Της νεραντζιάς το δάκρυ
στα φώτα του αυτοκινήτου
σαν να φωσφορίζει
Ποιο πλάσμα της νυχτιάς
σε πήρε μακριά μου;
Τι ξόρκια άραγε
στο μικρό πάρκο να επικαλεστώ
για να γυρίσεις πάλι;
Γλυκός αέρας με φυσά
με ρεύμα ηλεκτρικό να τον αρωματίζει
Τα ρολά κάποιου σπιτιού
με θόρυβο νυχτερινό κατεβαίνουν
¨Καληνύχτα" λέω
μα χάνεται στο κενό.
Ανάμεσα σε ανούσια σχόλια
και αστεία χωρίς χιούμορ,
ζητώ τη συντροφιά σου
Έξω βράδιασε
το φως από τις λάμπες
φωτίζει την ανία μας
Άπλωσε το χέρι σου
κι ας είσαι μακριά
Θα δεις πως
θ' αγγίξει το δικό μου
Σαν από όνειρο πλασμένη...
μα τα όνειρα μου ψιθυρίσανε
πως όνειρο θα μείνεις
κι εγώ ένας κυνηγός ονείρων
Έχω παρατηρήσει ότι στους γατοκαβγάδες βγαίνει σχεδόν πάντα νικητής ο επιτιθέμενος. Αν μια γάτα χάνει σε έναν καβγά, δεν διστάζει να το βάλει στα πόδια, ενώ ένας σκύλος μπορεί να συνεχίσει να μάχεται ηλιθιωδώς, μέχρι να πεθάνει. Όπως μου είπε κάποτε και ο γέρος δάσκαλός μου του ζίου-ζίτσου: "Αν κόλπο σου δεν πιάσει, κοίτα να τρέξεις".
Ουίλιαμ Μπάροουζ, Η γάτα μέσα μας, εκδ. Απόπειρα
Μην αφήνεις τον εαυτό σου να γίνεται θύμα της εποχής του. Δεν είναι η εποχή μας που θα μας διαλύσει, όπως δεν είναι ούτε η κοινωνία. Έτσι και κατηγορήσεις την κοινωνία, καταντάς να καταφεύγεις στην κοινωνία για να βρεις τη λύση. Ακριβώς σαν κι αυτούς τους φουκαράδες στο Συνέδριο Γεωθεραπείας. Σήμερα υπάρχει η τάση να συγχωρούνται οι ηθικές ευθύνες απ' τα άτομα και να θεωρούνται θύματα των κοινωνικών συνθηκών. Αν χάψεις τέτοιο παραμύθι και τ' αγοράσεις, το πληρώνεις με την ψυχή σου. Δεν είν' οι άντρες που περιορίζουν τις γυναίκες. Δεν είν' οι κανονικοί που περιορίζουν τις αδερφές. Δεν είν' οι λευκοί που περιορίζουν τους μαύρους. Αυτό που περιορίζει του ανθρώπους είναι η έλλειψη χαρακτήρα. Αυτό που περιορίζει τους ανθρώπους είναι πως δεν έχουν το θάρρος του κερατά, δεν έχουν τη φαντασία, να πρωταγωνιστήσουν στην ίδια τους την ταινία κι ακόμα λιγότερο να τη σκηνοθετήσουν. Μπλιαχ.
Τομ Ρόμπινς, Ο Τρυποκάρυδος, εκδ. Αίολος
Μου 'δειξες κάποτε
ένα μονοπάτι
και μου 'πες
να το περπατήσουμε μαζί
Τι θα είχε γίνει άραγε
αν είχα κάνει εκείνο το βήμα;
Οι πληγές από τ' αγκάθια
ίσως ακόμα θα πονούσαν
