Το «Aqualung» είναι τραγούδι που κυκλοφόρησε το 1971. Περιλαμβανόταν στο ομώνυμο μπεστ σέλερ άλμπουμ (έφτασε στο Νο 7 της Αμερικής) των Jethro Tull. Γράφτηκε από τον frontman του συγκροτήματος, Ian Anderson, και τη τότε σύζυγό του Jennie Franks.
Οι στίχοι του περιγράφουν την ιστορία ενός άστεγου άντρα, του Aqualung, που μόνος και άρρωστος γυρίζει στους δρόμους μαζεύοντας γόπες και μπανίζοντας μικρά κορίτσια με κακό σκοπό.
Πώς εμπνεύστηκε το τραγούδι ο Ian Anderson; Ο ίδιος, σε συνέντευξή του το 1999, είπε ότι όλα ξεκίνησαν από φωτογραφίες διάφορων ζητιάνων που η σύζυγός του (όντας ερασιτέχνης φωτογράφος) τράβηξε στο Λονδίνο.
«Είχα αισθήματα ενοχής απέναντι στους άστεγους. Επίσης ένιωθα φόβο και ανασφάλεια τις τρομακτικές μορφές τους. Και υποθέτω ότι όλα αυτά συνδυάστηκαν με μια ελαφρώς ρομαντική εικόνα του ατόμου που είναι άστεγος και παράλληλα ένα ελεύθερο πνεύμα, που δεν ταιριάζει στις προδιαγραφές της κοινωνίας. Έτσι, από αυτή τη φωτογραφία και από αυτά τα συναισθήματα, άρχισα να γράφω τους στίχους» είπε.
Στα 40 χρόνια από την επανέκδοση του άλμπουμ, ο Anderson έδωσε περισσότερες πληροφορίες για το τραγούδι: «Πρόκειται για την αντίδρασή μας, την ενοχή, τη δυσφορία, την αμηχανία και τη σύγχυση, όλα αυτά τα πράγματα που νιώθουμε, όταν βρεθούμε αντιμέτωποι με την πραγματικότητα των αστέγων» είπε.
To εξώφυλλο του άλμπουμ «Aqualung»
Αξίζει να σημειωθεί ότι η τότε γυναίκα του Anderson, Jennie έγραψε μερικούς στίχους του τραγουδιού, γεγονός που της επιτρέπει να λαμβάνει τα μισά δικαιώματα. Αυτή και ο Anderson χώρισαν το 1974.
Στο τραγούδι, εκτός των άλλων, ξεχωρίζει το σόλο του κιθαρίστα Martin Barre. Υπάρχει και πίσω από αυτό μια ιστορία. Οι Jethro Tull ηχογραφούσαν εκείνη την εποχή στο ίδιο στούντιο με τους Led Zeppelin. Κι όταν Barre κάθισε να ηχογραφήσει το σόλο του έτυχε να τον ακούσει ο Jimmy Page, ο περίφημος κιθαρίστας των Zeppelin. Kαι ήταν αυτός που του μετέδωσε τον ενθουσιασμό στο παίξιμο!
Όσο για τη λέξη «Aqualung», αυτή στην πραγματικότητα παραπέμπει σε μια φορητή αναπνευστική συσκευή που φορούν οι δύτες. Ο Anderson, που είχε δει μια σχετική τηλεοπτική εκπομπή, ονόμασε έτσι τον άστεγο λόγω των αναπνευστικών προβλημάτων του.
Αυτό που δεν γνώριζε ο Άντερσον είναι ότι Aqualung ήταν εμπορικό σήμα και η Aqualung Corporation, μια εταιρία της Βόρειας Αμερικής τον απείλησε με νομικές κυρώσεις μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ. Η προσφυγή της ωστόσο απορρίφθηκε.
Το εξώφυλλο του άλμπουμ ζωγραφίστηκε με νερομπογιές. Κι αν η φυσιογνωμία του εικονιζόμενου άστεγου σε αυτό σας φαίνεται γνωστή, δεν κάνετε λάθος. Ο Burton Silverman που το φιλοτέχνησε πήρε πρώτα μερικές φωτογραφίες του Anderson ενώ φορούσε το παλιό του παλτό.
Ο τραγουδοποιός δεν ήταν ευχαριστημένος με τον πίνακα, το εξώφυλλο ωστόσο έμελλε να γίνει ένα από τα πιο χαρακτηριστικά της ροκ μουσικής.
Ιnfo: «Aqualung». Kυκλοφόρησε το 1971. Στίχοι: Ian Anderson, Jennie Franks, μουσική: Jethro Tull
Sitting on a park bench
Eyeing little girls with bad intent
Snot running down his nose
Greasy fingers smearing shabby clothes
Hey, Aqualung
Drying in the cold sun
Watching as the frilly panties run
Hey, Aqualung
Feeling like a dead duck
Spitting out pieces of his broken luck
Whoa, Aqualung
Sun streaking cold, an old man wandering lonely
Taking time the only way he knows
Leg hurting bad as he bends to pick a dog-end
He goes down to the bog and warms his feet
Feeling alone, the army's up the road
Salvation a la mode and a cup of tea
Aqualung my friend, don't you start away uneasy
You poor old sod, you see, it's only me
Do you still remember
December's foggy freeze?
When the ice that
Clings on to your beard was
Screaming agony (Hey!)
And you snatch your rattling last breaths
With deep-sea-diver sounds
And the flowers bloom like
Madness in the spring
