Θυμωμένος γλάρος

 

Στριμμένος γλάρος το πρωί

μου έκλεψε τους στίχους

και τώρα τι να γραφτεί

για χρώματα και ήχους;

-

Ήπια κι εγώ θαλασσινό

νερό για να μεθύσω

λουσμένος σ' ασημόσκονη

τα μάτια μου να κλείσω

-

Μα τόση συννεφιά λαμπρή

τυφλώνει τα σμαράγδια

με άμμο πλασμένα κόκκινη

και δανεισμένα χάδια

-

Να, εσύ ξεγλίστρησες

κι ο ύπνος με απαρνιέται

κάπου ο γλάρος με θυμό 

τώρα με καταριέται