Εσύ δε μπόρεσες να πεις
ποτέ πως μ' αγαπούσες
με τ' όνομά μου φώναζες
το σκύλο που κρατούσες
-
Κι εγώ ξοπίσω έτρεχα
λαγωνικό χαμένο
κι αν κάποτε σε έβρισκα
με έλεγες βλαμμένο
-
Κάποτε με θυμήθηκες
και σφύριξες να έρθω
μάταια περίμενες
να με δεις να τρέχω
-
Γιατί εκείνη τη στιγμή
να έρθω δε μπορούσα
σα σκύλος με πόδι όρθιο
την πόρτα σου ουρούσα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου