Σε ποτάμια
τρεχούμενων ονείρων
χρυσάφι σε μορφή
καπνού.
Ποιος ψάχνει το άγνωστο
αγνοώντας το χέρι
που απαλά το μπράτσο του
αγγίζει;
Γίνε χορδή
και άσε την αγάπη
να παίξει τη μουσική της
- Τι μελωδίες, τι χρώματα! -
Κι ο θάνατος
καλύπτει τα αυτιά του
με αδειανές παλάμες.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου