Κάποτε ένα αηδόνι ερωτεύτηκε μία καρδερίνα. Έπαψε τότε να κελαηδά τις πολλές μελωδίες του και τραγουδούσε μόνο το τραγούδι της καρδερίνας. Εκείνη δεν έδωσε όμως καμία σημασία. Όμως το αηδόνι συνέχισε να λέει το ίδιο τραγούδι. Με τον καιρό χάθηκαν οι νότες, το κελάηδημα έγινε μονότονο και στο τέλος μετατράπηκε σε κρώξιμο. Σιγά σιγά άλλαξε και το φτέρωμα του αηδονιού καθώς μαύρισε. Έτσι, λέει ο θρύλος, πως γεννήθηκε το πρώτο κοράκι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου