Η πεταλούδα

 

Ένα όνειρο -

το πέταγμα της πεταλούδας

ως τον τάφο

Rage - Baby I' m your Nightmare

 

Γέλιο

Της καρδερίνας

η μελωδία,

του γέλιου σου

ανάμνηση

Iron Maiden - Afraid to Shoot Strangers

 

Κάθοδος

 

Ένα αηδόνι

κελαηδά,

την κάθοδό μου

στον Άδη

Cirith Ungol - One Foot in Hell

 

Τυτώ

 

Αναστενάζεις καθώς το χαροπούλι

τον θανατερό του ύμνο αναπέμπει

και κρυφά το καταριέσαι 

προσπαθώντας τον θάνατο να ξορκίσεις

Μα κι εκείνο θαρρείς πως θέλει 

τέτοιους πένθιμους ψαλμούς να ψέλνει;

Μήπως δε θα του ήταν ευχάριστο

για τη ζωή και την άνοιξη να τραγουδά

όπως τα κοτσύφια και οι καρδερίνες;

Ποιος , τότε, θα σου θύμιζε εκείνη την αλήθεια

που σε βασανίζει; 

Ότι ο θάνατος τελικά 

έρχεται για όλους.

UFO - Doctor Doctor

 

Ο θάνατος ενός σπουργιτιού

 

Λίγο πριν ξεψυχήσει

τι όμορφο που μοιάζει

το άτυχο σπουργίτι

Μεγαλόπρεπα 

τον θάνατο υποδέχεται

στο απλό του σπιτικό

Κι αυτή του η ευθραυστότητα

γενναιότητα θυμίζει

παλιών πολεμιστών

Skyclad - Jumping My Shadow

 

Πρόνοια

 

Άπλωσα το χέρι μου

μα συνάντησε το κενό

Φώναξα τ' όνομά σου

για να μου απαντήσει η σιωπή

Το άρωμα σου έψαξα να μυρίσω

μάταια όμως. 

Τύλιξα το ρούχο πάνω μου 

να πάψω να κρυώνω

αλλά η υγρασία

τρύπησε τα κόκκαλά μου

Έπαψα πια να προσπαθώ...

αφέθηκα στην  Πρόνοια

Ίσως κάποτε 

ξαναβρεθούμε...

Σκύψε Νυχτιά παρήγορη

 

Σκύψε Νυχτιά παρήγορη, περίχυσέ την μύρα,

στο κάτασπρο κλινάρι της ιερά παρθενικό

και γίνου μεσ’ στον ύπνο της η παραστάτις μοίρα

κ’ εμπόδισέ της τόνειρο, το ανύποπτο κακό.

Να γίνης τόσο ανάλαφρη, καθώς μητέρας χάδι

πάνω στην άγρυπνη καρδιά κι’ αυτή να κοιμηθη,

μήπως και το μεθυστικό ξανασιμώση βράδι

και νοιώση το άνθος του παλιού καημού να ξανανθή.

Νάναι γυμνή και ταπεινή στη μητρική αγκαλιά σου

κι’ όταν μέσα στα μύρα σου λησμονηθή βαθιά,

τότε το θρήνο σου άφησε και λύσε τα μαλλιά σου,

σημείο πως αξιώθηκε να μην ακούει πια.

Ozzy - Diary of a Madman

 

Πολιτισμός

 

Σε λιβάδια οστών

μ' έφεραν τα βήματά μου,

σπαρμένα πτώματα 

στη σήψη αφημένα.

Πτωματοφάγα όρνεα

και αγρίμια

με όρεξη ακόρεστη

γιορτάζουν την παρακμή.

Και να! Μπροστά μου ορθώνεται

κίονας κορινθιακός 

με επιγραφή λαμπρή:

"Πολιτισμός".

Τελευταίος Χαιρετισμός

Μ’ ἕνα χαιρετισμό τελευταῖο σέ Σένα, ὤ Θεέ μου, ἄφησες ὅλες μου τίς αἰσθήσεις ν’ ἀπλώσουν καί ν’ ἀγγίσουν τόν κόσμον τοῦτο, στά πόδια Σου.

Ὅπως ἕνα σύννεφο τοῦ φθινοπώρου κρέμεται χαμηλά μέ τό φορτίο του τῆς βροχῆς, ἔτσι ἄφησε καί τό πνεῦμα μου, ὅλο, νά σκύψει χαμηλά στήν πόρτα Σου, μ’ ἕνα χαιρετισμό τελευταῖο σέ Σένα.

 Ἄφησε ὅλα τά τραγούδια μου νά μαζώξουν ὅλες τίς διάφορες μελωδίες τους σέ μιά μοναδική συμφωνία καί νά κυλήσουν σ’ ἕναν Ὠκεανό Σιωπῆς, μ’ ἕνα χαιρετισμό τελευταῖο σέ Σένα. 

Ὅπως ἕνα μπουλούκι νοσταλγῶν γερανῶν, πού πετοῦν νύχτα καί μέρα, γιά νά γυρίσουν πίσω στίς βουνίσιες φωλιές τους, ἔτσι ἄφησε καί τή ζωή μου ὅλη ν’ ἀρχίσει τό ταξίδι της γιά τό αἰώνιό της σπίτι, μέ ἕνα χαιρετισμό τελευταῖο σέ Σένα.

Ταγκόρ - Λυρικά Αφιερώματα - εκδ. Ηριδανός

W.A.S.P. The Real Me

 

Κάλλος

 

Κι αν κοιτάζω στον καθρέφτη 

χωρίς  ίχνος μετανοίας 

τρέμω, σαν το βλέμμα μου

στον ουρανό υψώσω.

Την ομορφιά του άνθους 

που αργά μαραίνεται

ποιος άγγελος ν' αντέξει;

Σέρνομαι κάτω από του Θεού

τη βλοσυρή ματιά,

φέροντας την ένδοξη σήψη 

την σπουδαία παρακμή!

Πότε εκείνη η οργή Του 

-σαν κατακλυσμός -

πάνω μου θε να ξεσπάσει;

Αλχημεία του Πόνου

 

Του ενός η φλόγα σε φωτίζει, 

Κι άλλος το πένθος του δωρίζει, Φύση! 

Κι ό,τι στον ένα λέει: Ταφή! 

Λέει στον άλλο: Δόξα και Ζωή!

Άγνωστε Ερμή οπού με παραστέκεις 

Και πάντα δέος θα με πληροίς, 

Του Μίδα εικόνα μ' έχεις κάνει, 

Τον πιο θλιμμένο αλχημιστή·

Χάρη σ' εσέ σίδερο κάνω το χρυσό 

Κόλαση τον παράδεισο· 

Στο σάβανο των νεφελών

Βρίσκω κουφάρι λατρευτό, 

Και στις ακτές του ουρανίου άγους 

Οικοδομώ μεγάλες σαρκοφάγους.

Τα Άνθη του Κακού, εκδ. Κουκούτσι

Black Sabbath - Planet Caravan

 

Αζραέλ

 

Τα αστέρια πέφτουν -

ο Αζραέλ τις ψυχές οδηγεί

σε τόπους ανάπαυσης

ή βασάνων

Scorpions - No One Like You

 

Κάποτε...

 

Υγρός ο άνεμος και ομίχλη

τα ρούχα μου μουσκεύουν.

Η ανάσα μου 

ουίσκι και τεκίλα.

Παραπατώ...δε πέφτω.

Μάταια σε γυρεύω...

Μόνο του αλκοόλ 

η πικρή γεύση. 

Ένα αδέσποτο σκυλί 

-σαν δικό μου αίμα,

σαν συγγενής στενός-

γρυλίζει

λίγα μέτρα από μένα.

Τα αδέρφια ποτέ δεν τα πήγαιναν καλά

σε τούτο το μέρος...

Λονδίνο (William Blake)

 

Πλανιέμαι σε κάθε μισθωμένο δρόμο,

εκεί που ο μισθωμένος Τάμεσης κυλά.

Και διακρίνω σε κάθε πρόσωπο που ανταμώνω,

σημάδια αδυναμίας, σημάδια συμφοράς.

Σε κάθε κραυγή κάθε Ανθρώπου,

σε κάθε βρέφους την κραυγή του τρόμου,

σε κάθε φωνή, σε κάθε απαγόρευση,

ακούω τις χειροπέδες που σφυρηλάτησε ο νους.

Πώς η κραυγή του Καπνοδοχοκαθαριστή

την κάθε εκκλησία που μαυρίζει συγκλονίζει,

και ο αναστεναγμός του δύσμοιρου Στρατιώτη

τρέχει σαν αίμα στα τείχη του Παλατιού.

Μα πιο πολύ μες στους δρόμους του μεσονυχτίου ακούω

πώς η κατάρα της νεαρής Πόρνης

στεγνώνει το δάκρυ του νεογέννητου Βρέφους

και μολύνει με αρρώστιες τη νεκροφόρα του Γάμου.

Black Sabbath - Lady Evil

 

Κόλαση σιωπής

 

Τα δώματα

της Κόλασης - 

Δεν υπάρχουν εδώ 

αλυσίδες στεναγμών

μήτε τείχη κραυγών 

και αμαρτιών δεσμά.

Μονάχα σιωπή

στα βάσανα των αδικημένων

Pavlov's Dog - Julia

 

Περούν

 

Βλοσυρά αγάλματα 

αρχαίων σλαβικών θεών 

με κοιτούν.

Δεν σαλεύουν, δεν μιλούν

Στέκουν άψυχα ενώ φίδια 

έρπουν στις πέτρινες βάσεις τους 

σφυρίζοντας ανίερα τραγούδια.

Ω Περουν, πού χάθηκε η δύναμη σου 

πότε έσβησαν οι αστραπές σου;

Χάθηκες στα σκοτεινά δάση 

Εκείνου που αέναα κυλά.

ZZ Top - I'm Bad, I'm Nationwide

 

Ήρωες

 

Περπατώ -για άλλη μια φορά 

περπατώ.

Σκιά ρίχνουν του αγγέλου τα φτερά

καθώς περνώ μπροστά 

από του ήρωα 

το άγαλμα που θρηνεί. 

Σκοινί του έδωσαν να κρεμαστεί

ή σφαίρα ν' αυτοκτονήσει,

τούτο ήταν το βραβείο του

της πατρίδας του η τιμή.

Τώρα κλαίει, τώρα κλαίει

για εκείνα που χάρισε

για δύο μέτρα γης

και την καλοπέραση εκείνων

που στα σαλόνια τους ήταν 

πάντα ασφαλείς.

Κι εγώ περπατώ

δίχως να χαιρετίσω προσπερνώ...

Οράματα και όνειρα γίναν σκόνη 

που τη σκορπά

το χτύπημα των φτερών του αγγέλου.

Έλα αργά - Εδέμ

 

Έλα αργά – Εδέμ!

Χείλη αμάθητα σε Σένα –

Δειλά – γεύονται τα Γιασεμιά σου –

Όπως η λιπόθυμη Μέλισσα –

Που φτάνοντας αργά στο άνθος της,

Γύρω απ' την κάμαρά του βουίζει –

Μετρά τα νέκταρ του –

Εισέρχεται – και χάνεται μέσα στα Βάλσαμα.

Emily Dickinson 

Black Sabbath - Symptom of the Universe

 

Περίπατος

 

Σε δάσος τάφων περπατώ 

μα νιώθω ευτυχισμένος 

Αν και χάλια μαύρα κουβαλώ 

...τουλάχιστον...

δεν είμ' εγώ θαμμένος 

Καθώς αναλογιζόμουν σιωπηλά - Walt Whitman

Καθώς αναλογιζόμουν σιωπηλά,

Επιστρέφοντας στα ποιήματά μου, εξετάζοντας, προσμένοντας επί μακρόν,

Ένα Φάντασμα ορθώθηκε μπροστά μου, με βλέμμα καχύποπτο,

Τρομερό σε ομορφιά, ηλικία και δύναμη,

Το πνεύμα των ποιητών των αρχαίων τόπων,

Στρέφοντας πάνω μου τα μάτια του σαν φλόγες,

Με το δάχτυλο να δείχνει πολλά αθάνατα τραγούδια,

Και φωνή απειλητική: Τι τραγουδάς εσύ; είπε·

Δεν γνωρίζεις πως ένα είναι το θέμα για τους αιώνιους αοιδούς;

Και αυτό είναι το θέμα του Πολέμου, η τύχη των μαχών,

Η σμίλευση τέλειων στρατιωτών;

Έστω, λοιπόν, απάντησα,

Κι εγώ, υπερόπτη Ίσκιε, κι εγώ τον πόλεμο τραγουδώ — έναν πόλεμο μακρύτερο και σπουδαιότερο από κάθε άλλον,

Που διεξάγεται στο βιβλίο μου με τύχη μεταβλητή — με φυγή, προέλαση και υποχώρηση — με τη Νίκη αναβληθείσα και αμφίρροπη,

(Κι όμως, θαρρώ, βέβαιη, ή σχεδόν βέβαιη, στο τέλος,) — Με πεδίο μάχης τον κόσμο·

Για τη ζωή και τον θάνατο — για το Σώμα και για την αιώνια Ψυχή,

Ιδού! έρχομαι κι εγώ, ψάλλοντας τον ψαλμό των μαχών,

Εγώ, πάνω απ' όλα, εξυμνώ τους γενναίους στρατιώτες.

Pink Floyd - Hey You

 

Αλχημικός

 

Τρελός αλχημιστής,

στο διάβολο 

δοσμένη η ψυχή μου

Πάνω από αβύσσους 

πέρα από λίμνες φωτιάς

Τα μάτια μου 

πάνω σου καρφωμένα

Κανίβαλοι

 

«Κανίβαλοι; Ποιος δεν είναι κανίβαλος; Σας λέω πως θα είναι πιο υποφερτά τα πράγματα για τον κάτοικο των νησιών Φίτζι, που πάστωσε έναν ισχνό ιεραπόστολο στο κελάρι του για έναν επερχόμενο λιμό· θα είναι πιο υποφερτά γι’ αυτόν τον προνοητικό κάτοικο των Φίτζι, σας λέω, την ημέρα της Κρίσεως, παρά για σένα, πολιτισμένε και φωτισμένε γκουρμέ, που καρφώνεις χήνες στο έδαφος και τρέφεσαι με τα πρησμένα συκώτια τους στο pate de foie gras σου.»

– Herman Melville's Moby Dick: or The Whale

Rainbow - Catch the Rainbow

 

Όμορφη χώρα

 

Όμορφη χώρα!

Θάνατο μυρίζει

ο λαμπερός της ήλιος

Θειάφι οι χρυσαφένιες

αμμουδιές

Περήφανα τα βουνά της

αναμνηστικά σφαγών

Γεμάτοι οι κάμποι

δηλητηριώδη φρούτα

Τα λουλούδια ολάνθιστα

οσμές σήψης αναδίδουν

Εδώ ο νεκρός δικαιώνεται,

εδώ κανείς δεν πεθαίνει

μόνο σαπίζει βασανιστικά.

Δεν υπάρχει η λύτρωση της ανάστασης εδώ

ούτε καν η λήθη της μόνιμης ταφής.

Pink Floyd - Hey You

 

Βαλεντίνικο!

Ο έρωτας γιορτάζει!

Σοκολατάκια 

και προφυλακτικά

σε προσφορά!

Λουλούδια κομμένα

στέλνονται 

σε λάθος διευθύνσεις

Προκλητικά εσώρουχα 

και σκεύη ηδονής

Γκροτέσκοι καθρεφτισμοί

αισθημάτων νεκροφιλικών.

Judas Priest - A Touch of Evil

 

Τεχνοπανώλη

 

Αρουραίος

ο αλγόριθμος 

και οι οθόνες

ψύλλοι

Ποιος θα θεραπεύσει

την πανώλη που εξαπλώνεται

με τα δεδομένα;

Black Sabbath - When Death Calls

 

Δρόμοι αρχαίοι, δρόμοι κενοί

 

Κι αν στους δρόμους

τούτους

αρχαίοι μιλήσανε σοφοί

και ρήτορες

Κι αν από τα πλακόστρωτα αυτά

στρατηγοί και ήρωες

για τους άθλους τους κινήσαν 

Άδεια έμειναν σοκάκια

αφού των βημάτων σου η ηχώ

έχει ξεθωριάσει πια

Ο Ρουμί ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση: Μια Γέφυρα ή ένας Καθρέφτης;

 

https://www.dailysabah.com/feature/2015/03/02/from-west-to-east-my-journey-with-rumi

 Jennifer Çelik

Θεωρούμενος ένας από τους σπουδαιότερους μυστικιστές ποιητές της ιστορίας, ο Ρουμί έγινε πρόσφατα μια πασίγνωστη φιγούρα στη Δύση, ενώ η δημοτικότητά του συνεχίζει να αυξάνεται στην Ανατολή. Ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο τον αντιλαμβάνονται στην Ανατολή και τη Δύση διαφέρει σημαντικά λόγω της αφοσίωσής του και της ισχυρής του σχέσης με το Ισλάμ — στοιχεία που έχουν παραβλεφθεί ή παρερμηνευτεί στη δυτική λογοτεχνία.

Πριν από λίγες εβδομάδες, έκανα μερικά ακόμη βήματα στο ταξίδι της φιλίας μου με τον Μεβλανά Τζελαλεντίν Μουχάμαντ Ρουμί, ή απλώς Ρουμί. Ο επιδραστικός ποιητής του 13ου αιώνα έχει γίνει ένας από τους πιο πολυδιαβασμένους ποιητές στη Βόρεια Αμερική, αποκτώντας εμπορική αξία και δημοτικότητα τα τελευταία 15 χρόνια. Μάλιστα, η UNESCO ανακήρυξε το 2007 ως έτος Ρουμί, τιμώντας τα 800 χρόνια από τη γέννησή του.

Έχοντας διαβάσει Ρουμί, ένιωσα περιέργεια για τους πολυζητημένους Περιστρεφόμενους Δερβίσηδες, οπότε αποφάσισα να επισκεφθώ τον Τεκέ των Μεβλεβί στον Γαλατά της Κωνσταντινούπολης. Εκεί, άρχισα να αναθεωρώ τις σκέψεις μου για τον Ρουμί που είχα γνωρίσει πριν από χρόνια: έναν «δυτικό» Ρουμί, δημοφιλή στα ράφια των βιβλιοπωλείων, που ελκύει όσους αναζητούν τη «μυστικιστική αγάπη», προϊόν κυρίως μιας «οριενταλιστικής» νοοτροπίας.

Η Εξέλιξη μιας Φιλίας

Χρησιμοποιώ τη λέξη «φίλος» γιατί, όπως ένας καλός φίλος, μου παρείχε καθοδήγηση, λόγια σοφίας, ακόμα και έναν ώμο για να κλάψω. Η σχέση μας εξελίσσεται και δυναμώνει κάθε μέρα.

Όλα ξεκίνησαν όταν ένας φίλος μού χάρισε το βιβλίο της Ελίφ Σαφάκ, «Οι Σαράντα Κανόνες της Αγάπης». Εκείνη την εποχή, εργαζόμουν στον γρήγορο ρυθμό της βιομηχανίας της μόδας και δεν είχα καθόλου χρόνο για διάβασμα. Όμως, όταν κάθισα ένα βράδυ να το διαβάσω, δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου.

Σύντομα άρχισα να παρατηρώ τον Ρουμί παντού: σε γάμους, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ακόμα και στα μαθήματα Γιόγκα. Κάθε στίχος του με τραβούσε, καθώς ήταν εύκολο να τον συνδέσω με οτιδήποτε συνέβαινε στη ζωή μου εκείνη τη στιγμή.

Δύο Κόσμοι, Δύο Ερμηνείες

Ποια χαρακτηριστικά έρχονται στο μυαλό κάποιου όταν σκέφτεται τον Ρουμί;

Στη Δύση: Οι λέξεις που κυριαρχούν είναι: στοργικός, μυστικιστής, παθιασμένος.

Στην Ανατολή: Οι λέξεις είναι: ευσεβής, θείος, ταπεινός και λόγιος.

Γιατί διαφέρουν τόσο πολύ οι απόψεις; Πιστεύω ότι οι δυτικοί αναγνώστες γνωρίζουν έναν Ρουμί απογυμνωμένο από τις αξίες που τον καθορίζουν. Πολλοί δεν γνωρίζουν ότι ήταν Ισλαμιστής λόγιος, θεολόγος φιλόσοφος και Σούφι μυστικιστής. Οι αγγλικές μεταφράσεις συχνά παραλείπουν κάθε σύνδεση με το Ισλάμ για να είναι πιο ελκυστικές στο κοινό.

Υπάρχει, αλήθεια, οποιαδήποτε έννοια έξω από τη θρησκεία στην ποίηση του Ρουμί; Ή μήπως ο Ρουμί έχει φυλακιστεί μέσα στα όρια που εμείς θέσαμε για την «εγκόσμια αγάπη»;

Η Αληθινή Μαγεία

Τώρα που ζω στην Τουρκία, έχω μια διαφορετική κατανόηση της πρακτικής και της ποίησής του. Μπορεί κανείς να εκτιμήσει πραγματικά τον Ρουμί μόνο όταν κατανοήσει τη σύνδεσή του με το Θείο, η οποία τον ώθησε να γράψει. Διαφορετικά, ο Ρουμί δεν θα ξεπεράσει ποτέ το επίπεδο μιας απλής «τάσης» (trend) για τον δυτικό αναγνώστη.

Μετά από 800 χρόνια, ο Ρουμί παραμένει ένας καθρέφτης που αντανακλά αυτό που ο αναγνώστης επιλέγει να φανταστεί: αγάπη, νοσταλγία, θεραπεία ή θρησκεία.

Το Κάλεσμα του Ρουμί

"Έλα, έλα, όποιος κι αν είσαι. Περιπλανώμενε, προσκυνητή, λάτρη της φυγής. Δεν έχει σημασία. Το δικό μας δεν είναι καραβάνι απόγνωσης. Έλα, ακόμα κι αν έχεις αθετήσει τους όρκους σου χίλιες φορές. Έλα, και πάλι, έλα, έλα."

Blue Oyster Cult - Take Me Away

 

Πολλαπλασιασμός

 

Με καθρέφτες

δεν σπάει

η μοναξιά

- πολλαπλασιάζεται

Από τη σκοτεινιά φουντώνει ο Παράδεισος,

Έχω πεθάνει 

μπροστά στα πόδια του Αγαπημένου.

Όχι, λάθος κάνω.

Όποιος έχει κερδίσει ζωή απ' Αυτόν

ποτέ δεν πεθαίνει.

Όταν η σκιά του Βασιλιά χορεύει στη γη

λάσπη και πέτρες ζωντανεύουν, 

τα κομψά δέντρα γελούν,

οι άκαρπες γυναίκες γεννούν.

Αν μόνο η σκιά Του καταφέρνει τόσα πολλά

φαντάσου τι μπορεί να κάνει

το φως του προσώπου Του!

Αυτός είναι η λάμψη κάθε σκέψης

το φως που ζωογονεί κάθε ψυχή.

Η ίδια η πηγή της ζωής,

από τον ήλιο ως τον έβδομο ουρανό.

Τι θαύμα!

Ο Αγαπημένος είναι ερωτευμένος με τον εραστή

Τι θαύμα!

Από τη σκοτεινιά φουντώνει ο Παράδεισος,

Τζελαλαντίν Ρουμί - Στον Κήπο του Αγαπημένου - εκδ. Αρμός

Queensryche - Someone Else?

 

Άμμος

 

Σαν άμμος γλίστρησες

απ' τη κλειστή γροθιά μου

Οι ελάχιστοι κόκκοι

που κράτησα,

πετράδια

αμύθητης αξίας

Blackfoot - Searchin'

 

Θρίαμβος!

Σε είδα να κλαις. 

Στιγμή αδυναμίας; 

Όχι. 

Θρίαμβος μυστικός!

Δείγμα της δύναμης

στο φως που λαμπυρίζει.

Spaceslug - Protοn Lander

 

Μουσική

 

Σε ποτάμια 

τρεχούμενων ονείρων

χρυσάφι σε μορφή 

καπνού. 

Ποιος ψάχνει το άγνωστο

αγνοώντας το χέρι

που απαλά το μπράτσο του 

αγγίζει;

Γίνε χορδή 

και άσε την αγάπη 

να παίξει τη μουσική της

- Τι μελωδίες, τι χρώματα! -

Κι ο θάνατος 

καλύπτει τα αυτιά του

με αδειανές παλάμες.

Φιλία

 

Και ένας νέος είπε, Μίλησέ μας για τη Φιλία. Κι ἐκεῖνος ἀποκρίθηκε λέγοντας: Ὁ φίλος σας εἶναι ἡ ἐκπλήρωση τῶν ἀναγκῶν σας. Εἶναι τὸ χωράφι σας ποὺ ἐσεῖς σπέρνετε μὲ ἀγάπη καὶ θερίζετε μ’ εὐγνωμοσύνη. Καὶ εἶναι τὸ τραπέζι σας καὶ τὸ παραγώνι σας. Γιατὶ πηγαίνετε στὸ φίλο μὲ τὴν πείνα σας, καὶ τὸν ἀναζητᾶτε γιὰ τὴ γαλήνη σας.

Ὅταν ὁ φίλος σας ἐκφράζει τὶς σκέψεις του, δὲ φοβᾶστε τὸ ὄχι στὴ δική σας σκέψη, οὔτε ἀποσιωπᾶτε τὸ ναί. Καὶ ὅταν ἐκεῖνος εἶναι σιωπηλός, ἡ καρδιά σας δὲν παύει γιὰ ν’ ἀκούσει τὴν καρδιά του· Γιατὶ στὴ φιλία, ὅλες οἱ σκέψεις, ὅλες οἱ ἐπιθυμίες, ὅλες οἱ προσδοκίες γεννιοῦνται καὶ μοιράζονται χωρὶς λέξεις, μὲ χαρὰ ποὺ εἶναι ἄφωνη. Ὅταν χωρίζεσαι ἀπὸ τὸ φίλο σου, δὲ λυπᾶσαι· Γιατὶ αὐτὸ ποὺ ἀγαπᾶς πιὸ πολὺ σ’ αὐτὸν μπορεῖ νὰ εἶναι πιὸ φανερὸ στὴν ἀπουσία του, ὅπως ὁ ὀρειβάτης βλέπει πιὸ καθαρὰ τὸ βουνὸ ἀπὸ τὴν πεδιάδα. Καὶ μὴ βάζετε κανένα σκοπὸ στὴ φιλία ἐκτὸς ἀπὸ τὸ βάθαιμα τοῦ πνεύματος.

Γιατὶ ἡ ἀγάπη ποὺ γυρεύει κάτι ἄλλο ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἀποκάλυψη τοῦ δικοῦ της μυστηρίου δὲν εἶναι ἀγάπη παρὰ ἕνα δίχτυ ποὺ ρίχνεται στὴ θάλασσα καὶ μόνο τὸ ἀνώφελο θὰ πιάσει.

Καὶ δίνετε τὸ καλύτερο ἑαυτό σας στὸ φίλο σας. Ἀφοῦ θὰ γνωρίσει τὴν ἄμπωτη τοῦ κύματού σας, δῶστε του νὰ γνωρίσει καὶ τὴν παλίρροιά του. Εἶναι ὁ φίλος σας κάτι ποὺ θά ’πρεπε νὰ γυρεύετε ὅταν ἔχετε ὧρες ποὺ θέλετε νὰ σκοτώσετε; Καλύτερα νὰ γυρεύετε τὸ φίλο σας πάντα ὅταν ἔχετε ὧρες νὰ ζήσετε. Γιατὶ ἔργο τοῦ φίλου εἶναι νὰ ἐκπληρώσει τὶς ἀνάγκες σας, ἀλλὰ ὄχι νὰ γεμίσει τὸ κενό σας. Καὶ μέσα στὴ γλύκα τῆς φιλίας κάνετε νὰ ὑπάρχει γέλιο, καὶ μοίρασμα χαρᾶς. Γιατὶ στὶς δροσοστάλες τῶν μικρῶν πραγμάτων ἡ καρδιά βρίσκει τὴν καινούργια αὐγή της καὶ ξανανιώνει.

Χαλίλ Γκιμπράν, Ο Προφήτης/Ο Κήπος του Προφήτη, εκδ. Μπουκουμάνης

Saint Vitus - Bitter Truth

 

Αφηρημένη γεωμετρία

 

Ανασαίνω τη βροχή,

περπατώ τους ανέμους.

Αναζητώ το άπειρο 

γυρεύοντας το πεπερασμένο

Είμαι πνοή, είμαι χώμα

Σκύβω στη λιμνούλα

ν' αγγίξω το φεγγάρι

Δακρύζω και γεννώ

έναν ωκεανό

Ο χρόνος μου αντίστροφα μετρά

και ταυτόχρονα αυξάνει 

 - με πρόοδο 

αφηρημένα γεωμετρική

Reverend Bizarre - In The Rectory

 

Τροπαιοθήκη

 

Γεμάτη αποτυχίες

η τροπαιοθήκη μου

Θρυμματίζω τη

βιτρίνα,

αδειάζω τα ράφια.

Τώρα μπορώ

να τα ξαναγεμίσω

με νέα λάθη.

Windhand - Grey Garden

 

Πυξίδα

 

Τους αχανείς

του σύμπαντος διαδρόμους

και τους παράδοξους 

του ονείρου κόσμους

διάβηκα δίχως ποτέ

τη πορεία μου να χάσω.

Μα η πυξίδα μου 

σαν τρελή γυρνά

όταν βυθίζομαι

στα κόκκινα μαλλιά σου

Sleep - Evil Gypsy / Solomon's Theme

 

Σύννεφο

 

Να ήμουν σύννεφο,

ο άνεμος στον ουρανό

να με ταξιδεύει.

Από τη Δύση στην Ανατολή

κι απ' τον Βορρά στο Νότο.

Τα δάκρυά μου να γίνονται βροχή

βροντή να 'ναι ο θυμός μου

κι όταν γελώ και χαίρομαι,

να διαλύομαι 

-σαν σκόνη, σαν ατμός-

του ήλιου οι ακτίνες

να γίνονταν το φως μου.

Trouble - Bastards Will Pay

 

Κρήνη

Τούτη η κρήνη

αθάνατο νερό 

λένε πως βγάζει...

Σφραγίστε τη και 

θάψτε τη

μη και διαιωνιστεί 

του ανθρώπου η κακία...

Μήπως χλόμιασες από την εξάντληση

https://www.poetryfoundation.org/poems/45115/art-thou-pale-for-weariness

Art thou pale for weariness

Of climbing heaven and gazing on the earth,

Wandering companionless

Among the stars that have a different birth,

And ever changing, like a joyless eye

That finds no object worth its constancy?

«Μήπως χλόμιασες από την εξάντληση

που τον ουρανό ανεβαίνεις και τη γη θωρείς, 

μονάχη σου τριγυρνώντας δίχως ταίρι 

μες στ’ άστρα που ’χουν άλλη καταγωγή, 

παντοτινά αλλάζοντας, σαν μάτι δίχως αγαλλίαση 

που δεν βρίσκει τίποτα αντάξιο της πίστης του;»

-Percy Bysshe Shelley

King Goat - Eremite's Rest

 

Δρόμοι ολάνθιστοι

 

Δρόμοι ολάνθιστοι!

Δρόμοι φωτεινοί!

Χαρούμενοι τους διαβαίνουμε

με τραγούδια και χοροπηδητά,

στην κόλαση που οδηγούν...

Νιώθω λύπη - Πάμπλο Νερούδα

 

https://edromos.gr/me-ochima-tin-poiisi-pamplo-neroyda-1904-1973-10/

Μπορεί να διαμαρτυρήθηκα, μπορεί οι διάφοροι εαυτοί μου

να διαμαρτυρήθηκαν,

μπορεί να είπα, δηλαδή να είπαν: φοβάμαι,

φεύγω, φεύγουμε, δεν είμαι από εδώ,

δεν γεννήθηκα καταδικασμένος σε εξοστρακισμό,

απ’ όλους ζητάω συγγνώμη,

γυρνάω να ψάξω τα φτερά των ρούχων μου,

επιτρέψτε μου να επιστρέψω στη χαρά μου,

στο άγριο σκοτάδι, στα άλογα,

στων δασών τη μαύρη χειμωνιάτικη μυρωδιά,

φώναζα, φωνάζαμε και παρ’ όλα αυτά

οι πόρτες δεν άνοιγαν

και έμενα αναποφάσιστος,

αναποφάσιστοι μέναμε,

χωρίς να ζούμε ή να πεθαίνουμε εκμηδενισμένοι

από τη διαφθορά και την εξουσία,

ανάξιοι πια, διωγμένοι

από την καθαρότητα και από τη γεωργία.

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής

Wino - Adrift

 

Βασιλιάς...

 

Ποτάμια μιζέριας και θάλασσες απόγνωσης, τούτο το μέρος ποτίζουν. Μα πιο αγαπημένη μου εκείνη η κατάμαυρη λίμνη που καθρεφτίζει στην άβυσσο το πρόσωπό μου. Μέσα στο εβένινο νερό της βλέπω τα σχέδια μου να σχηματίζονται. Η ζήλεια, η κακία, η μανία, η εκδίκηση...Απλώνω τα φτερά μου, τα κάποτε τόσο λαμπρά και καθαρά, και τα βλέπω να σκοτεινιάζουν τον τόπο των ψυχών που καταδικάστηκαν σε τούτο το μέρος των βασανιστηρίων. Γελώ και το γέλιο μου αντηχεί φρικτό, τρομακτικό, απαίσιο. Μόνο του προσεκτικού ακροατή η ακοή μπορεί να αντιληφθεί έναν κόκκο μικρό, απειροελάχιστο, νοσταλγίας και θλίψης. Πέρα από το βασίλειο τούτο στέλνω το βλέμμα μου, εκεί που κάποτε πύργο μεγαλόπρεπο και θρόνο είχα στήσει, τώρα άλλοι πρίγκηπες το στέμμα μου διεκδικούν. Τούτοι θα γίνουν τα πιόνια της εκδίκησής μου, τα αντικείμενα της πλάνης μου, οι στρατιώτες του μόχθου μου...Γελώ ξανά, βασιλιάς σκοτεινός σε τούτο το κράτος της απελπισίας. Όμως βασιλιάς...όχι υπηρέτης...

Ο κατακλυσμός

 

Ετούτο το χειμώνα έριξε μια βροχή

από μαχαίρια

Οι άνθρωποι κρύφτηκαν στα σπίτια τους

για εφτά μερόνυχτα

Την όγδοη μέρα βγήκανε κι έπιασαν 

να σκαλίζουνε με τ' απομεινάρια της βροχής

φωλιές για τα αυριανά χελιδόνια

Ιάσονας Θεοδωρίδης - ρίζα - εκδ. Α/συνεχεια

Warning - Bridges (Acoustic)

 

Η φωνή...

