Τυτώ

 

Αναστενάζεις καθώς το χαροπούλι

τον θανατερό του ύμνο αναπέμπει

και κρυφά το καταριέσαι 

προσπαθώντας τον θάνατο να ξορκίσεις

Μα κι εκείνο θαρρείς πως θέλει 

τέτοιους πένθιμους ψαλμούς να ψέλνει;

Μήπως δε θα του ήταν ευχάριστο

για τη ζωή και την άνοιξη να τραγουδά

όπως τα κοτσύφια και οι καρδερίνες;

Ποιος , τότε, θα σου θύμιζε εκείνη την αλήθεια

που σε βασανίζει; 

Ότι ο θάνατος τελικά 

έρχεται για όλους.