H μέρα ξεκίνησε όπως συνήθως. Απαίσια. Ο καφές δε βοήθησε. Άνοιξα το παράθυρο για να μπει αέρας μα μπήκε μόνο θόρυβος και φωνές. "Ωραία μέρα για να πεθάνεις" είπα και ετοιμάστηκα να βγω έξω. Μόλις βγήκα, ένας ποντικός που καθάριζε με λίμα τα νύχια του με χαιρέτησε. Έπειτα μπήκε στο μικρό του αυτοκινητάκι και απομακρύνθηκε με ταχύτητα. Ένα περιστέρι προσγειώθηκε μπροστά μου. Έφτιαξε τη γραβάτα του, ίσιωσε το σακάκι του και με ύφος επιτιμητικό σχολίασε: "Ποντικοί! Πολύ επικίνδυνοι όταν οδηγούν". "Ε, δεν έχουν όλοι φτερά όπως εσύ" του απάντησα. Με κοίταξε με το ίδιο ύφος και είπε: "Ούτε κι εσύ έχεις" και πέταξε μακριά. Δίκιο είχε. Δεν έχω φτερά, ούτε αυτοκίνητο. Μα δεν έχω και που να πάω. Περιμένω τον επόμενο άνεμο να με παρασύρει εκεί που θέλει. Α! Άρχισε να φυσάει! Καιρός να φεύγω...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου