poetseers από τον William Blake Ηχήστε το φλάουτο! Τώρα είναι βουβό. Πουλιά απολαμβάνουν τη μέρα και τη νύχτα· Αηδόνι στην κοιλάδα, Κορυδαλλός στον ουρανό, χαρούμενα, χαρούμενα, χαρούμενα, καλωσορίζουν το έτος. Μικρό αγόρι, πλήρες χαράς· Μικρό κορίτσι, γλυκό και μικρό· Πετάει από χαρά το κοράκι, το ίδιο κι εσείς· Χαρούμενη φωνή, βρέφους ήχος, χαρούμενα, χαρούμενα, καλωσορίζουν το έτος. Μικρέ αμνέ, εδώ είμαι· Ελάτε να γλείψεις το λευκό λαιμό μου· Άσε με να τραβήξω το μαλακό μαλλί σου· Άσε με να φιλήσω το μαλακό σου πρόσωπό: χαρούμενα, χαρούμενα, καλωσορίζουμε το έτος.
philalethe00 Η κλίση προς την ποίηση έχει πολλά κοινά σημεία με την κλίση προς τον μυστικισμό. Είναι η κλίση προς το ιδιάζον, το προσωπικό, άγνωστο, μυστηριώδες, άκρως αποκαλυπτικό, αναγκαίως-συμπτωματικό. Απεικονίζει το ανεικόνιστο. Θεάται το αθέατο(…) Ποιητής είναι ο τωόντι πνεύματι διαρπαγείς, γι’ αυτό τα πάντα εμφανίζονται εντός του.(…) Η κλίση προς την ποίηση έχει στενή συγγένεια με την αίσθηση της προφητείας και με το θρησκευτικό στοιχείο, το προφητικό πνεύμα γενικώς.
Γνώρισα στη ζωή μου πολλές γυναίκες Ατέλειωτες σας λέω ήταν οι κατακτήσεις μου Ήμουν,βλέπετε,ομορφάντρας και κύριος και ιππότης. Τι κρίμα όμως γι'αυτές που δεν το ξέρανε...
Καθάρισε το λαιμό του πήρε το ύφος το πρέπον για μια τέτοια περίσταση και ξεκίνησε να μιλά. Έλεγε,έλεγε και έλεγε με πλούσιο λεξιλόγιο και όμορφες εκφράσεις, χρωματίζοντας τες με χαρακτηριστικές κινήσεις και με παντελή έλλειψη οποιασδήποτε ουσίας.
Ήρθε μπροστά μου κουνώντας με πάθος μια παντιέρα "Δε ξεχνάω αυτά που έγιναν!" μου είπε κι έδειξε με μια θυμωμένη κίνηση απέναντι. "Μας έσφαξαν",συνέχισε "πρόδωσαν την ιδέα μας, πούλησαν τα ιδανικά μας!" Χαμογέλασα συγκαταβατικά. "Ένα φάουλ ήταν,στο κέντρο του γηπέδου", είπα κι έφυγα.
poetryverse Γνώρισα μια ιδιοφυΐα στο τρένο σήμερα περίπου 6 ετών, κάθισε δίπλα μου και καθώς το τρένο έτρεχε κατά μήκος της ακτής, φτάσαμε στον ωκεανό και, στη συνέχεια, με κοίταξε και είπε: Δεν είναι όμορφος. Ήταν η πρώτη φορά που το συνειδητοποίησα. Charles Bukowski
poetryverse Μέσα στη νύχτα και την υγρασία οι αγριόχηνες πάνε νότια κλαίγοντας με επώδυνη δόξα. Νιώθω σαν να γράφω μια σκοτεινή ιστορία: Παρασύρονται στα δύο λευκά φτερά τους, δεν ξέρω πού, δεν ξέρω τι από της ψυχής μου τα αγαπημένα πράγματα. Desanka Maksimovic
Ψάχνω αυτό που τους ανθρώπους αλλάζει ριζικά Αυτό που τους κάνει τα πλούτη ν'απαρνούνται και να ζουν σχεδόν γυμνοί Τι σπρώχνει τον πολεμιστή να καλωσορίζει τα χτυπήματα αντί αυτός να τα δίνει; Ποιο μυστικό γνωρίζει ο άρχοντας και υπηρέτης θε να γίνει; Ποια ανακάλυψη τον ταξιδευτή σε σπηλιά τον οδηγεί και τον καρφώνει εκεί ως το τέλος; Όλη μου τη ζωή θα δώσω θα ψάξω θάλασσες,ποτάμια και λίμνες και βουνά. Μα όλο ακούω ένα ψίθυρο να λέει πως μέσα μου βαθιά να ψάξω καλύτερα θα είναι.
Αν μου δίνανε να διαλέξω μια μόνο μαγική ιδιότητα, να έχω προς χρήση ανά πάσα στιγμή θα διάλεγα,αόρατος να γίνομαι να περνώ ανάμεσα απ'τους ανθρώπους αθόρυβα,κρυφά,χωρίς να αλλάζω το παραμικρό. Σαν τον άνεμο που αγγίζει χωρίς να ρίχνει, σαν το φως των αστεριών που είναι εκεί μα λείπει. Κανείς να μη με βλέπει,μα εγώ να τους παρατηρώ Να μην περιμένουν τίποτα από μένα και τίποτα να μη μου δίνουν. Αόρατος θα ήθελα να γίνομαι πραγματικά να χάνομαι στου κόσμου τις ζωές ασήμαντες μα και σημαντικές συνάμα.
pigizois Κύριε, τί επληθύνθησαν οι θλίβοντες με; πολλοί επανίστανται επ΄ εμέ. Πολλοί λέγουσι τη ψυχή μου· ουκ έστι σωτηρία αυτώ εν τω Θεώ αυτού. Συ δε, Κύριε, αντιλήπτωρ μου εί, δόξα μου και υψών την κεφαλήν μου. Φωνή μου προς Κύριον εκέκραξα και επήκουσε μου εξ όρους αγίου αυτού. Εγώ εκοιμήθην και ύπνωσα· εξηγέρθην, ότι Κύριος αντιλήψεται μου. Ού φοβηθήσομαι από μυριάδων λαού των κύκλω συνεπιτιθεμένων μοι. Ανάστα, Κύριε, σώσον με ο Θεός μου· ότι συ επάταξας πάντας τους εχθραίνοντας μοι ματαίως, οδόντας αμαρτωλών συνέτριψας. Του Κυρίου η σωτηρία και επί τον λαόν σου η ευλογία σου.