Ήταν μια συνάντηση αποχαιρετισμού. Αυτός θα έφευγε, εκείνη θα έμενε. Ήπιαν καφέ, μίλησαν, γέλασαν. Σαν ήρθε η ώρα του αποχαιρετισμού, εκείνη τον αγκάλιασε και έκανε να τον φιλήσει. Έτσι του φάνηκε τουλάχιστον. Αν και ήθελε πολύ να φιληθούν, ξαφνιάστηκε και πισωπάτησε. Έχασε λίγο την ισορροπία του και χτύπησε το κεφάλι του στον τοίχο. Η στιγμή χάλασε περισσότερο με την εμφάνιση της συγκατοίκου της. Ακούγοντας την ιστορία του γέλασα και αυτός φάνηκε θιγμένος. Τον χτύπησα ελαφριά στη πλάτη και τον παρηγόρησα κερνώντας τον μια τεκίλα. Δεν τελειώνουν όλες οι ιστορίες όμορφα ή με κάποιο δίδαγμα. Κάποιες τελειώνουν με μια γκάφα. Όπως τούτη εδώ. Άσπρο πάτο!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου