Στην μακρινή Ιαπωνία, πριν εκατοντάδες χρόνια, ζούσε ένας οξύθυμος σαμουράι. Δεν το είχε σε τίποτα να τραβήξει το σπαθί του και να σκοτώσει όποιον τον προσέβαλλε, τον έβριζε, τον κοιτούσε στραβά ή απλά τον κοιτούσε. Κάποτε συνάντησε έναν χωρικό. Εκείνος τον χαιρέτισε με τρόπο που ο σαμουράι θεώρησε ανάρμοστο. Τράβηξε αμέσως το σπαθί κατάνα και όρμηξε να τον κόψει από πάνω προς τα κάτω. Ο χωρικός, ο οποίος είχε βγει να μαζέψει αγριολούλουδα για τη γυναίκα του, σήκωσε αντανακλαστικά ένα από τα λουλούδια που κρατούσε για να αμυνθεί. Καθώς τα υπόλοιπα λουλούδια έπεφταν στο χώμα, η λάμα βρήκε το υψωμένο λουλούδι και έσπασε σε δυο κομμάτια. Ο σαμουράι έμεινε άφωνος αρχικά. Κατόπιν συνήλθε, έκανε μια βαθιά υπόκλιση στον χωρικό και έφυγε. Οι γεροντότεροι της περιοχής λένε πως έγινε μοναχός και μπορεί κανείς ακόμα και σήμερα να τον δει να περιδιαβαίνει σιγοψάλλοντας τους ανθισμένους αγρούς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου