Μόνο τελείως μ' άφησες
κείνο το κρύο βράδυ
σαν πατημένη έμεινα ελιά
που της έβγαλαν το λάδι
Ένιωσες άραγε ποτέ
μια τόση μικρούλα τύψη
που σαν λεμόνι, άσπλαχνη
είχες τη καρδιά μου στύψει
Και τι χυμό να έβγαλες,
πόσα ποτήρια, πες μου,
ψυχρή τελείως μου 'πες
"μία κανάτα βρες μου"
Κι εγώ να ξέρεις έψαξα
και βρήκα μια καράφα
κι εσύ με μιας την άδειασες
στης ζώνης την αγκράφα
Έτσι έχε γεια μου άφησες
και μια βρεγμένη ζώνη
κι εγώ τη καρδιά μου έδωσα
στον τριχωτό τον Τζόνι!
Κοιτάζοντας προχθές
μια σου φωτογραφία
ήρθε και μ' ενόχλησε
κάποια απορία
Τι στα κομμάτια σου 'βρισκα
τότε, δε ξεχωρίζω
που ρομποτάκι θύμιζες
και λίγο τον Νίκο Ρίζο;
Αλήθεια τα μυαλά μου
πρέπει να είχα χάσει
όταν έκλαιγα σαν να 'βλεπα
επεισόδιο της Λάσσι
Τις αναμνήσεις τώρα πια
σαρώνω με μπουλντόζα
και μπουρμπουλήθρες ρεύομαι
πίνοντας γκαζόζα!
Αλήθεια δε μ' αγάπησες
το ξέρω πια καλά
σύξυλο με άφησες
κι άλλαξες μαχαλά
Μακριά μου πέταξες
σαν να 'σουν χελιδόνι
τη ντροπή μου τύλιξα
μ' ένα διπλό σεντόνι
Κατάλαβα πως κάτι έκρυβες
σκόρδο όταν μασούσα
κι εσύ με αηδία κοίταγες
τις κάλτσες που φορούσα
Το στόμα μου, σου μύριζε
τα πόδια, σου βρωμούσαν
στο φτωχοκαλυβάκι μου
τα όνειρά σου δε χωρούσαν
Και τώρα που βρήκες πια
ένα χρυσό παλάτι
σε ξεχνώ πίνοντας ζωμό
μ' έναν κοντό Γαλάτη!
Τις σκέψεις μου ξεδιπλώνω
μπροστά σας σαν σεντόνι
περήφανα φουσκώνω
σαν πλαστικό μπαλόνι
Τι αριστούργημα είναι αυτό
και τι μυαλό που έχω
όνομα θα 'μαι κάποτε καυτό
με τις γνώσεις που κατέχω
Το θρόνο μου φαντάζομαι
κι όλους να προσκυνάνε
χαμογελαστός θα κάθομαι
αυτόγραφα όταν ζητάνε
Μα ως το πλήρωμα
να έρθει αυτό του χρόνου
γυρεύω κάποιο επίδομα
να πάρω κονσέρβα τόνου
Με βλέπεις που σε κοιτώ
με σηκωμένα φρύδια;
Είναι που την υπομονή μου έκανες
στάχτη κι αποκαΐδια
Και αν και μπορούσα διαφορετική
να κάνω τελείως ρίμα
κράτησα ένα επίπεδο
σε τούτο εδώ το ποίημα
Αλλά αν συνεχίσεις στανικά
να μου προκαλείς ζαλάδα
το πισινό μου θα μυρίσεις
μετά από φασολάδα...
Στη ζούγκλα θα 'θελα πολύ
σαν τον Ταρζάν να ζήσω
του κόσμου τούτου τις ψευτιές
οριστικά ν' αφήσω
Με το μαχαίρι μου να μάχομαι
τους άγριους γορίλες
παρά τα κομματόσκυλα
με ρόλεξ και με βίλες
Τι έχουνε τόσο κακό
ύαινες και τσακάλια
που δεν έχουν οι διαφεντεύοντες
σελίδες και κανάλια;
Και αν οι άντρες είναι άγριοι
και λάγνες οι γυναίκες
τουλάχιστον δε κρύβονται
με γραβάτες και με πιέτες
Σε καλύβα χορταρένια
αφήστε με να μείνω
κι αντί για τρόπους ψεύτικους
χουρμάδες να καταπίνω
Έρχεται νέα χρονιά
και έχει πάρει φόρα
υπόσχεται πως θα φέρει
πολλές χαρές και δώρα
τέτοια ζωή μου υποσχέθηκες
κάποτε κι εσύ
μα κατέρρευσαν τα όνειρα
όπως και το ΕΣΥ
Άστεγο με άφησες
να πουλάω σπίρτα
ενώ λικνιζόσουνα
στου σκυλάδικου τη πίστα
μ'άφησες παρηγοριά
να ψάχνω στα χασίσια
κι εσύ μου γύριζες
στα Λόνδρα και τα Παρίσια
Σου εύχομαι το είκοσι τέσσερα
τίποτα να μη σου φέρει
τα όνειρά σου να βουλιάξει
σαν σαπισμένο φέρρυ
Κι όταν γονατιστή
γυρίσεις ξανά σε μένα
το πουλάκι θα σου πω
-μη πάει ο νους στο πονηρό-
πέταξε για τα ξένα!!!
