Καθώς περπατούσα στο δρόμο μία μέρα, ήρθε ένα πουλάκι και κάθισε στο κλαδί ενός δέντρου. Από εκεί μου φώναξε με ανθρώπινη λαλιά και μου είπε πως φέρνει μαντάτα που με αφορούν. Το κοίταξα με μια κάποια αδιαφορία και συνέχισα το δρόμο μου. "Πουλιά που μιλάνε" σκέφτηκα. "Τι άλλο θα βρουν για να μας διαφημίσουν προϊόντα που δε χρειαζόμαστε...Αυτό ο κόσμος πάει από το κακό στο χειρότερο." Άφησα το πτηνό να φωνάζει πως μου έχει νέα και συνέχισα το δρόμο μου. Άκου πουλιά που μιλάνε. Μα αν είναι δυνατόν!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου