mourning dove - άγριο περιστέρι hay(na)ku

Rejoice 
mourning dove !
Autumn is everywhere 

Αγάλλου
άγριο περιστέρι !
Παντού πια φθινοπώριασε

Ποιον αφορά η ποίηση...

gnomikologikon.gr

Η ποίηση δεν αφορά κανέναν άλλον εκτός από τον ίδιο τον ποιητή και όλοι οι άλλοι μπορούν να πάνε να γαμηθούν.

Philip Larkin, 1922-1985, Βρετανός ποιητής

Ανάμεσα στον Δον Κιχώτη και τον Άμλετ

fosonline.gr

Ο γνωστός μας Τουργκένιεφ στο πλαίσιο μιας διάλεξής του το 1860, υποστήριξε ούτε λίγο ούτε πολύ ότι οι ανθρώπινοι χαρακτήρες κινούνται ανάμεσα στον Δον Κιχώτη και τον Άμλετ.

Αν αποδεχτεί κανείς το αξίωμα αυτό, θα πρέπει ταυτόχρονα να αποφασίσει τι από τα δύο είναι ο ίδιος. 
Παρορμητικός και ονειροπόλος, ρομαντικός και αφελής όπως ο δον Κιχώτης ή ευφυής, καταρτισμένος, ρεαλιστής αλλά και αθεράπευτα σκεπτικιστής σαν τον σαιξπηρικό Άμλετ. Η διάκριση δεν είναι άνευ σημασίας, αφού ο ίδιος άνθρωπος παλινωδεί συχνά μεταξύ της διαρκούς καχυποψίας και της καλοπροαίρετης προσφοράς.

Όσο εύκολο είναι να ζήσει κανείς ονειροπολώντας μέσα στην ελαφρότητα και στην καλοπιστία, όσο εύκολο είναι να οικοδομήσει αυθαίρετα όνειρα και ιδανικά, βλέποντάς τα συχνά να καταρρέουν σαν χάρτινοι πύργοι, τόσο δύσκολο είναι να εμπιστευτεί την εποπτική διάνοια του Άμλετ, να αρχίσει να αμφιβάλει για όλα ώσπου να φτάσει να αμφιβάλει για τον ίδιο του τον εαυτό.

Η καχυποψία και η επιφυλακτικότητα μας προφυλάσσουν από κακοτοπιές ωστόσο είναι δύσκολο να ζει κανείς στον αιώνιο δισταγμό και στην άρνηση της δράσης. Από την άλλη ο υπερφίαλος αλτρουισμός και η αφελής εκδοχή του κόσμου σε βάζει σε μπελάδες.

Το δίλημμα Δον Κιχώτης ή Άμλετ είναι περίπου το ίδιο με το «Να ζει κανείς ή να μην ζει».

Klaus Nomi - Can't Help Falling In Love

Κάτω από το Μεταξουργείο...

iefimerida.gr

Ελάφια

pontos-news

Δείγματα περί του ενιαίου και αδιαιρέτου της ελληνικής φυλής μέσα από τη δημοτική μας ποίηση δίνει ο ερευνητής (συνταξιούχος εκπαιδευτικός) Διαμαντής Λαζαρίδης μέσα από τη σελίδα του στο facebook.

«Το ελάφι και ο Ήλιος»

Τρέχουν τ' αλάφια στα βουνά, τρέχουν τ’ αλαφομόσχια.
Μια αλαφίνα ταπεινή δεν πάγει με τα άλλα...
Ο Ήλιος την απάντησε, στέκει και την ρωτάει:
– Τι έχεις αλαφίνα μου; δεν πας και συ με τ’ άλλα;
– Ήλιε μου, σαν μ’ ερώτησες, να σου ομολογήσω.
Δώδεκα χρόνους έκαμα, στείρα δίχως μοσχάρι,
Κι από τους δώδεκα κι εμπρός απόχτησα μοσχάρι.
Το έθρεψα, τ’ ανάθρεψα, το ’καμα δύο χρόνων,
και κυνηγός τ’ απάντησε, ρίχνει και το σκοτώνει...
(έπονται κατάρες)

«Τ’ αγρέλαφον»

Έναν ελάφ’ αγρέλαφον κι αγρελαφούλας μάνα
ουδέ βοσκήν πα βόσκεται ουδέ νόσον άρ’ παίρει.
– Κι άρ’ ντ’ έπαθες αγρέλαφον κι αγρελαφούλας μάνα,
κι ουδέ βοσκήν πα βόσκεσαι, ουδέ νόσον πα παίρεις;
– Δώδεκα χρόνων εγένουμνε κ’ έναν μουσκάρ' εποίκα,
εκλίστα κ’ εβόσκουμνε κ’ εκλέφτεν το μουσκάρι μ'.
– Σον Θ’ό σ’, σον Θ’ό σ’, νε κυνηγέ, πουδέν μουσκάρι μ' είδες;
– Εκείνο κι άλλα δώδεκα σ’ έναν μαχαίρ’ εσύρθαν,
σ’ έναν χαλκόν εψέθανε σ’ έναν τραπέζ’ εβάλθαν...
(έπονται κατάρες)

Το πρώτο ποίημα είναι από τη συλλογή του Γάλλου ιστορικού-φιλολόγου και φιλέλληνα Κλαύδιου Φοριέλ (1772-1844).Το τραγούδι αυτό «συνετέθη εις την μεσημβρινήν Ακαρνανίαν, όπου είναι ήδη από πολλών ετών διαδεδομένον μεταξύ του λαού», όπως μας πληροφορεί ο Φοριέλ.

Το δεύτερο ποίημα (στην ποντιακή εκδοχή του) είναι από τη συλλογή του Πόντιου διανοουμένου Παντελή Μελανοφρύδη (1885-1967). Το άκουσα να το τραγουδάει ο αείμνηστος Χρύσανθος.

Διαμαντής Λαζαρίδης

ευωδία

Τα κάτουρα
μια ευωδία πλάι
στα χρυσάνθεμα

Κομπάγιασι Ίσσα, 267 χαϊκού,εκδ. κουκούτσι

Thin Lizzy - Dancing In The Moonlight

Στον βυθό της Σίφνου...

sputniknews.gr

Αρμονία

poemhunter

Γυρεύω τα χείλη 
χιλιάδες χείλη 
που πλήγωσα

Χιλιάδες χέρια 
έχω τώρα
να σε τυλίξουν

φύλλα φθινοπωρινά 
θαρρείς φθίνουν 
στην μεγάλη αγκαλιά Σου

Θυσία ανέκφραστη 
κατάθεση ωριμότητας
που σεπεριβάλλει

Σιγά - σιγά 
τα βλέπω ..
πεθαίνουν

Κύκλος ερώτων..

Γυρεύω την ανάσα Σου
που διέκοψα 
από άγνοια

για ό, τι νοιάστηκες 
στα αλήθεια 
Ποιος να το πίστευε; 

Επαψε η καρδιά 
να χτυπά; 
Νομίζω στην θέση της
θα φυτρώσουν
εκατομμύρια άλλες 
κόκκινες καρδιές 

για μένα
για σένα 
για όλους 

ανθισμένες..
μανόλιες 
και ακριβά ανθοϊάματα! 

Οι ανθρώπινες καρδιές 
σε πλήρη λειτουργίαχτυπούν..
τικ τακ..

αδιάκοπα
έντονα δυνατά
εκκωφαντικά

τύμπανο πολέμου 
που σημαίνει μάχη 
και ορμάει κατά πάνω μας

Χείμαρρος συναισθημάτων
καρδιές ικεσίες
που φιλί γίνονται


Τάμα
Προσευχή
θαύμα

Σώματα
χιλιάδες σώματα
πουβρίσκουν λίγο
φως

κι ύστερα
για λίγο 
σκοτάδι πηχτό! 

Και φάρος φωτεινός
πάλι ξεφυτρώνει από το πουθενά 
άγγιγμα εφήμερο του πάθους, 
Εσύ...
ΖΩΗ.

Να λαμπαδιάζεται το πριν
το τώρα 
το ύστερα..

Μια ζωή ξεριζώνεται
δύο ζωές 
Φυτρώνουν

χιλιάδες...
εκατομμύρια ζωές
ξαναγεννιούνται

Κοίτα! 
Γεμάτος φως
Εσύ εγώ όλοι 

αδιάφοροι
για την κριτική 
μέσα 

στο πάθος βουτηγμένοι
δύο τρεις
δεκάδες χιλιάδες

πυρετός τριγμός 
στα έγκατα της γης 
εγκατελειμμένοι

Πλήρεις 
ευτυχισμένοι
Στην άγνοιά τους

σύννεφο βαρύ 
της ελευθερίας μας
το σύμβολο

αλλαλάζον κύμβαλο
ερωτικής αρμονίας 
αγριεμένο κύμα

στις θάλασσεςτου ονείρου....

σίγουρα 
σταθερά 
αργά 

βρίσκει σημάδι άλικο
από Ήλιους παράφορους
γεύση πύρινη 

στα χείλη
Τα χείλη Σου
Ένα δύο 

Χιλιάδες χείλη 
που σε περιβάλλουν
ξανά και ξανά 

Σαν φύλλα φθινοπωρινά 
αιώνια..
να σε αγκαλιάζουν και να! 
Σε ασπάζονται! .. 

Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη

Manfred Mann's Earth Band - Singing The Dolphin Through

Paro Taktsang

sputniknews.com

chemistry - χημεία

Misguided people think that chemistry is science
We know it's our communication in silence 

Οι αδαείς επιστήμη θεωρούν τη χημεία 
Εμείς σαν τη σιωπηλή μας επικοινωνία 

Το τελευταίο ποίημα

stepamag.com

Βαρλάμ Σαλάμοφ


Δεν θα βγάζω βόλτα το σκυλί

λυπάμαι το κουτάβι

την αθανασία του στα δόντια να κουβαλάει

σαν μπαστούνι.

Στον παράδεισο διάλεξα την πιο φωτεινή γωνιά,

εκεί που είναι η ιτιά.

Πέταξα την καρδιά μου – την μύρισε, την άρπαξε

ο κέρβερός μου.

Ένα κομματάκι της καρδιάς, δεν είναι δα κόκαλο,

αν είναι και μαλακό, έχει άλλη τιμή.

Έτσι μπήκα, ο τελευταίος επισκέπτης του παραδείσου

κάτω από του παραδείσου του ουρανού.



Μετάφραση από τα Ρωσικά Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης ©

Deep Purple - April (1969)