και πήρε μια αλλαξιά εσώρουχα και πιτζάμες. Στη συνέχεια μπήκε στο μπάνιο για να πλυθεί. Η γυναίκα του σκούπισε τα χέρια της με μια πετσέτα και πήγε στο σαλόνι. Σήκωσε το ακουστικό του τηλεφώνου και πληκτρολόγησε έναν αριθμό. Στο τρίτο χτύπημα μια βαριά αντρική φωνή απάντησε. Η γυναίκα τότε είπε: "Γραφείο κηδειών εκεί; Πάλι σηκώθηκε. Τρίτη φορά αυτόν το μήνα. Ναι, κάνει μπάνιο τώρα. Φέρτε ένα καλύτερο φέρετρο αυτή τη φορά. Να κλείνει καλύτερα. Και να ρίξετε περισσότερο χώμα από πάνω".

Threshold - Sunseeker

 

Σταματώντας τον χρόνο

 

Μετά από καιρό ενδελεχούς μελέτης, τα κατάφερε! Βρήκε τον τρόπο να σταματήσει το χρόνο. Θα κάρφωνε όλους τους δείκτες των ρολογιών! Θα ξεκινούσε πρώτα από τα δημόσια ρολόγια των κτιρίων και των εκκλησιών και μετά ένα προς ένα θα κανόνιζε και τα ρολόγια των σπιτιών και των χεριών!

Ξεκίνησε με ζήλο τη δουλειά του. Προσεκτικά κινήθηκε από χωριό σε χωριό, από πόλη σε πόλη, από χώρα σε χώρα. 

Κι αφού τελείωσε με τα ρολόγια των κτιρίων, άρχισε τα ιδιωτικά ρολόγια. Σπίτι με σπίτι, χέρι με χέρι. 

Τελικά τα κατάφερε! Σταμάτησε όλους τους δείκτες σε όλο τον κόσμο! Σταμάτησε τον χρόνο. Χρειάστηκαν χρόνια και χρόνια δουλειάς αλλά τα κατάφερε! 

Γύρισε θριαμβευτικά στο σπίτι του. Κάθισε αναπαυτικά στην πολυθρόνα του. Άκουσε έναν περαστικό έξω από το παράθυρό του. Άνοιξε το παράθυρο και του φώναξε. Τον ρώτησε τι ώρα είναι, έτσι για να επιβεβαιώσει τον θρίαμβό του. Εκείνος κοίταξε το ρολόι στον καρπό του χεριού του και του απάντησε. 

Μόλις είδε το ρολόι του περαστικού χλόμιασε. Μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια προσπάθειας, κάποιος είχε ανακαλύψει το ψηφιακό ρολόι...

Danzig - How the Gods Kill

 

Μέλισσες στο διάστημα

 

Κάποια μέρα ένα κυνηγός, καθώς περπατούσε προσεκτικά στο δάσος γυρεύοντας κάποιο θήραμα, έφτασε σε ένα ξέφωτο. Εκεί μια όμορφη κοπέλα μάζευε λουλούδια. Κοιτάχτηκαν για λίγα δευτερόλεπτα. Λίγο πιο πέρα, ένα σμήνος αγριομέλισσες αποφάσισε να ξεκινήσει ένα ταξίδι για το διάστημα. Κανείς δεν ξέρει αν έφτασαν στον προορισμό τους. Ούτε ο κυνηγός ούτε και η κοπέλα ενδιαφέρθηκαν να μάθουν. 

Αντιπαράθεση

 

Έτυχε κάποτε ν' απολυθεί κάποιος από τη δουλειά του κι εκεί που πήγαινε στον δρόμο, ήρθε πρόσωπο με πρόσωπο μ' έναν που είχε αγοράσει μια φρατζόλα γλυκό ψωμί και πήγαινε στο σπίτι του. 

Αυτό είναι όλο. 

Δανιήλ Χαρμς - Βρέχει γριές και άλλες ιστορίες - εκδ. Κοβάλτιο

Calexico - Alone Again Or

 

Το αναψυκτικό

Μπήκε στο σπίτι κι έκλεισε τη πόρτα πίσω. Σκούπισε τον ιδρώτα και έβγαλε τα παπούτσια. Επιτέλους θα ξεκουραζόταν. Άκουσε έναν ήχο περίεργο από τη κρεβατοκάμαρα. Πνιχτό, έντονο μα και τρυφερό. Περπάτησε αργά, διστακτικά σχεδόν. Μπήκε μέσα ανοίγοντας την πόρτα και έβγαλε ένα "ουπς". 

Ένα ζευγάρι μπλεγμένο σε ερωτικές περιπτύξεις. Κοίταξε με σαστιμάρα, κοίταξαν με έκπληξη. Το περιβάλλον γνώριμο μα διαφορετικό. Το κρεβάτι ξένο και οι τοίχοι σε άλλο χρώμα βαμμένοι. Είχε μπει σε λάθος διαμέρισμα ξανά. Η παραβίαση κλειδαριών είχε γίνει δεύτερη φύση πια.

