I could walk through all the valleys of death just to smell your scent For nothing can give me life but the warmth of your breath Θα περνούσα απ' όλες του θανάτου τις κοιλάδες ίσα για να μυρίσω το άρωμά σου Γιατί τι μπορεί ζωή να μου δώσει παρά της ανάσας σου η ζεστασιά;
Η μεταθανάτια φωτογραφία (επίσης γνωστή ως Memento Mori, μνημόσυνη προσωπογραφία ή πορτρέτο πένθους) είναι η πρακτική της φωτογράφησης του προσφάτως θανόντος. Αυτές οι φωτογραφίες των νεκρών αγαπημένων ήταν ένα φυσιολογικό μέρος του αμερικανικού και του ευρωπαϊκού πολιτισμού τον 19ο και στις αρχές του 20ού αιώνα. Παρηγγελμένες από οικογένειες σε πένθος, οι μεταθανάτιες φωτογραφίες όχι μόνο βοηθούσαν στη διαδικασία πένθους, αλλά συχνά αποτελούσαν τη μόνη οπτική ανάμνηση των αποθανόντων και ήταν από τα πιο πολύτιμα περιουσιακά στοιχεία της οικογένειας.
shortpoems.org Πόσο θαυμάσιος είναι ο Θάνατος, ο Θάνατος και ο αδελφός του ο Ύπνος! Ο ένας, χλωμός, όπως η στο βάθος φθίνουσα σελήνη Με χείλη έντονα μπλε· Ο άλλος, ρόδινος όπως το πρωί Όταν θρονιάζεται στο κύμα του ωκεανού Κοκκινίζει πάνω από τον κόσμο· Ακόμα και οι δύο τόσο παροδικά υπέροχοι! - Percy Bysshe Shelley, από την Queen Mab.
Οι μεγαλύτερες αδερφές της είχαν παντρευτεί με τις συνηθισμένες δυσκολίες,και τώρα η μικρότερη κόρη έμενε σαν ένα σιωπηλό βάρος στην καρδιά των γονιών της.Όλος ο κόσμος φαινόταν πως ενόμιζε ότι αφού δε μιλούσε,ούτε και αισθανόταν.Για τούτο συζητούσαν ελεύθερα μπροστά της.Μα αυτή είχε εννοήσει από τα πρώτα παιδικά της χρόνια,πως ο θεός την είχε στείλει σα μια κατάρα στο σπίτι του πατέρα της.Για τούτο,απόφευγε τους ανθρώπους,και προσπαθούσε να ζήσει μακριά από τον κόσμο.Αισθανόταν πως,αν όλοι τη λησμονούσαν, δε θα την ένοιαζε καθόλου. Μα, ποιος μπορεί να λησμονήσει τον πόνο; Μέρα και νύχτα η καρδιά των γονιών της πονούσε για λογαριασμό της.Ξεχωριστά, η μητέρα της την κοίταζε σαν ένα ψεγάδι,σα μια ασχήμια πάνω στον ίδιο τον εαυτό της.Για μια μητέρα,η κόρη είναι ένα μέρος του εαυτού της πιο αναπόσπαστο απ'όσο μπορεί να 'ναι ο γιος.Κι ένα ελάττωμα σ' αυτήν είναι μια πηγή προσωπικής ντροπής.Ο Μπανικάνθα,ο πατέρας της Σούμπχας,την αγαπούσε,μπορεί να πω,καλύτερα από τις δυο άλλες του κόρες.Η μητέρα της την κοίταζε με αποστροφή σαν ένα λεκέ απάνω στο ίδιο της το σώμα. Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ,απόσπασμα από το διήγημα "Η βουβή",Ινδικά διηγήματα,εκδ.Ηριδανός
Όχι Ποίηση. Μια αλληγορία. Η εμπνευσμένη μικρού μήκους ταινία προφορικού λόγου του Jermaine Wong μιλά για την ιστορία μιας άπιστης νύφης και ενός θλιμμένου γαμπρού καθώς έρχονται αντιμέτωποι με τη θλιβερή τους κατάσταση. Εξαίσια και βαθιά ποιητική,η ταινία Όχι Ποίηση χρησιμοποιεί αυτούς τους ταραγμένους χαρακτήρες για να προσωποποιήσει τη σχέση του Χριστού με την Εκκλησία.