Ellada 2.0

 

Το πτυχίο σου 

ήταν ψεύτικο

κι η ομορφιά

κρυμμένη

-

Εσύ όμως 

μη σκας

θέση καλεί

προσμένει

-

Να κάτσεις 

πάνω άνετα

αφού ο λαός 

σε θέλει

-

Υφυπουργός 

και άριστος

σε μια χώρα

καμένη! 

Αλκ. Ιωαννίδης - Ο Προσκυνητής

 

Φευγάτος

Να φύγω θέλω μακριά

αλλά προς τα που δε ξέρω

άμυαλο νέο με λέγαν κάποτε

τώρα ξεκούτη γέρο

-

Μα τι κι αν γέρασα

και γκρίζαρε το μαλλί μου

και άσχημα μαντάτα

έχω στη χολή μου

-

Να μείνω σ' ένα μέρος 

κακό είναι για μένα πράγμα

τον αέρα κάποιος σαν να έκοψε

μ' ένα μεγάλο φράγμα

-

Και αν το σώμα μείνει εδώ

το μυαλό εκεί θα πάει 

που οι γλάροι κρώζουν ψηλά

και άνθρωπος δε πατάει

-

Και ίσως κάποια μέρα

σ' ένα μέρος να ριζώσω

εκεί θα γίνω τροφή αγριμιών

το πνεύμα μου σαν παραδώσω

Θλίψη - Grief

Όταν η θλίψη σού έρχεται σαν μωβ γορίλας

πρέπει να θεωρείς τον εαυτό σου τυχερό.

Πρέπει να της προσφέρεις ό,τι απέμεινε

από το δείπνο σου· το βιβλίο που προσπαθούσες να τελειώσεις

πρέπει να το αφήσεις στην άκρη

και να της φτιάξεις έναν χώρο να καθίσει στην άκρη του κρεβατιού σου,

με τα μάτια της να μετακινούνται από το ρολόι

στην τηλεόραση και πάλι πίσω.

Δεν φοβάμαι. Έχει ξανάρθει εδώ

και πλέον μπορώ να αναγνωρίσω το βάδισμά της

καθώς πλησιάζει στο σπίτι.

Κάποια βράδια, όταν ξέρω πως έρχεται,

ξεκλειδώνω την πόρτα, ξαπλώνω ανάσκελα,

και μετράω τα βήματά της

από τον δρόμο μέχρι το κεφαλόσκαλο.

Απόψε φέρνει μαζί της ένα μολύβι και μια στοίβα χαρτί,

μου λέει να γράψω τα ονόματα

όλων όσων γνώρισα ποτέ,

και τους χωρίζουμε σε ζωντανούς και νεκρούς

για να μπορεί να διαλέγει κάθε όνομα στην τύχη.

Της βάζω να ακούσει το αγαπημένο της άλμπουμ του Willie Nelson

γιατί της λείπει το Τέξας

αλλά δεν ρωτάω το γιατί.

Σιγοτραγουδάει λίγο,

όπως κάνει ο αδερφός μου όταν σκαλίζει τον κήπο.

Καθόμαστε για μια ώρα

ενώ εκείνη μου λέει πόσο παράλογος υπήρξα,

να κλαίω στην ουρά του ταμείου,

να αρνούμαι να φάω, να αρνούμαι να κάνω ντους,

όλο αυτό το κάπνισμα και όλο αυτό το ποτό.

Τελικά απλώνει ένα από τα βαριά

μωβ μπράτσα της γύρω μου, γέρνει

το κεφάλι της πάνω στο δικό μου,

και ξαφνικά τα πράγματα αρχίζουν να μοιάζουν ρομαντικά.

Οπότε της λέω,

τα πράγματα μοιάζουν ρομαντικά.

Εκείνη τραβάει ένα άλλο όνομα, αυτή τη φορά

από τους νεκρούς,

και στρέφεται προς το μέρος μου με εκείνον τον τρόπο που κάνουν οι γονείς

για να σε κάνουν να νιώσεις αμηχανία ή ντροπή για κάτι.

Ρομαντικά; Λέει,

διαβάζοντας το όνομα δυνατά, αργά

ώστε να συναισθάνομαι κάθε συλλαβή, κάθε φωνήεν

να τυλίγεται γύρω από τα κόκαλα σαν νέος μυς,

τον ήχο του σώματος εκείνου του ανθρώπου

και πόσο απερίσκεπτο είναι,

πόσο αμέλεια, το ότι το όνομά του βρίσκεται στη μία στοίβα και όχι στην άλλη.

----

When grief comes to you as a purple gorilla

you must count yourself lucky.

You must offer her what’s left

of your dinner, the book you were trying to finish

you must put aside

and make her a place to sit at the foot of your bed,

her eyes moving from the clock

to the television and back again.

I am not afraid. She has been here before

and now I can recognize her gait

as she approaches the house.

Some nights, when I know she’s coming,

I unlock the door, lie down on my back,

and count her steps

from the street to the porch.

Tonight she brings a pencil and a ream of paper,

tells me to write down

everyone I have ever known,

and we separate them between the living and the dead

so she can pick each name at random.

I play her favorite Willie Nelson album

because she misses Texas

but I don’t ask why.

She hums a little,

the way my brother does when he gardens.

We sit for an hour

while she tells me how unreasonable I’ve been,

crying in the check-out line,

refusing to eat, refusing to shower,

all the smoking and all the drinking.

Eventually she puts one of her heavy

purple arms around me, leans

her head against mine,

and all of a sudden things are feeling romantic.

So I tell her,

things are feeling romantic.

She pulls another name, this time

from the dead,

and turns to me in that way that parents do

so you feel embarrassed or ashamed of something.

Romantic? She says,

reading the name out loud, slowly

so I am aware of each syllable, each vowel

wrapping around the bones like new muscle,

the sound of that person’s body

and how reckless it is,

how careless that his name is in one pile and not the other.

 

 

Dolly Parton - Jolene

 

Μοιρολόι

 

Το φέρετρο σαν προχωρά 

θρηνείς τον πεθαμένο

άκου τον λόγο τον σοφό

που 'χω απ' τη ζωή βγαλμένο

-

Απ' το φέρετρο να 'σαι μπροστά

ή  ακολούθησέ το

αφού μέσα δεν είσαι εσύ

αντί για κλάμα, γλέντησέ το!

Chris de Burgh - The Traveller

 

Σκρουτζ Μπλουζ

 

Λίγους στίχους σου 'γραψα

πλυμένους με σαπούνι

νέος τους ξεκίνησα,

τώρα κρατώ μπαστούνι

-

Πάντα εσένα θαύμαζα

τα πλουμιστά φτερά σου 

η βάρκα μου όμως έπλεε

αντίθετα στα νερά σου

-

Εσύ με έβλεπες παιδί

με μάτια θολωμένα

νομίζω πως μας είχανε

τα δυο μας ματιασμένα

-

Ποτέ μου δε το μπόρεσα

σφιχτά να σε κρατήσω

Αγαπημένε μου παρά

να σε πολυαβγατίσω!

Queen - Who Wants To Live Forever

 

Μεταμόρφωση...σχεδόν!

 

Βίγκαν μου είπες έγινες

και δεν τρως πια μαρίδα

μα τα ψητά βλεφάριαζες

με μάτι σαν γαρίδα

-

Άλλαξες γούστα μουσικά

κι έγειρες στην κουλτούρα

μα σαν ακούσεις λαϊκά

σε πιάνει μια λιγούρα

-

Μου λες διαβάζεις πια

μόνο φιλοσοφία

μα τα κουτσομπολιά

μαθαίνεις με μανία

-

Με τη ψυχολογία

πλέον ασχολείσαι 

σαν σε πιάσει ζήλεια σου

με τίποτα δε συγκρατείσαι

-

Μάταιη προσπάθεια έκανες 

το ίματζ να αλλάξεις

στο νερό τρύπα έσκαψες

πρόσεχε μη βουλιάξεις!

Uriah Heep - Question

 

Πλάσμα γκροτέσκο!

 

Τι ον παράδοξο κι αυτό

που μοιάζει της αρκούδας

μπροστά τη νιρβάνα του

εγκαταλείπει ο Βούδας

-

Κάνει κρύο, κάνει ζέστη

φορά χοντρή ζακέτα

και το μαλλί αχτένιστο

να μοιάζει με μοκέτα

-

Σαν τις κάλτσες αφαιρεί

μας πνίγει ποδαρίλα

στο πρόσωπο του βρίσκεται

μόνιμα μία ξινίλα

-

Καλόν τύπο δεν τον λες

εφιάλτη μάλλον

τον ύπνο να χαλά

πάντα ζητά των άλλων

-

Τρία ζευγάρια των χεριών

πέντε ζεύγη ποδάρια

τρέχουν απάνω του

λογής λογής σκαθάρια

-

Το πλάσμα τούτο ξέρετε

δεν είναι κάτι ξένο 

άλλοι το λένε σύμπλεγμα 

και κάποιοι απωθημένο!

Emerson, Lake and Palmer - Lucky Man

 

Η σφήκα

 

Τι ήθελα -αχ να 'ξερα-

στην εξοχή και βγήκα

στον πισινό με τσίμπησε

μια κακιασμένη σφήκα

-

Και τώρα το κεντρί

ποιος θα 'ρθει να μου βγάλει

και αλοιφή στον πισινό,

τον πόνο ν' αποβάλλει

-

Σε ό,τι έχω ιερό

ορκίζομαι με πάθος

τέρμα για με η εξοχή

ποτέ παρόμοιο λάθος

Blackfoot - Highway Song

 

Τέλος νηστείας

Το τέλος των νηστειών 

κοντοζυγώνει τώρα 

Αχ περιμένω σαν τρελός 

του φαγητού την ώρα 

-

Αρνάκι ονειρεύομαι 

κατσίκι, κοκορέτσι

σαν αλεπού αισθάνομαι 

πού μπήκε στο κοτέτσι 

-

Σαν λύκος που λιμπίζεται

τα τρία χοιρινούλια

του Λούκουλου τα γεύματα 

και προσεχώς προγούλια

-

Καθώς κοιτώ τη τσέπη μου

βλέπω μαύρα μαντάτα 

κι αντί γι' αμνοερίφια

Πάσχα με μαντολάτα...

Kansas - Dust in the Wind

 

Ο εξορκισμός!

 

Ήταν Μεγαλοβδομαδο 

σε κάποιο μοναστήρι 

που μοναχός εζηλεψε

να φάει ψωμοτυρι 

-

"Μην είν' του Εξαποδω 

τούτη η ιδέα 

σαν τοτε που εψηφισα

το κόμμα του Ανδρέα;"

-

Τότε ακούστηκε η φωνή 

του Μέγα Βελζεβούλη

"εγώ τίποτα δεν έκανα

αββά μου πονηρούλη"

-

Πριν προλάβει ο μοναχός

να κάνει μισή σκέψη

μπούκαρε ο ηγούμενος

μ' ένα ποτήρι Pepsi

-

"Χάσου τρισκατάρατε

γιατί θα σε ξορκίσω

με τούτο τ' αναψυκτικό

στη κόλαση θα σε ρίξω!"

-

"Όχι καλέ ηγούμενε

θα βγάλω το σκασμό

με δαύτο μη με λούσεις

καλύτερα μ' αγιασμό!"

-

Και κάπως έτσι ο δαίμονας

επέστρεψε στον Άδη

κι ο μοναχός αντί αυγού

έφαγε έν' αχλάδι

Kenny Wayne Shepherd - Blue on Black

 

Αλήτης

Αλήτη μ' είπες κάποτε

και πώς με αγαπούσες

χάρηκα ώσπου κατάλαβα

στον πίσω μου πως μιλούσες...

Allman Brothers Band - Soulshine

 

Κυριακή Βαϊων

 

Κυριακή Βαϊων ζήτησες

και πάλι σκορδαλίτσα 

μα απ' του Ευαγγελισμού 

κρατούσες μυρωδίτσα

Να σου ψήσω ζήτησες

και μία πεσκανδρίτσα

- μα μήτε για γαύρο έχουμε

μήτε για σαρδελίτσα!

Lynyrd Skynyrd - Simple Man (Audio)

 

Μανταρίνι

 

Σου 'γραψα δύο στιχάκια

έστειλα και δυο φιλάκια

έριξες ευθύς το βλέμμα

που μου έκοψε το αίμα

-

Έκοψα ένα λουλούδι

ζωγράφισα εν' αγγελούδι

έριξες ξανά το βλέμμα 

μου ' δωσες ένα σου κέρμα

-

Δώστε μου μια συμβουλή

να της κλέψω ένα φιλί

κι εγώ ένα μανταρίνι 

θα προσφέρω σε κοφίνι

-

Σου αγόρασα γλυκό

πήρα ύφος αντρικό

κάνεις δίαιτα, μου είπες

δεν αντέχεις και τους γύπες

-

Παρήγγειλα ένα ποτό

κέρασα και παγωτό

δίαιτα κάνεις, μου είπες 

να σου λείπουνε οι γλύκες

-

Δώστε μία συμβουλή

τι ζητώ, ένα φιλί

σαν ζητιάνος έχω γίνει

μου  'μεινε το μανταρίνι!

Molly Hatchet - It's all over now

 

Παραμύθι!

Ένα μικρούλι ξωτικό 

που μοιάζει με παιδάκι

περπατά παράξενα

σαν να 'τανε παπάκι

-

Μία νεράιδα λεπτή

σαν ακτινογραφία

έχει παπούτσια πράσινα

που ΄ναι γεμάτα βρύα

-

Πέφτοντας ένα ξημέρωμα

το ένα πάνω στ' άλλο 

τα δυο ερωτευτήκανε 

και πήγανε στο διά...εχμ...καλό τους!

Μια κόρη παρά θιν' αλός

 

Μια κόρη παρά θιν' αλός

όλο και στέναζε βαθιά.

Την συγκινούσε ασφαλώς

το γέρμα του ήλιου στα νερά.

"Ω δεσποινίς! προς τι οι λυγμοί!

Το έργο αυτό είναι παλιό·

να: πάντα ο ήλιος δύει εκεί - 

και ξαναβγαίνει από 'δω"

H. Heine - Λυρικό Ιντερμέδιο - εκδ. Παρισιανού

Blackfoot - Morning Dew

 

Διπλή χαρά!

 

Δύο παιδάκια απέκτησα

δυο όμορφα κοριτσάκια 

μόλις μίλησαν το 'πιασα

πως ήταν τερατάκια 

-

Με τις πλεξούδες στα μαλλιά 

και τα γλυκά γελακια 

δεν με κοροϊδεύουνε

τα καλικαντζαρακια 

-

Πλάσματα είναι σκοτεινά 

δυο τρομεροί μπελάδες 

στη μάνα τους που μοιάσανε

μου προκαλούν ζαλάδες 

-

Κι όταν κανένας με ρωτά 

τι γίνεται στο σπίτι 

λέω "μοιάζει μ' εκτέλεση 

ποινής του ισοβιτη"

The Charlie Daniels Band - The Devil Went Down to Georgia

 

Love Story

 

Μπροστά μου είχα φραπέ

κι εσύ έπινες φρέντο

σε κοίταξα στα σοβαρά

κι άρχισα το κρεσέντο

-

Τον ουρανό σαν κοίταξα

κατέβασα το φεγγάρι,

άλογο το έκανα 

περνώντας του χαλινάρι

-

Στη σέλα του σ' ανέβασα

στα άστρα για μια βόλτα

σου χόρεψα με δερμάτινο

σαν να 'μουν ο Τραβόλτα

-

Κι αφού τέλος αράξαμε

σε λόφους χρυσής άμμου

με πετράδι έκανα

την πρόταση του γάμου

-

Κι αφού επαντρευτήκαμε

κι ανοίξαμε και σπίτι

ποδιά μου πέρασες ευθύς

κι ένα χαλκά στη μύτη

-

Τώρα που τα σκέφτομαι

και βλέπεις πως δακρύζω

δεν είναι που συγκινήθηκα

κρεμμύδια καθαρίζω!

Μωβ Αγελάδα - Gelett Burgess

 

Αγελάδα μωβ να δω δεν έχει λάχει,

ούτε και πρόκειται να δω καμία·

αλλά σας λέω, όπως και να 'χει,

κάλλιο να τη δω παρά να είμαι μία.

Uriah Heep - Love or Nothing