Εκείνο το απόγευμα όλοι βγήκαν στους δρόμους. Δεν ξέρω ποιος την είπε πρώτος αλλά η είδηση κυκλοφόρησε παντού: Έρχεται ένας τεράστιος μετεωρίτης, ο οποίος θα συγκρουστεί με τον πλανήτη μας και θα φέρει το τέλος του κόσμου. Μέσα στον πανικό την είδα. Όμορφη όπως πάντα και ελαφρώς στον κόσμο της. Ο οποίος, λογικά, θα τελείωνε μαζί με τον κόσμο των υπόλοιπων. Αδιάφορη για το πλήθος των αλλοφρόνων που έτρεχε γύρω της σπάζοντας βιτρίνες, κλέβοντας ή λέγοντας προσευχές και αποχαιρετισμούς. Της φώναξα και τη ρώτησα τι κάνει ανάμεσα σε τόσο κόσμο. Μου είπε ότι έψαχνε χάπια για τη ναυτία. Είχε σκοπό να ανέβει πάνω στον μετεωρίτη και να ταξιδέψει μαζί του. Με ό,τι θα απέμενε μετά τη σύγκρουση με τη Γη δηλαδή. Μπήκε σε ένα φαρμακείο και μετά από λίγο βγήκε και αγόρασε ένα μπουκάλι νερό από το περίπτερο. Μου είπε πως ήταν έτοιμη. Της ευχήθηκα καλό ταξίδι και πήγα να βρω κάτι να φάω. Δε βρήκα κάτι αλλά ούτε και ο μετεωρίτης έπεσε ποτέ στη Γη. Αλλά ήταν μια ενδιαφέρουσα ημέρα το δίχως άλλο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου