Δεν της άρεσε όπως τον είχαν βάλει να ξαπλώσει. Ένιωθε στριμωγμένη και είχε ήδη αρχίσει να πιάνεται. Τα φώτα και ο καπνός που τύλιγαν τον χώρο έκαναν την ξεκούραση σχεδόν αδύνατη. Μα τι στην ευχή έκαναν αυτοί οι άνθρωποι; Δεν είχαν ιδέα από φιλοξενία και νοικοκυριό. Αλλά κι αυτή δεν είχε σκοπό να χαλάσει την ξεκούρασή της για να τους δώσει μαθήματα. Ήταν εκεί για να χαλαρώσει. Επιτέλους φέρανε το κάλυμμα για τα μάτια της. Τώρα θα μπορούσε να ηρεμήσει. Μα μερικά ξαφνικά κουνήματα του κρεβατιού την εκνεύρισαν και πάλι. Και οι φωνές...πόσο ενοχλητικές. Το τελευταίο σκούντημα στο κρεβάτι έκανε το ποτήρι να ξεχειλίσει. Σηκώθηκε πέταξε ότι την σκέπαζε και έβαλε τις φωνές. Ένας πανικός με ουρλιαχτά και φωνές επεκράτησε. Κοίταξε γύρω της και γέλασε. Δεν μπορούσε να φανταστεί ότι το θέαμα ανθρώπων να τρέχουν μέσα σε ένα νεκροταφείο θα ήταν τόσο αστείο. Μια στιγμή! Νεκροταφείο. Και αυτό το ξύλινο κρεβάτι...ωχ!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου