Χρυσά χτίζω κελιά
τις σκέψεις μου
σε λέξεις να φυλακίσω
Σκλαβωμένες σε ποίημα
να τις σύρω
Μα τα φτερά τους
πανίσχυρα μοιάζουν
και σπάνε τα δεσμά τους
Συγχώρα με...
δε το κατάφερα
στίχους να σου προσφέρω
Να ξέρεις όμως πως λεύθερες
οι σκέψεις μου
σε σένα φτερουγίζουν

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου