Τετάρτη 17 Μαρτίου 2021
Τρίτη 16 Μαρτίου 2021
Much appreciated - Πόσο την εκτιμούμε hay(na)ku
Silence
Much appreciated
When it's broken
Σιωπή
Όταν σπάει
Πόσο την εκτιμούμε
Δευτέρα 15 Μαρτίου 2021
The garden - Στον κήπο
Walk through the garden,
enjoy the smell of flowers
But watch for the snake
Πρόσεχε καθώς
στον κήπο κάνεις βόλτα
Σέρνεται φίδι
Stairway To Heaven
Κώστας Χαλέμος
Oι Led Zeppelin κυκλοφόρησαν τo Stairway to Heaven το 1971. Ήταν ένα από τα κομμάτια του άλμπουμ, Led Zeppelin IV. Κατά πολλούς θεωρείται σήμερα το πιο διάσημο ροκ τραγούδι όλων των εποχών.
Κι όμως όταν πρωτοκυκλοφόρησε δεν σημείωσε επιτυχία στα chart. Ο λόγος ήταν απλός: δεν διατέθηκε ποτέ ως single στο ευρύ κοινό. Μόνο οι ραδιοφωνικοί σταθμοί έλαβαν διαφημιστικά single που στη συνέχεια έγιναν συλλεκτικά.
Ούτε οι κριτικές ήταν καλές όταν πρωτοακούστηκε. Το βρετανικό μουσικό περιοδικό Sounds έγραψε ότι «προκαλεί πρώτα πλήξη και μετά κατατονία». Οι Led Zeppelin το έπαιξαν για πρώτη φορά στο Μπέλφαστ στις 5 Μαρτίου 1971 σε μια εποχή που η Βόρεια Ιρλανδία μαστιζόταν από τον πόλεμο δίχως να προκαλέσουν ιδιαίτερη εντύπωση στο κοινό.
To εξώφυλλο του άλμπουμ
Αξίζει να σημειωθεί ότι στα βρετανικά charts το Stairway to Heaven ανέβηκε για πρώτη φορά 36 χρόνια μετά την κυκλοφορία του, στα τέλη του 2007 όταν πια όλα τα τραγούδια του συγκροτήματος διατέθηκαν νόμιμα και ψηφιακά.
Τους στίχους του τραγουδιού έγραψε ο Robert Plant. Το τραγούδι κάνει λόγο για μια γυναίκα που σε όλη της τη ζωή, κυνηγώντας το χρήμα, πήρε ό, τι ήθελε χωρίς να δώσει πίσω τίποτα.
Οι Led Zeppelin ξεκίνησαν να γράφουν το Stairway to Heaven στις αρχές του 1970 θέλοντας να φτιάξουν ένα νέο, επικό τραγούδι που θα αντικαθιστούσε το Dazed And Confused ως βασικό κομμάτι στις συναυλίες τους.
Ο Page και ο Plant αποκάλυψαν ότι έγραψαν τα τραγούδια για το άλμπουμ Led Zeppelin IV σε μια ουαλική αγροικία ηλικίας 250 χρόνων. Ο Page διηγήθηκε ότι οι δυο τους κάθονταν δίπλα στη φωτιά όταν το συνέθεσαν, δίνοντας έτσι στο τραγούδι μια διάσταση μυστικιστικής προέλευσης.
Και ο Robert Plant έκανε ακόμη μεγαλύτερο το θρύλο όταν μίλησε για το πώς έγραψε τους στίχους: «Κρατούσα ένα μολύβι και ένα χαρτί, και για κάποιο λόγο ήμουν σε πολύ κακή διάθεση. Τότε ξαφνικά το χέρι μου έγραψε τις λέξεις: There's a lady who's sure all that glitters is gold. And she's buying a stairway to heaven. Κοιτάζοντας αυτά τα λόγια, πετάχτηκα πάνω...»
Η ομολογία αυτή του Plant, ότι κάτι άλλο μετακινούσε το μολύβι του, οδήγησε σε εικασίες ότι ο Σατανάς ήταν αυτός που υπαγόρευσε τις λέξεις. Γρήγορα μάλιστα κυκλοφόρησαν φήμες ότι το τραγούδι περιέχει σατανικά μηνύματα όταν παίζεται προς τα πίσω.
«O άρχοντας των δακτυλιδιών»
Η αλήθεια είναι ότι ο Robert Plant υπήρξε θαυμαστής όλων των παλιών αγγλικών θρύλων. Είχε διαβάσει τα βιβλία Magic Arts in Celtic Britain του Lewis Spence και το γνωστό μας The Lord Of The Rings (Ο άρχοντας των δακτυλιδιών) του J. R. R. Tolkien. Στο τραγούδι υπάρχει μια συσχέτιση μεταξύ της κυρίας και της Lady Galadriel, της βασίλισσας των ξωτικών που ζει στο χρυσό δάσος του Lothlorien.
Σε μια συνέντευξή του στο περιοδικό Rolling Stone, ο Jimmy Page μίλησε για τη σημασία που είχε το τραγούδι αυτό για το συγκρότημα: «Ήταν ορόσημο για εμάς. Κάθε μουσικός θέλει να κάνει κάτι που θα μείνει στην ιστορία και υποθέτω ότι εμείς το κάναμε με το «Stairway».
Ο μπασίστας του Zeppelin, John Paul Jones αποφάσισε να μην χρησιμοποιήσει μπάσο σε αυτό θεωρώντας ότι έτσι θα ακουγόταν σαν ένα λαϊκό τραγούδι. Αντί μπάσου, έπαιξε κίμπορντς και φλάουτα.
Σε αντίθεση με τον Jimmy Page που το θεωρούσε αριστούργημα, ο Robert Plant κάθε άλλο παρά γούσταρε το Stairway to Heaven . Αυτός ανέφερε ως αγαπημένο του τραγούδι με τους Led Zeppelin το Kashmir. Mάλιστα μετά τη διάλυση της μπάντας, σταμάτησε να το τραγουδά εκτός από σπάνιες περιπτώσεις, όπως στο Live Aid.
Είναι αλήθεια ότι η εισαγωγή του μοιάζει πολύ με το τραγούδι Taurus του συγκροτήματος Spirit. Οι Spirit ήταν ένα συγκρότημα που περιόδευσε με τους Led Zeppelin στην πρώτη φορά που πήγαν στις ΗΠΑ. Το Taurus είχε γράψει ο κιθαρίστας του συγκροτήματος, Randy California το 1968.
Ο Randy California ουδέποτε έκανε κάποια νομική ενέργεια εναντίον των Led Zeppelin ούτε ζήτησε αποζημίωση από αυτούς, ως τον θάνατό του το 1997 σε ηλικία 45 ετών. Ωστόσο ένας κληρονόμος του πήγε το 2014 το συγκρότημα στα δικαστήρια διεκδικώντας πνευματικά δικαιώματα.
Στη δίκη ο Page αρνήθηκε ότι είχε ακούσει ποτέ το Taurus. Το δικαστήριο δεν τον πίστεψε αλλά αθώωσε το συγκρότημα θεωρώντας ότι η συγκεκριμένη συγχορδία υπήρχε σε πολλά παλιά τραγούδια και ως εκ τούτου ήταν «public domain». Ασκήθηκε έφεση επί της απόφασης το 2018 που ωστόσο επικυρώθηκε δύο χρόνια αργότερα.
Stairway to Heaven
There's a lady who's sure all that glitters is gold
And she's buying a stairway to heaven
When she gets there she knows, if the stores are all closed
With a word she can get what she came for
Ooh, ooh, and she's buying a stairway to heaven
There's a sign on the wall, but she wants to be sure
'Cause you know sometimes words have two meanings
In a tree by the brook, there's a songbird who sings
Sometimes all of our thoughts are misgiven
You know
There's a feeling I get when I look to the west
And my spirit is crying for leaving
In my thoughts I have seen rings of smoke through the trees
And the voices of those who stand looking
That's you
And it's whispered that soon, if we all call the tune
Then the piper will lead us to reason
And a new day will dawn for those who stand long
And the forests will echo with laughter
Remember laughter?
Oh yeah, yeah, yeah...
And it makes me wonder
If there's a bustle in your hedgerow, don't be alarmed now
It's just a spring clean for the May queen
Yes, there are two paths you can go by, but in the long run
There's still time to change the road you're on
Your head is humming and it won't go, in case you don't know
The piper's calling you to join him
Dear lady, can you hear the wind blow, and did you know
Your stairway lies on the whispering wind?
And as we wind on down the road
Our shadows taller than our soul
There walks a lady we all know
Who shines white light and wants to show
How everything still turns to gold
And if you listen very hard
The tune will come to you at last
When all is one and one is all, that's what it is
To be a rock and not to roll, oh yeah
And she's buying a stairway to heaven
Info: Stairway to Heaven. Κυκλοφόρησε το 1971. Στίχοι: Robert Plant. Μουσική: Jimmy Page. Εκτέλεση: Led Zeppelin.
Κυριακή 14 Μαρτίου 2021
blossoming - ανθοφορία hay(na)ku
Do
flowers blossom
for the dying ?
Άραγε
ανθίζουν λουλούδια
για τους ετοιμοθάνατους;
Ο θρήνος του Αδάμ
https://www.pemptousia.gr/2021/03/o-thrinos-tou-adam/
Μιχάλης Κουτσός, Φιλόλογος – Συγγραφέας
Ἐξαποστειλάριον, Τριῳδίου Ἦχος β’ Γυναῖκες ἀκουτίσθητε
Τῆς ἐντολῆς σου Κύριε, παρήκουσα ὁ ἄθλιος,
Την εντολή σου, Κύριε παράκουσα, εγώ ο άθλιος
καί γυμνωθείς τῆς σῆς δόξης αἰσχύνης πέπλησμαι, οἴμοι!
καί τῆς τρυφῆς ἐκβέβλημαι τοῦ Παραδείσου εὔσπλαγχνε.
Και ξεγυμνώθηκα από τη δόξα σου και γέμισα ντροπή, αλίμονό μου.
Και διώχθηκα από την απόλαυση του Παραδείσου, σπλαχνικέ μου πατέρα.
Ἐλεῆμον ἐλέησον τόν στερηθέντα
δικαίως τῆς ἀγαθότητος τῆς σῆς.
Εσύ που είσαι ελεήμων, ελέησέ με,
εμένα που δίκαια στερήθηκα την καλοσύνη σου.
Σχολιασμός
Ο υμνωδός στέκεται στη γύμνωση του Αδάμ και της Εύας μετά την παρακοή και αντιπαραθέτει τη γύμνωση από τη θεϊκή δόξα, με την οποία τον τίμησε ο Θεός, και τη στέρηση των αγαθών του Παραδείσου με την ντροπή που ντύθηκε, όταν κατάλαβε τι πήγε και έκανε. Και δεν τον καλύπτει το φύλλο συκής, γιατί μόνο μετά την παρακοή πονήρεψε το μάτι του και είδε ότι ήταν γυμνός, πράγμα που δεν τον ενοχλούσε πριν από την παρακοή. Και μαζί με τον γενάρχη μας Αδάμ πονήρεψε και όλο το ανθρώπινο γένος και βλέπει και φέρεται πονηρά απέναντι στους ανθρώπους. Κι όταν το μάτι του ανθρώπου είναι πονηρό, τότε όλος ο άνθρωπος γίνεται πονηρός.
Δεν μένει τίποτε άλλο παρά το έλεος του Θεού. «Ἐλεῆμον ἐλέησον με» φωνάζει ο υμνωδός για λογαριασμό μας και δεν παραπονιόμαστε, γιατί δίκαια στερηθήκαμε την αγαθότητα του Θεού, δίκαια τιμωρηθήκαμε για τα σφάλματά μα.
Ἐξαποστειλάριον, Τριῳδίου Ἦχος β’ Τοῖς Μαθηταῖς συνέλθωμεν
Ἀποικισθέντες, Κύριε, Παραδείσου τό πρῶτον
διά τῆς ξύλου βρώσεως,
Διωγμένοι, Κύριε, από τον Παράδεισο την πρώτη φορά
Γιατί φάγαμε από το ξύλο της βρώσεως του καλού και του κακού
ἀντεισήγαγες πάλιν
διά Σταυροῦ καί τοῦ Πάθους σοῦ Σωτήρ καή Θεέ μου,
μας ξανάβαλες πάλι μέσα στον Παράδεισο
με τον Σταυρό και το Πάθος Σου, Σωτήρα και Θεέ μου
δι’ οὗ ἡμᾶς ὀχύρωσον τήν Νηστείαν πληρῶσαι ἁγνοπρεπῶς
καί τήν θείαν Ἔγερσιν προσκυνῆσαι τό Πάσχα τό σωτήριον
σέ Τεκούσης πρεσβείαις.
Γι αυτό κάνε μας δυνατούς να τηρήσουμε την νηστεία με αγνή καρδιά
και να προσκυνήσουμε την Θεία Έγερση
που είναι για μας το σωτήριο Πάσχα
με τις πρεσβείες αυτής που σε γέννησε.
Σχολιασμός
Εδώ γίνεται αντιπαράθεση ανάμεσα στο ξύλο του Παραδείσου, από το οποίο έφαγε και τιμωρήθηκε με θάνατο, και στο ξύλο του Σταυρού, από το οποίο προήλθε η σωτηρία του ανθρώπου. Ο Θεός θέλησε να σώσει τον άνθρωπο με το ίδιο ξύλο που τιμωρήθηκε, με το ίδιο ξύλο και να τον σώσει, όμως σ’ αυτό ξύλο δεν υπήρχαν μήλα για ευαρέστηση αλλά η σταυρωμένη αγάπη από την οποία προήλθε η ζωή και η ανάσταση. Όπως η βρώση ήταν η αιτία της εξώσεώς μας από τον Παράδεισο έτσι και η Νηστεία είναι ο μόνος δρόμος για να γυρίσουμε και πάλι στον Παράδεισο. Η εκκλησία την Μ. Τεσσαροκοστή μας δίνει αυτήν την ευκαιρία, ώστε «ἁγνοπρεπῶς», δηλαδή με καθαρή καρδιά να αξιωθούμε να δούμε με τα μάτια της ψυχής μας την Θεία Έγερση, το Θείο Πάσχα. Αυτό όμως θα το πετύχουμε μόνο με τις πρεσβείες της μάνας που γέννησε τον Χριστό, της Θεογεννήτριας Μαρίας.
Στιχηρά Ἰδιόμελα τοῦ Τριῳδίου Ἦχος πλ. α’
Οἴμοι! ὁ Ἀδάμ, ἐν θρήνῳ κέκραγεν,
ὅτι ὄφις καί γυνή θεϊκῆς παρρησίας με ἔξωσαν,
Αλίμονό μου, έσκουζε ο Αδάμ με θρήνο
Γιατί το φίδι και η γυναίκα με απομάκρυναν
από την θεϊκή παρουσία
καί Παραδείσου τῆς τρυφῆς ξύλου βρῶσις ἡλλοτρίωσεν.
Και η βρώση του ξύλου της ζωής
με αποξένωσε από την απόλαυση του Παραδείσου
Οἴμοι! οὐ φέρω λοιπόν τό ὄνειδος,
ὁ ποτέ βασιλεύς τῶν ἐπιγείων πάντων κτισμάτων Θεοῦ,
νῦν αἰχμάλωτος ὤφθην ὑπό μιᾶς ἀθέσμου συμβουλῆς,
Αλίμονό μου, πώς να υποφέρω τέτοια ντροπή
Εγώ που ήμουν κάποτε βασιλιάς σε όλα τα επίγεια κτίσματα του Θεού
Τώρα εμφανίστηκα σαν ένας αιχμάλωτος
Εξαιτίας μιας συμβουλής έξω από τους θεσμούς που υπήρχαν
καί ὁ ποτέ δόξαν ἀθανασίας ἠμφιεσμένος
τῆς νεκρώσεως τήν δοράν ὡς θνητός ἐλεεινῶς περιφέρω.
Εγώ που κάποτε ήμουν ντυμένος με τη δόξα της αθανασίας
Τώρα περιφέρομαι ως ελεεινός θνητός φορώντας τη φθορά της νέκρωσης
Οἴμοι! τίνα τῶν θρήνων συνεργάτην ποιήσομαι;
Αλίμονο ποιον θρήνο να έχω συνεργό
Ἀλλά σύ Φιλάνθρωπε, ὁ ἐκ γῆς δημιουργήσας με,
εὐσπλαγχνίαν φορέσας
τῆς δουλείας τοῦ ἐχθροῦ ἀνακάλεσαι
καί σῶσον με.
Αλλά Εσύ Κύριε Φιλάνθρωπε, Εσύ που με δημιούργησες από το χώμα
Εσύ που φόρεσες το ρούχο της ευσπλαχνίας
Απάλλαξέ με από τη δουλεία του εχθρού
Και σώσε με.
Σχολιασμός
Στο ιδιόμελο αυτό ο υμνωδός παρουσιάζει τον Αδάμ να δικαιολογείται και να ρίχνει το φταίξιμο στο φίδι και στη γυναίκα του. Όχι ότι και αυτοί δεν ευθύνονται αλλά την τελική ευθύνη την έχει ο ίδιος που παρασύρθηκε τόσο από το φίδι όσο και από τη γυναίκα του. Το αποτέλεσμα είναι ένα: το ότι στερήθηκε τη δυνατότητα να είναι κοντά στον Θεό και να τον απολαμβάνει από την μια και από την άλλη να τον αλλοτριώσει η βρώση του ξύλου, δηλαδή η παράβαση της εντολής. Η παράβαση της εντολής σημαίνει έλλειψη εμπιστοσύνης στο Θεό και πίστη στον Σατανά, ο οποίος τον παγίδευσε χωρίς να το καταλάβει. Δεν μπορεί να υποφέρει την ντροπή λέει αλλά δεν μετάνιωσε και δεν ζήτηση συγνώμη από τον Θεό αλλά απλώς μεταμελήθηκε. Η μετάνοια είναι του Θεού, η μεταμέλεια του Σατανά, ο οποίος επιδιώκει τον θάνατό μας, όπως το επεδίωξε και πέτυχε με τον Ιούδα, ο οποίος και αυτός μεταμελήθηκε αλλά «απελθών απήγξατο».
Αναλογίζεται πώς ήταν και πώς κατάντησε. Ήταν βασιλιάς όλης της κτίσεως και έγινε αιχμάλωτος για μια εξωθεσμική και αδικαιολόγητη παρακοή. Ήταν ντυμένος με τη θεϊκή δόξα της αθανασίας και τώρα ντύθηκε με την προβιά της φθοράς και του θανάτου και έτσι περιφέρεται ελεεινός και τρισάθλιος. Δεν υπάρχουν λόγια, δεν υπάρχουν κλάματα και οδυρμοί για το κακό που έκανε. Κι όμως υπάρχει μια ελπίδα. Όσο μεγάλο κι αν είναι το παράπτωμα, τόσο μεγάλη και ακόμη πιο μεγάλη, ή μάλλον άπειρη, η φιλανθρωπία του Θεού πατέρα. Είναι αυτός που φόρεσε την ευσπλαχνία και δημιούργησε τον άνθρωπο. Αναγνωρίζει, λοιπόν, την αιχμαλωσία και την δουλεία στον Παμπόνηρο εχθρό και ζητάει να τον ανακαλέσει και να τον σώσει.
Ἦχος πλ. α’
Τό στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέῳκται,
οἱ βουλόμενοι ἀθλῆσαι εἰσέλθετε,
ἀναζωσάμενοι τόν καλόν τῆς Νηστείας ἀγῶνα·
Το στάδιο της άσκησης των αρετών έχει ανοίξει
Όσοι θέλετε να αγωνιστείτε μπέστε μέσα
Αναλαμβάνοντας τον αγώνα τον καλό της Νηστείας.
οἱ γάρ νομίμως ἀθλοῦντες, δικαίως στεφανοῦνται,
Γιατί όσοι αθλούνται νόμιμα, δίκαια στεφανώνονται.
καί ἀναλαβόντες τήν πανοπλίαν τοῦ Σταυροῦ,
τῷ ἐχθρῷ ἀντιμαχησώμεθα,
Κι αφού φορέσετε την πανοπλία του Σταυρού
Αντιπαραταχθείτε στον εχθρό
ὡς τεῖχος ἄρρηκτον κατέχοντες τήν Πίστιν,
καί ὡς θώρακα τήν προσευχήν,
καί περικεφαλαίαν τήν ἐλεημοσύνην,
έχοντας ως τείχος απαρασάλευτο την Πίστη
και ως θώρακα την προσευχή
και ως περικεφαλαία την ελεημοσύνη.
ἀντί μαχαίρας τήν νηστείαν,
ἥτις ἐκτέμνει ἀπό καρδίας πᾶσαν κακίαν.
Αντί για κοφτερό μαχαίρι να έχετε την Νηστεία
Η οποία αποκόπτει από την καρδιά κάθε κακία.
Ὁ ποιῶν ταῦτα, τόν ἀληθινόν κομίζεται στέφανον,
παρά τοῦ Παμβασιλέως Χριστοῦ, ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς Κρίσεως.
Αυτός που κάνει αυτά παίρνει το αληθινό στεφάνι
Από τον Παμβασιλέα Χριστό την ημέρα της κρίσης.
Σχολιασμός
Το Στάδιο στο οποίο θα αγωνιστούμε για την απόκτηση αρετών είναι η Μ. Τεσσαρακοστή, η οποία αρχίζει την Καθαρά Δευτέρα μετά την Κυριακή της Τυρινής. Επομένως η περίοδος αυτή αρχίζει και το Στάδιο ήδη έχει ανοίξει κα περιμένει τους αθλητές. Δεν είναι υποχρεωτική η συμμετοχή στους αγώνες αυτούς, γι αυτό και ο υμνωδός λέγει να μπούνε μέσα στο Στάδιο όσοι θέλουν να αθληθούν. Ο πρώτος αγώνας που θα γίνει στο Στάδιο αυτό είναι ο αγώνας της Νηστείας, ο οποίος είναι καλός για τα καλά αποτελέσματα που έχει.
Κάθε αγώνισμα έχει τους κανονισμούς του, το ίδιο και το αγώνισμα της Νηστείας. Αν λοιπόν αγωνιστούμε νομίμως, δηλαδή σύμφωνα με τον κανόνα της Νηστείας, τότε δίκαια θα φτάσουμε στο τέρμα και θα στεφανωθούμε. Με ποια όπλα όμως θα αγωνιστούμε ενάντια στον πολυμήχανο εχθρό; Με την πανοπλία που μας δίνει ο Σταυρός του Κυρίου, ο οποίος από σύμβολο αισχύνης έγινε σύμβολο νίκης, γιατί ο Κύριός μας πεθαίνοντας πάνω στον Σταυρό νίκησε «θανάτω θάνατον πατήσας».
Πέρα όμως από την πανοπλία του Σταυρού η εκκλησία μας μάς παρέχει και άλλα όπλα, όπως την πίστη που μόνο με τείχος μπορούμε να την παρομοιάσουμε. Η πίστη προφυλάγει όλους τους πιστούς, προσωπικά όμως ο καθένας πρέπει να έχει την προσευχή ως θώρακα, για να αντιστέκεται στα χτυπήματα του εχθρού, την ελεημοσύνη που μας προφυλάγει από τα χτυπήματα του εχθρού στο κεφάλι. Όλα αυτά όμως είναι για την άμυνά μας, ενώ για την επίθεσή μας είναι η Νηστεία, η οποία με το κοφτερό της μαχαίρι κόβει κάθε κακία από την καρδιά και δεν την αφήνει να αναπτυχθεί. Επομένως έχουμε πόλεμο και καλούνται οι μαχητές του Χριστού να πολεμήσουν και να νικήσουν. Ο πόλεμος όμως αυτός δεν είναι εύκολος, γιατί είναι αόρατος και πνευματικός. Το τροπάριο αυτό μας θυμίζει το αντίστοιχο χωρίο του Απ. Παύλου, από το οποίο ενδεχομένως να έχει εμπνευστεί:
« 6.12 ὅτι οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρός αἷμα καί σάρκα, ἀλλά πρός τάς ἀρχάς, πρός τάς ἐξουσίας, πρός τούς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τούτου, πρός τά πνευματικά τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις. 6.13 διά τοῦτο ἀναλάβετε τήν πανοπλίαν τοῦ θεοῦ, ἵνα δυνηθῆτε ἀντιστῆναι ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ πονηρᾷ καί ἅπαντα κατεργασάμενοι στῆναι. 6.14 στῆτε οὖν περιζωσάμενοι τήν ὀσφύν ὑμῶν ἐν ἀληθείᾳ, καί ἐνδυσάμενοι τόν θώρακα τῆς δικαιοσύνης, 6.15 καί ὑποδησάμενοι τούς πόδας ἐν ἑτοιμασίᾳ τοῦ εὐαγγελίου τῆς εἰρήνης, 6.16 ἐν πᾶσιν ἀναλαβόντες τόν θυρεόν τῆς πίστεως, ἐν ᾧ δυνήσεσθε πάντα τά βέλη τοῦ πονηροῦ [τά] πεπυρωμένα σβέσαι· 6.17 καί τήν περικεφαλαίαν τοῦ σωτηρίου δέξασθε, καί τήν μάχαιραν τοῦ πνεύματος, ὅ ἐστιν ῥῆμα θεοῦ, 6.18 διά πάσης προσευχῆς καί δεήσεως προσευχόμενοι ἐν παντί καιρῷ ἐν πνεύματι,(Προς Εφεσ.. 6,12-18).
Δεν έχει σημασία οι μικροδιαφορές των κειμένων, όση σημασία έχει ότι έχουμε να κάνουμε με πόλεμο και ότι πρέπει να οπλιστούμε με τα όπλα, που μας παρέχει η εκκλησία, για να βγούμε νικητές
Ένα άλλο ιδιόμελο της Τυρινής
αναφέρεται στη μεγάλη σημασία που έχει η Νηστεία.
Ἦχος πλ. β’
Ἀδάμ τοῦ Παραδείσου διώκεται, τροφῆς μεταλαβών ὡς παρήκοος,
Ο Αδάμ διώχνεται από τον Παράδεισο, γιατί παράκουσε
και πήρε την τροφή που δεν έπρεπε.
Μωσῆς θεόπτης ἐχρημάτισε,
νηστείᾳ τά ὄμματα τῆς ψυχῆς καθηράμενος.
Ο Μωυσής είδε με τα ίδια του τα μάτια τον Θεό,
αφού καθάρισε τα μάτια της ψυχής του με τη νηστεία.
Διό τοῦ Παραδείσου οἰκήτορες γενέσθαι ἐπιποθοῦντες,
ἀπαλλαγῶμεν τῆς ἀλυσιτελοῦς τροφῆς, καί Θεόν καθορᾷν ἐφιέμενοι,
Κι αφού θέλουμε να γίνουμε κάτοικοι του Παραδείσου
Ας απαλλαγούμε από την ανώφελη τροφή,
γιατί επιθυμούμε να δούμε κι εμείς τον Θεό
Μωσαϊκῶς τήν τετράδα τῆς δεκάδος νηστεύσωμεν,
προσευχῇ καί τῇ δεήσει εἰλικρινῶς προσκαρτεροῦντες,
Κι όπως ο Μωυσής να νηστέψουμε τις τέσσαρις από τις δέκα ημέρες
Δείχνοντας ειλικρινή καρτερία με προσευχή και με παράκληση
κατευνάσωμεν τῆς ψυχῆς τά παθήματα,
ἀποσοβήσωμεν τῆς σαρκός τά οἰδήματα,
Ας κατευνάσουμε τα πάθη της ψυχής μας
Και ας εξαφανίσουμε τα πρηξίματα της σάρκας
κοῦφοι πρός τήν ἄνω πορείαν μετίωμεν,
κι έτσι ανάλαφροι ας πάρουμε την ανοδική πορεία
ὅπου αἱ τῶν Ἀγγέλων χορεῖαι, ἀσιγήτοις φωναῖς,
τήν ἀδιαίρετον ἀνυμνοῦσι Τριάδα
καθορᾷν τό ἀμήχανον κάλλος καί δεσποτικόν.
όπου οι χοροί των Αγγέλων με ασίγαστε φωνές
ανυμνούν την αδιαίρετη Τριάδα
και ατενίζουν την αφοπλιστική και βασιλική ομορφιά.
Ἐκεῖ ἀξίωσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ ζωοδότα,
τούς ἐπί σοί πεποιθότας συγχορεῦσαι ταῖς τῶν Ἀγγέλων στρατιαῖς,
ταῖς τῆς τεκούσης σε Μητρός Χριστέ πρεσβείαις,
καί Ἀποστόλων καί τῶν Μαρτύρων καί πάντων τῶν Ἁγίων.
Εκεί αξίωσέ μας, Υιέ θεού Ζωοδότη,
εμάς που έχουμε στηρίξει τις πεποιθήσεις μας σε Σένα,
να είμαστε στον ίδιο χορό με τους Αγγέλους
με τις πρεσβείες της μητέρας σου που σε γέννησε, Χριστέ μου
και όλων των Αποστόλων και των Μαρτύρων και όλων των Αγίων.
Σχολιασμός
Πρόκειται για την εκδίωξη του Αδάμ από τον Παράδεισο. Παράλληλα αναφέρεται και η αιτία της εκδίωξής του, που δεν είναι κανένα έγκλημα, αλλά γιατί έφαγε κάτι. Και θα έλεγε κανείς τόσο σοβαρό είναι αυτό, ώστε να εκδιωχθεί από τον Παράδεισο; Ναι είναι σοβαρό, όταν αυτό είναι απαγορευμένο. Ο Αδάμ παράκουσε την εντολή του Θεού κι έτσι έδειξε με την παρακοή του έλλειψη εμπιστοσύνης στον Θεό. Στο αντίθετο άκρο κινήθηκε ο Μωυσής, οποίος με τη νηστεία καθάρισε τα μάτια της ψυχής του και είδε τον Θεό, έγινε θεόπτης.
Αν τώρα κι εμείς θέλουμε να γίνουμε κάτοικοι του Παραδείσου, πρέπει να απαλλαγούμε από την τροφή που μας είναι ανώφελη, αφού επιθυμούμε να δούμε κι εμείς τον Θεό. Είναι εντυπωσιακό πόση σημασία δίνεται στην αποφυγή της τροφής, πράγμα που το βλέπουμε και στη τεσσαρακονταήμερη νηστεία του Χριστού στην έρημο και στη θέσπιση της νηστείας της Μ. Τεσσαρακοστής. Για το λόγο αυτό και οι ασκητές νηστεύουν όλο τον χρόνο. Όμως πιο σημαντικός είναι ο λόγος της αποφυγής της τροφής, που δεν είναι άλλος από την υπακοή στο Θέλημα του Θεού. Καμιά τροφή δεν είναι αμαρτωλή, αμαρτωλός γίνεται ο άνθρωπος, όταν έχει εντολή να μην φάει, και τρώει.
Παράδειγμα νηστείας είναι και ο Μωυσής, που νήστευε τέσσερις στις δέκα φορές, γι αυτό και καλούμαστε να τον μιμηθούμε, αλλά παράλληλα με την νηστεία πρέπει να κάνουμε δεήσεις και προσευχές με κάθε ειλικρίνεια. Τα αποτελέσματα τα προσευχής είναι να κατευνάσουμε τα πάθη της ψυχής και να αποφύγουμε τις αρρώστιες του σώματος, για να ανεβαίνουμε πιο ανάλαφροι στην ανοδική πορεία. Το κέρδος αυτής της προσπάθειας δεν είναι μικρό, διότι θα αντικρίσουμε τους χορούς των αγγέλων, οι οποίοι ασταμάτητα υμνολογούν την Τριαδική Θεότητα και ατενίζουν την ακαταμάχητη δεσποτική ομορφιά. Δεν είναι βέβαια μικρό τα να είμαστε μαζί με τους αγγέλους και να υμνολογούμε τον Θεό, πργμα που θα μας γεμίζει με απόλυτη ευφροσύνη.
Αυτό ζηλεύει ο υμνωδός και αυτό ζητάει από τον Ζωοδότη Υιό του Θεού. Όμως επειδή μόνοι μας δεν μπορούμε να το καταφέρουμε, καταφεύγουμε στις πρεσβείες της μητέρας του, της Παναγίας, και των Αποστόλων και των Μαρτύρων και όλων των Αγίων, οι οποίοι αξιώθηκαν να γευτούν αυτήν τη χαρά.
Memoirs - Απομνημονεύματα
The winter snow reflects your beauty
The spring blossoming reflects your smile
The summer sea breeze reflects your scent
The autumn rains reflect your passion
The horseshit I've just stepped on
reflect your awful character!
Το χιόνι του χειμώνα την ομορφιά σου μου θυμίζει
Το άνθισμα την άνοιξη ,το χαμόγελό σου
Το θαλασσινό αεράκι του θέρους τ'άρωμά σου
Του φθινοπώρου οι βροχές το πάθος σου
Και τα αλογοκούραδα που πάτησα τον παλιοχαρακτήρα σου
πώς τον καθρεφτίζουν!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)