Αφράτα είν' τα σύννεφα
τα άνθη μυρωδάτα
άφαντη η τύχη μου
και μαύρα τα μαντάτα!
-
Ο ήλιος λάμπει φωτεινός
πετούνε τα πουλάκια
τα νεύρα μου συγκρατούν
πολύχρωμα χαπάκια
-
Κι εκείνη που αγάπησα
-Τι ομορφιά! Τι κάλλος!-
Χαμογελώντας προσπερνά
την αγκαλιάζει άλλος!

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου