Στάθηκα για πολλή ώρα ψιθυρίζοντας λόγια μιας ακατανόητης γλώσσας. Ύψωσα το βλέμμα μου στον νυχτερινό ουρανό. Κοίταξα πάνω από τα σύννεφα, μακρύτερα από το φεγγάρι, πέρα από τα άστρα. Εκεί που η αφόρητη σκοτεινιά μυριάδων αβύσσων και η εκτυφλωτική λάμψη χιλιάδων ήλιων συγχωνεύονται. Αφουγκράστηκα τους ήχους που ταξιδεύουν από το υπερπέραν. Εκείνη την ασύμμετρη και αλλόκοτη μουσική των απερίγραπτων συγχορδιών. Βρέθηκα ανάμεσα στη θαλπωρή και τη φρίκη. Μη ξέροντας ποια κατεύθυνση να ακολουθήσω, απλά παραδόθηκα. Αφέθηκα να ταξιδέψω στα πέρατα του αγνώστου, ορατού και αοράτου. Είμαι πια γεμάτος έρωτα και τρόμο...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου