O Μονόκερος είναι σίγουρα το πιο περίεργο πλάσμα των θρύλων. Και το πιο άτυχο. Ιδιαιτέρως αγαπητός από τα παραμύθια, έπεσε κάποια στιγμή στα χέρια των επιστημόνων που βάλθηκαν να αποδείξουν ότι η ύπαρξη του βασίστηκε σε κάποιο υπαρκτό ζώο. Και οι θεωρίες πήραν κι έδωσαν! Και πού κατέληξαν; Σε ένα ελάφι. Ένα πλάσμα με κάτι κέρατα σαν κλαδιά δέντρου έβλεπαν οι άνθρωποι και το είπαν μονόκερο, δηλαδή αυτός με ένα κέρατο. Πολύ λογικό μου φαίνεται! Από την άλλη, το όνομά του παραπέμπει στον ρινόκερο. Και άντε τώρα να είσαι ένα τόσο όμορφο ιπποειδές και όταν ακούν το όνομά σου, συνειρμικά να σκέφτονται ένα παχύδερμο θηρίο. Άσε που κάποιοι διεστραμμένοι, σαν και του λόγου μου, μπορεί να βρουν τον ρινόκερο πιο όμορφο. Και τέλος πάντων, αυτό το κέρατο στο κούτελο τι λόγο ύπαρξης έχει; Δεν αμύνεται με δαύτο, δεν πετάει ακτίνες λέιζερ, δεν διώχνει καν τις αλογόμυγες! Υπάρχει βέβαια και μια εκδοχή του θρύλου που λέει ότι οι μονόκεροι με το κέρατο αυτό, μπορούσαν να περνούν από τον δικό μας κόσμο σε μαγικά βασίλεια. Αλλά εγώ δεν τις πιστεύω αυτές τις ανοησίες και όταν γυρίσω πίσω από τη νεραϊδοχώρα στην οποία με παράτησε ο μονόκερος με τον οποίο ταξίδεψα τελευταία, θα του το πω κατάμουτρα. Ναι, οι μονόκεροι μιλάνε. Λένε και ωραίες αστείες ιστορίες! Όχι κρυάδες σαν τη δική μου που μόλις διαβάσατε!
