Ποιητικά Παλαίσματα: Thomas Love Peacock: Ουράνιο Τόξο

Η μέρα επέρασε μέσα σε θύελλες, μα όχι δίχως

στιγμές πρόσκαιρης γαλήνης. Τα δυτικά σύννεφα,

αργά διαλυόμενα, αποκαλύπτουν τον ένδοξο ήλιο,

μεγαλοπρεπή στην δύση του. Η υδάτινη ανατολή

λάμπει με το πολύχρωμο τόξο του Ουρανού.

Το χαιρετούμε ως υπόσχεση πως λαμπρότεροι ουρανοί

θα ευλογήσουν το ερχόμενο πρωί. Έτσι κυλά η μέρα,

η σύντομη σκοτεινή μέρα της ζωής· έτσι, με θύελλες

και φευγαλέες λιακάδες ποικιλμένη. Στο τέλος της,

όταν πλησιάζει η φοβερή ώρα που σπάζει κάθε δεσμό,

κάθε συναλλαγή με τον κόσμο, η Θρησκεία χύνει

τα νεραϊδένια χρώματα της Ελπίδας στον ενάρετο νου,

και, σαν το ουράνιο τόξο πάνω στ’ απογευματινά σύννεφα,

δίνει τη φωτεινή υπόσχεση πως μια ευτυχέστερη αυγή

θα διώξει τη νύχτα και τη σιωπή του τάφου.

Ποιητικά Παλαίσματα