Το Γιοφύρι της Άρτας

 

Καθώς περνούσα ένα πρωί

στης Άρτας το γιοφύρι

άρχισε να τρέμει ελαφρά,

να 'φταιγε το λιοπύρι;

-

"Τι θες και τρέμεις σύγκορμο

εσύ πέτρινο κτίσμα

μέσα σου γυναίκα χτίσαμε,

γιατί σε πιάνει πείσμα;"

-

"Τη χτίσατε άδικα 

τη σύζυγο του χτίστη

με λίγο παρά θα δείχνατε

τη καλή σας πίστη"

-

"Και τώρα το θυμήθηκες

μετά τόσους αιώνες,

να μας ζητήσεις μίζες

σαν τους απατεώνες;"

-

"Λίγο λαδάκι θα 'τανε

καλό να με στεριώσει

τόσους αιώνες βλέπετε

τα θεμέλια έχουν στεγνώσει"

-

"Δε φτάνει π' άνθρωπο 

θυσιάσαμε για σένα 

τώρα ζητάς επίδομα

τα έχεις πια χαμένα!"

-

"Στη θέση σου τα λόγια μου

θα πρόσεχα που λέω 

μη γκρεμιστεί η γέφυρα

και χρειαστεί να κλαίω"

-

Ξεροκατάπια ευθύς 

και έβγαλα πενηντάρι

χαρτονόμισμα ευρώ

και του 'δωσα να το πάρει

-

Το γεφύρι έπαψε

τις πέτρες του να τρέμουν

σε τι χώρα, Θε μου, ζω

όλα πια μίζα θέλουν!