Κλέος

 

Ένα χιτώνα έβαλα 

και περικεφαλαία

στάθηκα περήφανος

σαν τον Αχιλλέα

-

Ο χιτώνας ήταν κοντός

έμοιαζε με σκελέα

κι εγώ αντί για ήρωας 

έδειχνα σαν γραία!

-

Μετά φίλος προσπάθησα 

να γίνω της σοφίας

Σωκράτης ή και Πλάτωνας

έστω ένας Γοργίας

-

Ήταν τα λόγια μου φτωχά

δείγματα  βλακείας

μ' ονόμασαν φίλοι και εχθροί

πρίγκηπα της ανίας

-

Μετά να γίνω ποιητής

απόφαση το πήρα

σαν ένας άλλος Όμηρος

να γράφω για την Ήρα

-

Οι στίχοι μου απαίσιοι

Ω! η κακή μου μοίρα

το μυαλό μου το λειψό

αυτό και μία λίρα!

-

Και τώρα μονάχος έμεινα

χωρίς κλέος αρχαίο 

μα εγώ με βλέπω Ιάσονα

Χρυσόμαλλο, μοιραίο!

-

Και ας γελάει ο ντούνιας,

με ύφος ρωμαλέο

σπουδαίος εγώ καμώνομαι

νούμερο κραυγαλέο!