Δευτέρα 16 Ιουλίου 2018
Κυριακή 15 Ιουλίου 2018
Φιλοσοφώντας -Philosophizing
Φιλοσοφώντας τη ζωή
ο θάνατος φαίνεται ευχάριστος
Philosophizing about life
makes death seem pleasant
Προτιμήσεις
wikisource
Ο θάνατος αποφεύγει εκείνους που έχουν χάσει τα πάντα.
Και χτυπά εκείνους που έχουν κερδίσει τα πάντα.
Władysław Tarnowski
Εκτέλεση
Τι θα κάνω όταν αυτό το σώμα είναι νεκρό για τα καλά;
Ένα ψηλό, χοντρό πεύκο στην υψηλότερη κορυφή του Bongraesan,
Αειθαλές και όταν το λευκό χιόνι καλύπτει ολόκληρο τον κόσμο.
Καθώς ο ήχος του τυμπάνου ζητά τη ζωή μου,
γυρίζω το κεφάλι μου εκεί που ο ήλιος ετοιμάζεται να δύσει.
Δεν υπάρχει πανδοχείο στο δρόμο προς τον κάτω κόσμο.
Σε ποιου το σπίτι θα κοιμηθώ απόψε;
Seong Sam-mun
Σάββατο 14 Ιουλίου 2018
Wealth and glory-Δόξα και πλούτη
I spend my life searching for wealth and glory
All I found was a glorious stone upon my tomb.
Πέρασα τη ζωή μου γυρεύοντας δόξα και πλούτη
Μα βρήκα μοναχά μια ένδοξη πλάκα στο μνήμα μου επάνω.
Η ζωή είναι ωραία
Ζητούσατε επίμονα να πω ότι η Ζωή είναι ωραία.
Δεν είχα κανένα πρόβλημα να το πω
γιατί καταλάβαινα ότι ήταν κάτι πολύ σημαντικό.
Να συμφωνήσω μαζί σας λοιπόν, και να το πω
Η Ζωή είναι ωραία
υπό μια προϋπόθεση μόνο
να άρετε όλες τις προϋποθέσεις της ζωής σας
και να μείνετε με 2,60 ευρώ στην τσέπη σας
όσο δηλαδή το εισιτήριο του λεωφορείου
για την διαδρομή
Χανιά - χωρίς ελπίδα
κι άλλα τόσα για την επιστροφή.
Το ξέρω ότι σας ζητάω πολλά,
γι' αυτό
Η Ζωή είναι Ωραία....
Το κλουβί
poetry-chaikhana
Κρυμμένο σε αυτό το κλουβί
της ορατής ύλης
είναι το αόρατο
πουλί της ζωής
δώσε του
προσοχή
τραγουδά
το τραγούδι σου
Kabir
Παρασκευή 13 Ιουλίου 2018
Gossip-Κουτσομπολιό
In death there will be tranquility they said
so please,stop dishing upon my grave.
Στο θάνατο μου είπαν γαλήνη πως θα βρω,γι'αυτό
πάψτε το κουτσομπολιό στον τάφο μου απάνω σας παρακαλώ
Μια αθόρυβη υπομονετική αράχνη,
Μια αθόρυβη υπομονετική αράχνη,
σημείωσα που σε ένα μικρό ακρωτήριο που στέκεται απομονωμένο,
Σήμερα, πώς να εξερευνήσει το κενό ανοιχτό περιβάλλον,
Εκτόξευσε το νήμα, το νήμα, το νήμα, από μόνη της,
Συνεχώς τα ξετυλίγει, συνεχώς ακούραστα επιταχύνει.
Και εσύ Ω ψυχή μου εκεί που στέκεσαι,
Περιτριγυρισμένη, απομονωμένη, σε αμέτρητους ωκεανούς χώρου,
αδιάκοπα συλλογίζεσαι, εξερευνάς, ρίχνεις, αναζητάς τις σφαίρες για να τις συνδέσεις.
Μέχρι η γέφυρα που θα χρειαστείς να φτιαχτεί, μέχρι να κρατήσεις την όλκιμη άγκυρα,
Μέχρι το νήμα του ιστού που ρίχνεις να πιαστεί κάπου, Ω ψυχή μου.
Walt Whitman
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)