Κάνοντας τη τρέλα ποίηση
Μακριά σου, μια φωνή
μου έλεγε να τρέξω,
προτού με μαύρο δάκρυ
το πρόσωπό μου βρέξω
-
Όμως δεν την άκουσα
κι αγνόησα τελείως
την προειδοποίηση,
αβίωτος ο βίος
Μου έφαγες τα νιάτα
με έριξες στα σκυλιά,
το 'ξερα, δεν έπρεπε
να σε βρω ποτέ, δουλειά!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου