https://www.poetryfoundation.org/poems/43281/the-lake-isle-of-innisfree
Θα σηκωθώ και θα πάω τώρα, θα πάω στο Ίνισφρι,
μια μικρή καλύβα εκεί να χτίσω, από πηλό και λυγαριές·
εννέα σειρές φασόλια θα 'χω εκεί, μια κυψέλη για τη μέλισσα,
και θα ζήσω μόνος στο ξέφωτο που βουίζει από μελίσσια.
Κι εκεί θα βρω λίγη γαλήνη, γιατί η γαλήνη στάζει αργά,
στάζει από τα πέπλα της αυγής ως εκεί που τραγουδά ο γρύλος·
εκεί το μεσονύχτι είναι όλο μια λαμπυρίδα, και το μεσημέρι πορφυρή φεγγοβολή,
και το βράδυ γεμάτο από φτερά σπίνων.
Θα σηκωθώ και θα πάω τώρα, γιατί πάντα, μέρα και νύχτα,
ακούω το νερό της λίμνης να παφλάζει σιγανά στην ακτή·
ενώ στέκομαι στον δρόμο ή στα γκρίζα πεζοδρόμια,
το ακούω στα κατάβαθα της καρδιάς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου