Σαν τρελός τη δόξα θέλει
μα του ξεγλιστρά σα χέλι
ανθρωπάκος θλιβερός
του αέρα κυνηγός
ένας σκύλος στο αμπέλι
Σαν τρελός τη δόξα θέλει
μα του ξεγλιστρά σα χέλι
ανθρωπάκος θλιβερός
του αέρα κυνηγός
ένας σκύλος στο αμπέλι
Ένας κύριος καλοντυμένος
όλος με χρυσή κλωστή ραμμένος
σκόνταψε στη βόλτα
κι έπεσε στα χόρτα
τώρα έμεινε χορταριασμένος
Πες μας κάτι εύθυμο για να ξεχαστούμε
Μια ιδέα δώσε μας να υποδεχτούμε
Ζητούμενο δεν είναι αλήθειες να μας πεις
Τα λάθη μας αρκεί να μη παραδεχτούμε
Με αδιάφορο το μέτωπο και πράο,
τα δείλια, τις αυγές θα χαιρετάω.
Δέντρο θα στέκομαι, όμοια να κοιτάζω
τη θύελλαν ή τον ουρανό γαλάζιο
Είναι ζωή, θα λέω, το φέρετρο όπου
λύπη, χαρά τελειώνουνε του ανθρώπου.
Τα Άπαντα εκδ Εντύποις