Υπάρχει μια νεράιδα(αν και πολλοί διαφωνούν και λένε πως είναι είδος ολάκερο και όχι μονάχα μία) που δε μοιάζει με τις άλλες. Αυτή, μπορεί κανείς να τη βρει κυρίως σε αστικά μέρη. Σε καφετέριες, σε διαδρόμους πανεπιστημίων, σε λογιστήρια, σε ξενοδοχεία, σε πλατείες, σε γραφεία, σε σούπερ μάρκετ και εμπορικά μαγαζιά. Εκεί είτε κάνει πως εργάζεται είτε κόβει βόλτες δήθεν ανέμελη. Τα μαλλιά της αλλάζουν χρώμα ανάλογα με τη ματιά εκείνου που την παρατηρεί και τα μάτια της πάντα μοιάζουν να εκπέμπουν ένα φως. Το χαμόγελό της λένε πως ηρεμεί και τον πιο αγχωμένο άνθρωπο και η φωνή της χαροποιεί ακόμα και εκείνον που έχει πέσει στη πιο βαθιά στενοχώρια. Κι αυτή όμως, όπως όλες οι νεράιδες κουβαλά ένα μαντήλι που όποιος καταφέρει να το πάρει, τον παντρεύεται και μένει μαζί του. Τελευταία φορά μου είπαν πως πριν από κάμποσα χρόνια κάποιος κατάφερε να της κλέψει το μαντήλι και πως από τότε ζει μαζί του και έκανε και παιδιά. Διατήρησε όμως όλα εκείνα τα στοιχεία που την έκαναν να ξεχωρίζει από τις άλλες νεράιδες. Μπορώ να επιβεβαιώσω την εξέλιξη τούτη αφού την είδα αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια. Αλλιώς πώς θα διηγούμουν την ιστορία της;