 

Σαν ακούστηκε η φωνή του, τάραξε τα στοιχεία. Η φύση μεταβλήθηκε κατά τρόπο που κανείς δε μπόρεσε να καταλάβει. Όλα παρέμειναν ίδια αλλά πλήρως διεστραμμένα. Μια κουβέντα αρκούσε για τους σπόρους της διαστροφής να ανθίσουν. Και η τρέλα...η τρέλα εξαπλωνόταν με την πνοή του αέρα. Διαχεόταν με τις ακτίνες του φωτός του ήλιου που μας ζέσταιναν. Χάος με τη μορφή ευταξίας και σωφροσύνης. Κάθε του βήμα έδειχνε φυσικό μα ήταν τερατώδες. Και ο κόσμος επευφημούσε! Λάτρευε! Οι σοφοί πρώτοι απέδειξαν την ανοησία τους και οι ονειροπόλοι την έλξη τους προς τον εφιάλτη. Ήταν η εποχή της παράνοιας, ντυμένη με τον μανδύα της ευπρέπειας. Το θηρίο βρυχιόταν κι εμείς ακούγαμε κελάηδημα αμέτρητων αηδονιών.

Abyssus Abyssum Vorat

 

Πάλι μακρυά σου, και κοντά

Η σκέψη τη γλυκαπαντά

Στο διάβα τη μορφή σου,

Και στο μεθύσι το γλυκό

Πάλι να κράζη με αγροικώ

Το χάσμα της Αβύσσου

Γιωσέφ Ελιγιά, Άσμα Άσμάτων - Ψαλμοί - εκδ. Δωδώνη

Spiritus Mortis - The Rotting Trophy

 

Απώτατο

Στάθηκα για πολλή ώρα ψιθυρίζοντας λόγια μιας ακατανόητης γλώσσας. Ύψωσα το βλέμμα μου στον νυχτερινό ουρανό. Κοίταξα πάνω από τα σύννεφα, μακρύτερα από το φεγγάρι, πέρα από τα άστρα. Εκεί που η αφόρητη σκοτεινιά μυριάδων αβύσσων και η εκτυφλωτική λάμψη χιλιάδων ήλιων συγχωνεύονται. Αφουγκράστηκα τους ήχους που ταξιδεύουν από το υπερπέραν. Εκείνη την ασύμμετρη και αλλόκοτη μουσική των απερίγραπτων συγχορδιών. Βρέθηκα ανάμεσα στη θαλπωρή και τη φρίκη. Μη ξέροντας ποια κατεύθυνση να ακολουθήσω, απλά παραδόθηκα. Αφέθηκα να ταξιδέψω στα πέρατα του αγνώστου, ορατού και αοράτου. Είμαι πια γεμάτος έρωτα και τρόμο...

Στην Επιστήμη - Edgar Allan Poe

 

Επιστήμη! αληθινή θυγατέρα του Παλαιού Χρόνου είσαι,

που με τα αδιάκριτα μάτια σου τ’ αλλάζεις όλα.

Γιατί έτσι κατασπαράζεις την καρδιά του ποιητή,

γύπα, που τα φτερά σου είναι θαμπές πραγματικότητες;

Πώς να σ’ αγαπήσει; ή πώς να σε λογαριάσει σοφή,

εσύ που δεν τον αφήνεις στην περιπλάνησή του

να ζητήσει θησαυρούς στ’ ουρανούς τους στολισμένους,

κι ας πετούσε με φτερό ατρόμητο;

Δεν έσυρες την Άρτεμη απ’ το άρμα της,

και δεν έδιωξες τη Χαμαδρυάδα απ’ το δάσος

να ζητήσει καταφύγιο σ’ ένα πιο ευτυχισμένο άστρο;

Δεν ξερίζωσες τη Ναϊάδα απ’ τα νερά της,

το ξωτικό απ’ το πράσινο χορτάρι, κι από μένα

το καλοκαιρινό όνειρο κάτω απ’ το δέντρο του ταμαρίνδου;

Count Raven - Angel of Death

 

Προοίμιο παραφροσύνης

 

Απ' τα τρίσβαθα 

του σύμπαντος -

μουσική παράδοξη,

προοίμιο παραφροσύνης

Falconer - Dreams And Pyres

 

Θαυμασμός

Η καταιγίδα

αδύνατο να τιθασευτεί - 

Σαν ξεσπά

φυλάξου,

θαύμασέ τη!

Visigoth - Traitor's Gate

 

Γοτθικό

 

Το φίλτρο που μου 'βαλε δεσμά 

ποιος δαίμονας έχει φτιάξει 

και ποιας το χέρι μοίρας 

ενστάλαξε στη ψυχή μου;

Την κατάρα που χρόνια κουβαλώ 

( μήπως τη κουβαλώ ακόμα; )

ποια μάγισσα κάτω από το φως 

έψαλλε της πανσελήνου;

Φτερούγες μαύρων χερουβείμ 

κηδεύουν κάθε χαρά μου

πριν προλάβει να γεννηθεί 

την κλέβουν απ' τη μήτρα.

Ο θάνατος δεν έρχεται 

αρνείται να μ' αγκαλιάσει 

τέλος μα και παρηγοριά 

συνάμα να μου δώσει.