Γύρισε να φύγει ζητώντας συγγνώμη, χαμογελαστά κι αμήχανα. Έμειναν να κοιτούν αποσβολωμένοι. Πριν φύγει έκανε μια στάση στη κουζίνα. Άνοιξε το ψυγείο, κοίταξε ξύνοντας το κεφάλι, πήρε ένα κουτί αναψυκτικό και έφυγε. Και η κλοπή είχε γίνει δεύτερη φύση.

Ευτυχώς οι γείτονες έδειχναν πια μια κάποια κατανόηση...

Άνεμος, νερό, πέτρα - Octavio Paz

 

https://www.poetryfoundation.org/poems/58334/wind-water-stone

Το νερό σκάβει την πέτρα,
ο άνεμος σκορπά το νερό,
η πέτρα σταματά τον άνεμο.
Νερό, άνεμος, πέτρα.

Ο άνεμος σμιλεύει την πέτρα,
η πέτρα είναι ένα κύπελλο νερού,
το νερό δραπετεύει και γίνεται άνεμος.
Πέτρα, άνεμος, νερό.

Ο άνεμος τραγουδά στο στριφογύρισμά του,
το νερό ψιθυρίζει καθώς περνά,
η ακίνητη πέτρα μένει ακίνητη.
Άνεμος, νερό, πέτρα.

Το καθένα είναι το άλλο και κανένα:
διασταυρώνονται και χάνονται
μέσα από τα άδεια ονόματά τους:
νερό, πέτρα, άνεμος.

-----

Water hollows stone,

wind scatters water,

stone stops the wind.

Water, wind, stone.

Wind carves stone,

stone's a cup of water,

water escapes and is wind.

Stone, wind, water.

Wind sings in its whirling,

water murmurs going by,

unmoving stone keeps still.

Wind, water, stone.

Each is another and no other:

crossing and vanishing

through their empty names:

water, stone, wind.

Birdeatsbaby - The Trouble

 

Μανιφέστο!

 

Τις φόρμες δεν τηρώ

μήτε μέτρο με νοιάζει

μου φτάνει ό,τι γράφω

κάποιον να ταράζει

-

Να ντύνεται με μουσική

που παίζει στο μυαλό μου

και τον κάθε ειδικό

να κάνει αντίπαλό μου

-

Να γράφω θέλω μοναχά

η κούτρα τι κατεβάζει

και θα 'τανε ιδανικό

τα νεύρα σας να σπάζει!

Θρήνοι Ιερεμίου - Πρώτος θρήνος

 

Εισαγωγή: Αφού ο Ισραήλ οδηγήθηκε στην αιχμαλωσία και η Ιερουσαλήμ ερημώθηκε, ο Ιερεμίας κάθισε κλαίγοντας και άρχισε αυτόν τον θρήνο για την πόλη:

1. Πώς απόμεινε έτσι μόνη η πόλη που άλλοτε έσφυζε από λαό; Έγινε σαν χήρα εκείνη που ήταν η πρώτη ανάμεσα στα έθνη. Η αρχόντισσα των επαρχιών κατάντησε τώρα να πληρώνει φόρο υποτελείας.

2. Κλαίει απαρηγόρητα μες στη νύχτα και τα δάκρυα τρέχουν στα μάγουλά της. Κανείς δεν βρέθηκε να την παρηγορήσει από όλους εκείνους που την αγαπούσαν. Όλοι οι φίλοι της την πρόδωσαν και έγιναν εχθροί της.

3. Ο λαός του Ιούδα ξεριζώθηκε μέσα στην ταπείνωση και τη σκληρή σκλαβιά. Ζει τώρα ανάμεσα στα έθνη και δεν βρίσκει ανάπαυση. Όλοι όσοι τον καταδιώκουν τον πρόλαβαν σε ώρα στενοχώριας.

4. Οι δρόμοι της Σιών πενθούν, γιατί δεν έρχεται πια κανείς στις γιορτές. Όλες οι πύλες της ρήμαξαν, οι ιερείς της αναστενάζουν, οι κοπέλες της σέρνονται στην αιχμαλωσία κι η ίδια πνίγεται στην πίκρα.

5. Εκείνοι που την καταπιέζουν έγιναν αφέντες της και οι εχθροί της ευημερούν, γιατί ο Κύριος την ταπείνωσε για τις πολλές της αμαρτίες. Τα νήπιά της πήραν τον δρόμο της σκλαβιάς μπροστά από τον κατακτητή.

6. Χάθηκε από τη θυγατέρα Σιών όλη η ομορφιά της. Οι άρχοντές της έγιναν σαν τα κριάρια που δεν βρίσκουν βοσκή· περπατούν εξαντλημένοι μπροστά από αυτόν που τους κυνηγά.

7. Μέσα στη δυστυχία και τον διωγμό της, η Ιερουσαλήμ θυμήθηκε όλα τα πλούτη που είχε στα παλιά χρόνια. Τώρα που ο λαός της έπεσε στα χέρια του εχθρού και δεν υπήρχε κανείς να βοηθήσει, οι εχθροί την είδαν και γέλασαν με την καταστροφή της.

8. Βαριά αμάρτησε η Ιερουσαλήμ, γι' αυτό και κατάντησε αξιοθρήνητη. Όσοι την τίμησαν τώρα την περιφρονούν, γιατί είδαν τη γύμνια της. Κι η ίδια αναστενάζει και στρέφει αλλού το πρόσωπο από ντροπή.

9. Η ακαθαρσία της φαίνεται πάνω στα ρούχα της· δεν σκέφτηκε πού θα κατέληγε. Η πτώση της ήταν τρομακτική και δεν υπάρχει κανείς να την παρηγορήσει. «Δες, Κύριε, την ταπείνωσή μου, γιατί ο εχθρός αποθρασύνθηκε».

10. Ο καταπιεστής άπλωσε το χέρι του σε όλους τους θησαυρούς της. Είδε ξένα έθνη να μπαίνουν στο αγιαστήρι της, εκεί που Εσύ είχες απαγορεύσει να πατήσουν.

11. Όλος ο λαός της στενάζει ψάχνοντας για ψωμί. Έδωσαν τα πολύτιμα υπάρχοντά τους για λίγο φαγητό, ίσα για να κρατηθούν στη ζωή. «Κοίταξε, Κύριε, και δες πόσο με εξευτέλισαν».

12. Κι εσείς που περνάτε από τον δρόμο, σταθείτε και δείτε: Υπάρχει πόνος σαν τον δικό μου πόνο; Δείτε τι με βρήκε, πώς με ταπείνωσε ο Κύριος τη μέρα της οργής Του.

13. Έστειλε φωτιά από ψηλά που διαπέρασε τα κόκαλά μου. Έστησε παγίδα στα πόδια μου και με ανάγκασε να γυρίσω πίσω. Με παράτησε έρημη, να υποφέρω όλη μέρα.

14. Σαν ζυγός δέθηκαν πάνω μου οι αμαρτίες μου, πλέχτηκαν με τα χέρια Του και ανέβηκαν στον σβέρκο μου· η δύναμή μου με πρόδωσε. Ο Κύριος με παρέδωσε σε χέρια που δεν μπορώ να αντιμετωπίσω.

15. Ο Κύριος εξόντωσε όλους τους δυνατούς άνδρες μου. Κάλεσε στρατό εναντίον μου για να τσακίσει τους εκλεκτούς μου. Σαν σε πατητήρι πάτησε ο Κύριος την παρθένα θυγατέρα του Ιούδα.

16. Γι' αυτά εγώ κλαίω. Τα μάτια μου τρέχουν δάκρυα, γιατί μακριά μου βρίσκεται εκείνος που θα με παρηγορούσε και θα μου έδινε κουράγιο. Τα παιδιά μου χάθηκαν, γιατί ο εχθρός νίκησε.

17. Η Σιών απλώνει τα χέρια της, μα κανείς δεν την παρηγορεί. Ο Κύριος διέταξε οι γείτονες του Ιακώβ να γίνουν εχθροί του. Η Ιερουσαλήμ έγινε ανάμεσά τους σαν κάτι το μιαρό.

18. Δίκαιος είναι ο Κύριος, γιατί εγώ παρακούσαμε τις εντολές Του. Ακούστε, όλοι οι λαοί, και δείτε τον πόνο μου. Οι κοπέλες μου και οι νέοι μου σύρθηκαν στην αιχμαλωσία.

19. Φώναξα τους εραστές μου, μα εκείνοι με γέλασαν. Οι ιερείς και οι προεστοί μου πέθαναν μέσα στην πόλη, ενώ έψαχναν λίγο φαγητό για να ζήσουν.

20. Δες, Κύριε, τη θλίψη μου. Τα σπλάγχνα μου ταράζονται και η καρδιά μου σπαράζει μέσα μου, γιατί επαναστάτησα σκληρά. Έξω με θερίζει το σπαθί, μέσα στο σπίτι βασιλεύει ο θάνατος.

21. Άκουσαν τον στεναγμό μου, μα κανείς δεν με παρηγορεί. Όλοι οι εχθροί μου έμαθαν τη συμφορά μου και χάρηκαν που Εσύ το έκανες. Φέρε τη μέρα που υποσχέθηκες, για να πάθουν κι αυτοί ό,τι έπαθα εγώ.

22. Ας έρθει μπροστά Σου όλη η κακία τους· τιμώρησέ τους όπως τιμώρησες εμένα για όλα μου τα σφάλματα. Γιατί οι στεναγμοί μου είναι αμέτρητοι και η καρδιά μου είναι βαριά.

JILL TRACY "Pulling Your Insides Out"